C-595/17
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że klauzula prorogacyjna w umowie dystrybucyjnej może mieć zastosowanie do sporów o odszkodowanie z tytułu naruszenia prawa konkurencji (art. 102 TFUE), nawet jeśli nie odnosi się do nich wprost, a naruszenie nie zostało wcześniej stwierdzone przez organ.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 23 rozporządzenia nr 44/2001 w kontekście powództwa o odszkodowanie wytoczonego przez dystrybutora przeciwko dostawcy z tytułu naruszenia art. 102 TFUE. Sąd odsyłający pytał, czy klauzula prorogacyjna na rzecz sądów irlandzkich może mieć zastosowanie, mimo że nie odnosi się wprost do sporów o naruszenie prawa konkurencji i czy wymaga uprzedniego stwierdzenia naruszenia przez organ. Trybunał uznał, że klauzula może mieć zastosowanie, jeśli spór wynika ze stosunku umownego, a jej zastosowanie nie zależy od uprzedniego stwierdzenia naruszenia przez organ.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych. Spór powstał między dystrybutorem (eBizcuss) a dostawcą (Apple Sales International) w związku z powództwem odszkodowawczym z tytułu naruszenia art. 102 TFUE (nadużycie pozycji dominującej). Umowa dystrybucyjna zawierała klauzulę prorogacyjną na rzecz sądów irlandzkich. Sąd kasacyjny we Francji zadał pytania, czy klauzula ta może mieć zastosowanie do sporu o naruszenie prawa konkurencji, nawet jeśli nie odnosi się do niego wprost, oraz czy wymaga uprzedniego stwierdzenia naruszenia przez organ. Trybunał Sprawiedliwości UE, opierając się na swoim wcześniejszym orzecznictwie (wyrok w sprawie C-352/13 CDC Hydrogen Peroxide), stwierdził, że klauzula prorogacyjna może mieć zastosowanie do sporów wynikających ze stosunku umownego, nawet jeśli nie odnosi się wprost do sporów o naruszenie prawa konkurencji, pod warunkiem że strony nie zostały zaskoczone przyznaniem jurysdykcji. W przypadku nadużycia pozycji dominującej (art. 102 TFUE), które może przejawiać się w warunkach umownych, zastosowanie klauzuli nie jest zaskoczeniem. Ponadto, Trybunał podkreślił, że dochodzenie roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji jest niezależne od uprzedniego stwierdzenia naruszenia przez organ ochrony konkurencji. W związku z tym, zastosowanie klauzuli prorogacyjnej nie zależy od takiego uprzedniego stwierdzenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, zastosowanie klauzuli prorogacyjnej nie jest wykluczone z tego tylko powodu, że nie odnosi się ona wprost do sporów dotyczących odpowiedzialności powstałej w wyniku naruszenia prawa konkurencji.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że klauzula prorogacyjna może obejmować spory wynikające ze stosunku umownego, a nadużycie pozycji dominującej (art. 102 TFUE) może przejawiać się w warunkach umownych, co sprawia, że zastosowanie klauzuli nie jest zaskoczeniem dla stron. Kluczowe jest, aby spór wywodził się ze stosunku prawnego, dla którego klauzula została uzgodniona.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Apple Sales International | spolka | skarżący |
| Apple Inc. | spolka | skarżący |
| Apple retail France EURL | spolka | skarżący |
| MJA, działającej jako syndyk masy upadłości eBizcuss.com | inne | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 23 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Artykuł 23 ust. 1 zezwala na uwzględnienie klauzul prorogacyjnych w umowach, nawet jeśli nie odnoszą się one wprost do sporów o naruszenie prawa konkurencji, pod warunkiem że spór wynika ze stosunku umownego i strony nie zostały zaskoczone. Zastosowanie klauzuli nie zależy od uprzedniego stwierdzenia naruszenia prawa konkurencji przez organ.
TFUE art. 102
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dotyczy zakazu nadużywania pozycji dominującej. Spory z tytułu naruszenia tego przepisu mogą być objęte klauzulą prorogacyjną.
Pomocnicze
k.c. art. 1382
Kodeks cywilny
Francuski przepis o odpowiedzialności deliktowej, przywołany w kontekście powództwa o odszkodowanie.
k.h. art. L 420-1
Kodeks handlowy
Francuski przepis dotyczący zakazu porozumień ograniczających konkurencję i nadużywania pozycji dominującej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Klauzula prorogacyjna zawarta w umowie dystrybucyjnej może mieć zastosowanie do sporów o odszkodowanie z tytułu naruszenia art. 102 TFUE, nawet jeśli nie odnosi się do nich wprost, o ile spór wynika ze stosunku umownego. Zastosowanie klauzuli prorogacyjnej nie wymaga uprzedniego stwierdzenia naruszenia prawa konkurencji przez organ krajowy lub europejski.
Godne uwagi sformułowania
klauzula prorogacyjna może jednakże dotyczyć wyłącznie sporów już wynikłych albo mogących wyniknąć w przyszłości z określonego stosunku prawnego zachowanie antykonkurencyjne w rozumieniu art. 102 TFUE, mianowicie nadużycie pozycji dominującej, może się urzeczywistniać w stosunkach umownych nawiązywanych przez przedsiębiorstwo znajdujące się w pozycji dominującej oraz za pośrednictwem warunków umów prawo każdej osoby, która uważa się za poszkodowaną przez naruszenie reguł konkurencji, do domagania się naprawienia poniesionej szkody jest niezależne od uprzedniego stwierdzenia takiego naruszenia przez organ ochrony konkurencji.
Skład orzekający
M. Vilaras
prezes
J. Malenovský
sędzia
L. Bay Larsen
sędzia
M. Safjan
sprawozdawca
D. Šváby
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia art. 23 rozporządzenia nr 44/2001 w kontekście klauzul prorogacyjnych i sporów o naruszenie prawa konkurencji (art. 102 TFUE). Potwierdzenie niezależności dochodzenia roszczeń odszkodowawczych od działań organów ochrony konkurencji."
Ograniczenia: Dotyczy wykładni rozporządzenia nr 44/2001, które zostało zastąpione rozporządzeniem (UE) nr 1215/2012 (Bruksela Ia). Jednak zasady dotyczące klauzul prorogacyjnych i sporów o naruszenie prawa konkurencji pozostają aktualne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia jurysdykcji w sporach o naruszenie prawa konkurencji, które często wiążą się z dużymi kwotami i mają znaczący wpływ na rynek. Wykładnia klauzuli prorogacyjnej w tym kontekście jest istotna dla praktyków.
“Czy klauzula wyboru sądu w umowie zablokuje pozew o naruszenie konkurencji? TSUE wyjaśnia.”
Sektor
prawo_konkurencji
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI