C-596/16 i C-597/16

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2018-03-20
cjeuprawo_ue_ogolnezasada ne bis in idemWysokatrybunal
ne bis in idemsankcjeprawo karneprawo administracyjneinformacje poufnerynek finansowypowaga rzeczy osądzonejTSUE

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że prawo UE nie stoi na przeszkodzie przepisom krajowym zakazującym prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie sankcji po prawomocnym wyroku uniewinniającym sądu karnego za ten sam czyn.

Sprawa dotyczyła możliwości prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie sankcji za wykorzystywanie informacji poufnych po tym, jak sąd karny prawomocnie uniewinnił oskarżonych od popełnienia tego samego czynu. Włoski sąd kasacyjny zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniem, czy taka kumulacja sankcji jest zgodna z zasadą ne bis in idem (art. 50 Karty Praw Podstawowych UE). Trybunał stwierdził, że prawo UE nie stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które uznają prawomocny wyrok uniewinniający sądu karnego za wiążący w postępowaniu administracyjnym, jeśli czyn nie został udowodniony.

Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczyły wykładni art. 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz dyrektywy 2014/57/UE w sprawie sankcji karnych za nadużycia na rynku. Sprawy C-596/16 i C-597/16 dotyczyły legalności administracyjnych kar pieniężnych nałożonych na Enzo Di Pumę i Antonio Zeccę przez włoską Consob za wykorzystywanie informacji poufnych. Włoski sąd kasacyjny powziął wątpliwości, czy możliwość nałożenia sankcji administracyjnej po prawomocnym wyroku uniewinniającym sądu karnego za ten sam czyn jest zgodna z zasadą ne bis in idem (zakaz ponownego sądzenia lub karania). Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując pytanie pierwsze, odwołał się do art. 14 ust. 1 dyrektywy 2003/6/WE, który nakłada na państwa członkowskie obowiązek ustanowienia skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji administracyjnych. Stwierdził, że prawo UE nie wymaga odstąpienia od stosowania krajowych norm procesowych przyznających prawomocnym orzeczeniom powagę rzeczy osądzonej. W sytuacji, gdy prawomocny wyrok sądu karnego stwierdził, że dany czyn nie wypełnia znamion przestępstwa, dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia sankcji za ten sam czyn jest nieuzasadnione i narusza zasadę ne bis in idem. Trybunał podkreślił, że choć kumulacja postępowań i sankcji może być uzasadniona w celu ochrony integralności rynków finansowych, musi ona być zgodna z zasadą proporcjonalności. W przypadku prawomocnego wyroku uniewinniającego, który stwierdza brak popełnienia czynu, dalsze postępowanie administracyjne jest zbędne i narusza prawo podstawowe zagwarantowane w art. 50 Karty. W związku z tym, art. 14 ust. 1 dyrektywy 2003/6 nie stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które nie dopuszczają prowadzenia postępowania administracyjnego po prawomocnym wyroku uniewinniającym sądu karnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zasada ne bis in idem nie stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które nie dopuszczają możliwości prowadzenia postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej po wydaniu przez sąd karny prawomocnego wyroku uniewinniającego, stwierdzającego, iż zarzucany czyn nie wypełnia znamion przestępstwa.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że prawomocny wyrok uniewinniający sądu karnego, który stwierdza brak popełnienia czynu, ma powagę rzeczy osądzonej i powinien być uwzględniony w postępowaniu administracyjnym. Dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego w takiej sytuacji jest nieuzasadnione i narusza zasadę ne bis in idem, nawet jeśli sankcje administracyjne mają charakter karny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

strona w postępowaniu głównym (w zakresie ochrony zasady ne bis in idem)

Strony

NazwaTypRola
Enzo Di Pumaosoba_fizycznaskarżący
Commissione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob)organ_krajowypozwany
Antonio Zeccaosoba_fizycznaskarżący
rząd włoskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd niemieckipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd portugalskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (10)

Główne

Karta art. 50

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Zasada ne bis in idem, która zakazuje ponownego sądzenia lub karania za ten sam czyn, ma zastosowanie również w przypadku, gdy osoba została uniewinniona w postępowaniu karnym.

Dyrektywa 2003/6/WE art. 14 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/6/WE w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku)

Państwa członkowskie muszą zapewnić możliwość podjęcia właściwych środków administracyjnych lub nałożenia sankcji administracyjnych, które będą skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

CPP art. 654

Kodeks postępowania karnego (Włochy)

Prawomocny wyrok karny korzysta z powagi rzeczy osądzonej w postępowaniu cywilnym lub administracyjnym, jeśli dotyczy tych samych okoliczności faktycznych.

TUF art. 184

Testo unico delle disposizioni in materia di intermediazione finanziaria (TUF)

Przepis penalizujący wykorzystywanie informacji poufnych.

TUF art. 187 bis

Testo unico delle disposizioni in materia di intermediazione finanziaria (TUF)

Przepis wprowadzający administracyjne kary pieniężne za wykorzystywanie informacji poufnych.

Pomocnicze

Karta art. 52 § 1

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Ograniczenia praw podstawowych mogą być uzasadnione, jeśli są konieczne, proporcjonalne i służą celom uzupełniającym.

Dyrektywa 2014/57/UE

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/57/UE w sprawie sankcji karnych za nadużycia na rynku

EKPC art. 4 § protokół nr 7

Europejska Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności

Zakaz ponownego sądzenia lub karania.

TUF art. 187 decies

Testo unico delle disposizioni in materia di intermediazione finanziaria (TUF)

Współpraca między Consob a organami sądowymi i ścigania.

TUF art. 187 undecies

Testo unico delle disposizioni in materia di intermediazione finanziaria (TUF)

Uprawnienia Consob w postępowaniu karnym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawomocny wyrok uniewinniający sądu karnego, stwierdzający brak popełnienia czynu, powinien być wiążący w postępowaniu administracyjnym ze względu na zasadę ne bis in idem. Dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego po wyroku uniewinniającym narusza prawo podstawowe zagwarantowane w art. 50 Karty Praw Podstawowych UE. Zasada powagi rzeczy osądzonej, chroniona w prawie UE i krajowym, powinna być przestrzegana.

Odrzucone argumenty

Konieczność zapewnienia skuteczności, proporcjonalności i odstraszającego charakteru sankcji administracyjnych (art. 14 ust. 1 dyrektywy 2003/6/WE) może uzasadniać prowadzenie postępowania administracyjnego nawet po wyroku uniewinniającym. Kumulacja postępowań i sankcji może być uzasadniona celem ochrony integralności rynków finansowych.

Godne uwagi sformułowania

„Tymczasem w sytuacji takiej jak sytuacje rozpatrywane w postępowaniach głównych prowadzenie postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej o charakterze karnym w oczywisty sposób wykracza poza to, co jest konieczne do realizacji celu wskazanego w pkt 42 niniejszego wyroku, ze względu na istnienie wyroku uniewinniającego sądu karnego stwierdzającego brak wypełnienia znamion przestępstwa podlegającego karze przewidzianej w art. 14 ust. 1 dyrektywy 2003/6.” „Otóż w świetle takiego ustalenia, korzystającego z powagi rzeczy osądzonej również w tym postępowaniu, jego prowadzenie wydaje się zupełnie bezpodstawne.” „Artykuł 50 karty stoi w takiej sytuacji na przeszkodzie możliwości prowadzenia postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej o charakterze karnym takiego jak postępowanie rozpatrywane w postępowaniu głównym”

Skład orzekający

K. Lenaerts

prezes

A. Tizzano

wiceprezes

R. Silva de Lapuerta

prezes_izby

M. Ilešič

prezes_izby

T. von Danwitz

sprawozdawca

A. Rosas

prezes_izby

E. Levits

prezes_izby

E. Juhász

sędzia

J.C. Bonichot

sędzia

A. Arabadjiev

sędzia

S. Rodin

sędzia

F. Biltgen

sędzia

K. Jürimäe

sędzia

C. Lycourgos

sędzia

E. Regan

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Zastosowanie zasady ne bis in idem w kontekście kumulacji sankcji karnych i administracyjnych za ten sam czyn, zwłaszcza po prawomocnym wyroku uniewinniającym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy wyrok karny stwierdza brak popełnienia czynu. Nie wyklucza możliwości prowadzenia obu postępowań, jeśli cele są uzupełniające i proporcjonalne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnej zasady prawnej ne bis in idem i jej zastosowania w złożonej sytuacji kumulacji sankcji karnych i administracyjnych, co jest istotne dla praktyków prawa i stanowi przykład interpretacji prawa UE przez TSUE.

Czy można ukarać dwa razy za to samo? TSUE wyjaśnia granice zasady ne bis in idem w sprawach finansowych.

Sektor

finanse

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI