C-595/21
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że wyrażenie 'nazwa produktu' w kontekście etykietowania żywności nie obejmuje nazw marek ani nazw wymyślonych, a wymogi dotyczące ujawniania zastępczych składników dotyczą wyłącznie 'nazwy środka spożywczego'.
Sprawa dotyczyła wykładni rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności. Sąd krajowy zapytał, czy wyrażenie 'nazwa produktu' w załączniku VI obejmuje również nazwy marek lub nazwy wymyślone, co miałoby implikować obowiązek podawania informacji o zastępczych składnikach bezpośrednio przy nazwie marki. Trybunał orzekł, że 'nazwa produktu' jest równoznaczna z 'nazwą środka spożywczego' i nie obejmuje nazw marek, a wymogi te nie mają zastosowania do nazw chronionych prawem własności intelektualnej, nazw marek czy nazw wymyślonych.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bayerisches Verwaltungsgericht Ansbach dotyczył wykładni art. 17 i załącznika VI część A pkt 4 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności. Sprawa wyłoniła się z postępowania między LSI – Germany GmbH a Freistaat Bayern, dotyczącego zakazu wprowadzania do obrotu przez LSI minisalami drobiowych bez wskazania zastępczych składników (tłuszczu palmowego i oleju rzepakowego) w bezpośrednim sąsiedztwie nazwy handlowej „BiFi The Original Turkey”. Sąd krajowy miał wątpliwości, czy wyrażenie „nazwa produktu” użyte w załączniku VI jest synonimem „nazwy środka spożywczego” z art. 17 rozporządzenia, czy też ma szersze znaczenie, obejmujące także nazwy marek. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując przepisy rozporządzenia, w tym definicje i cel regulacji, orzekł, że wyrażenie „nazwa produktu” nie ma autonomicznego znaczenia odmiennego od „nazwy środka spożywczego”. W związku z tym, wymagania dotyczące ujawniania zastępczych składników, przewidziane w załączniku VI, nie mają zastosowania do nazw chronionych prawem własności intelektualnej, nazw marek ani nazw wymyślonych. Trybunał podkreślił, że celem rozporządzenia jest zapewnienie konsumentom podstaw do świadomych wyborów, a rzetelne informowanie, w tym poprzez wykaz składników, jest kluczowe. W tej sytuacji, wymóg podawania informacji o zastępczych składnikach bezpośrednio przy nazwie marki byłby nadmierny.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wyrażenie 'nazwa produktu' nie ma znaczenia autonomicznego odmiennego od 'nazwy środka spożywczego' i nie obejmuje nazw marek ani nazw wymyślonych. Wymogi te dotyczą wyłącznie 'nazwy środka spożywczego'.
Uzasadnienie
Trybunał analizował przepisy rozporządzenia nr 1169/2011, w tym art. 17 i załącznik VI. Stwierdził, że mimo różnic w tłumaczeniach, wyrażenia 'nazwa produktu' i 'nazwa środka spożywczego' należy traktować jako równoznaczne. Cel rozporządzenia, jakim jest ochrona konsumentów i zapobieganie wprowadzaniu w błąd, jest realizowany poprzez rzetelne informowanie o składzie, a nie poprzez wymóg umieszczania informacji o zastępczych składnikach przy nazwie marki.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| LSI – Germany GmbH | spolka | skarżący |
| Freistaat Bayern | inne | pozwany |
| rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (9)
Główne
Rozporządzenie 1169/2011 art. 17 § 1, 4, 5
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011
Wyrażenie 'nazwa produktu' w załączniku VI nie ma znaczenia autonomicznego od 'nazwy środka spożywczego' i nie obejmuje nazw marek ani nazw wymyślonych.
Rozporządzenie 1169/2011 § Załącznik VI część A pkt 4
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011
Wymaga jasnego wskazania użycia zastępczego komponentu lub składnika bezpośrednio w pobliżu 'nazwy produktu', z wykorzystaniem określonego rozmiaru czcionki.
Pomocnicze
Rozporządzenie 1169/2011 art. 9 § 1 lit. a)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011
Rozporządzenie 1169/2011 art. 9 § 1 lit. b)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011
Rozporządzenie 1169/2011 art. 7 § 1 lit. d)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011
Rozporządzenie 1169/2011 art. 7 § 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011
Rozporządzenie 1169/2011 art. 2 § 1 lit. a)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011
Rozporządzenie 1169/2011 art. 2 § 2 lit. n), o), p)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011
Rozporządzenie 178/2002 art. 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 178/2002
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wyrażenie 'nazwa produktu' w załączniku VI jest równoznaczne z 'nazwą środka spożywczego' z art. 17 ust. 1. Cel rozporządzenia (ochrona konsumentów) jest realizowany poprzez rzetelne informowanie o składzie, a nie poprzez wymóg umieszczania informacji o zastępczych składnikach przy nazwie marki. Wymóg podawania informacji o zastępczych składnikach przy nazwie marki byłby nadmierny i wykraczałby poza potrzebę ochrony konsumenta.
Odrzucone argumenty
Wyrażenie 'nazwa produktu' ma szersze znaczenie niż 'nazwa środka spożywczego' i obejmuje również nazwy marek. Przepisy dotyczące ujawniania zastępczych składników mają na celu ochronę konsumentów przed wprowadzeniem w błąd, co wymaga ich umieszczenia przy nazwie marki.
Godne uwagi sformułowania
wykładnia art. 17 i załącznika VI część A pkt 4 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 wyrażenie »nazwa produktu« nie ma znaczenia autonomicznego, odmiennego od znaczenia wyrażenia »nazwa środka spożywczego« wymagania szczególne dotyczące etykietowania [...] nie mają zastosowania do »nazwy chronionej jako własność intelektualna«, do »nazwy marki« lub do »nazwy wymyślonej«
Skład orzekający
N. Piçarra
sprawozdawca
N. Jääskinen
sędzia
M. Gavalec
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretacja przepisów dotyczących etykietowania żywności, rozróżnienie między nazwą produktu a nazwą marki w kontekście obowiązku informacyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów rozporządzenia nr 1169/2011; interpretacja może być odmienna w przypadku przepisów krajowych lub innych regulacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy codziennego aspektu życia konsumentów – etykietowania żywności, a jej rozstrzygnięcie ma praktyczne implikacje dla producentów i konsumentów w całej UE.
“Czy nazwa marki na produkcie spożywczym może ukrywać jego prawdziwy skład? TSUE wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI