C-594/20
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że przedsiębiorca nie może udostępniać konsumentom numeru telefonu do kontaktu w sprawie umowy, który jest droższy niż taryfa podstawowa, nawet jeśli dostępny jest również tańszy numer.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 21 dyrektywy 2011/83/UE w sprawie praw konsumentów. Fiński sąd zapytał, czy przedsiębiorca może udostępniać konsumentom numer telefonu do kontaktu w sprawie zawartej umowy, który jest rozliczany po cenie wyższej niż taryfa podstawowa, nawet jeśli dostępny jest również numer rozliczany według taryfy podstawowej. Trybunał orzekł, że takie działanie jest sprzeczne z dyrektywą, ponieważ konsument nie powinien ponosić kosztów wyższych niż taryfa podstawowa za kontakt w sprawie umowy, a numer zgodny z taryfą podstawową musi być łatwo dostępny i jasno oznaczony.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 21 dyrektywy 2011/83/UE, który stanowi, że konsument kontaktujący się z przedsiębiorcą w sprawie zawartej umowy nie powinien być zobowiązany do płacenia taryfy wyższej niż taryfa podstawowa. Sprawa wyłoniła się z postępowania między fińskim rzecznikiem praw konsumentów a spółką MiGame Oy, która udostępniała konsumentom numer telefonu do obsługi serwisowej o podwyższonej płatności, obok bezpłatnego numeru. Sąd odsyłający pytał, czy udostępnianie droższego numeru jest dopuszczalne, nawet jeśli istnieje tańsza alternatywa, oraz jak definiować "taryfę podstawową". Trybunał Sprawiedliwości UE, powołując się na swoje wcześniejsze orzecznictwo (wyrok w sprawie C-332/17 Starman), orzekł, że art. 21 akapit pierwszy dyrektywy 2011/83/UE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie udostępnianiu przez przedsiębiorcę klientom numeru telefonu, który podlega taryfie wyższej niż taryfa podstawowa, nawet jeśli dostępny jest również numer zgodny z taryfą podstawową. Trybunał podkreślił, że celem dyrektywy jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów, a możliwość skutecznego kontaktu z przedsiębiorcą bez dodatkowych kosztów jest fundamentalna. Wskazał również, że numer zgodny z taryfą podstawową musi być łatwo odnaleziony w materiałach informacyjnych, jasno oznaczony, a różnice w dostępności i poziomie obsługi między liniami nie mogą być na niekorzyść konsumentów.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, art. 21 akapit pierwszy dyrektywy 2011/83/UE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie takiemu działaniu.
Uzasadnienie
Trybunał podkreślił, że celem dyrektywy jest wysoki poziom ochrony konsumentów, a możliwość skutecznego kontaktu z przedsiębiorcą bez dodatkowych kosztów jest fundamentalna. Konsument nie powinien ponosić kosztów wyższych niż taryfa podstawowa za kontakt w sprawie umowy. Numer zgodny z taryfą podstawową musi być łatwo dostępny i jasno oznaczony, a różnice w dostępności i poziomie obsługi między liniami nie mogą być na niekorzyść konsumentów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (Kuluttaja-asiamies)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Kuluttaja-asiamies | organ_krajowy | skarżący |
| MiGame Oy | spolka | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
Dyrektywa 2011/83/UE art. 21 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów
Przedsiębiorca nie może udostępniać konsumentom numeru telefonu do kontaktu w sprawie zawartej umowy, który jest rozliczany po cenie wyższej niż taryfa podstawowa, nawet jeśli dostępny jest również numer zgodny z taryfą podstawową. Numer zgodny z taryfą podstawową musi być łatwo dostępny i jasno oznaczony.
ustawa 38/1978 art. II § 14
Ustawa o ochronie konsumentów (Finlandia)
Transpozycja art. 21 dyrektywy 2011/83/UE do prawa fińskiego, definiująca taryfę podstawową i zasady rozliczania połączeń.
Pomocnicze
Dyrektywa 2011/83/UE art. 4
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów
Państwa członkowskie nie mogą utrzymywać ani wprowadzać do swojego prawa krajowego przepisów odbiegających od tych, które zostały ustanowione w niniejszej dyrektywie, w tym również przepisów surowszych lub łagodniejszych w celu zapewnienia innego poziomu ochrony konsumentów, chyba że niniejsza dyrektywa stanowi inaczej.
ustawa 38/1978 art. II § 16 § 1
Ustawa o ochronie konsumentów (Finlandia)
Możliwość zakazania praktyk sprzecznych z przepisami o ochronie konsumentów, pod groźbą grzywny.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Udostępnianie przez przedsiębiorcę konsumentom numeru telefonu do kontaktu w sprawie zawartej umowy, który jest rozliczany po cenie wyższej niż taryfa podstawowa, jest sprzeczne z celem dyrektywy 2011/83/UE, jakim jest wysoki poziom ochrony konsumentów. Konsument nie powinien ponosić kosztów wyższych niż taryfa podstawowa za kontakt z przedsiębiorcą w sprawie umowy. Numer telefonu zgodny z taryfą podstawową musi być łatwo dostępny i jasno oznaczony w materiałach informacyjnych. Różnice w dostępności i poziomie obsługi między liniami nie mogą być na niekorzyść konsumentów.
Godne uwagi sformułowania
konsument – kontaktując się z przedsiębiorcą – nie był zobowiązany do płacenia taryfy wyższej niż taryfa podstawowa pojęcie »taryfy podstawowej« w rozumieniu art. 21 dyrektywy 2011/83 należy interpretować w ten sposób, że przedsiębiorca może podawać jako numer telefonu obsługi klienta w sprawach związanych z zawartą umową jedynie zwykły numer linii geograficznej w sieci stacjonarnej lub w sieci ruchomej lub numer telefonu, który jest bezpłatny dla konsumentów przedsiębiorca może obciążać konsumenta, który wykonuje za pomocą rozmów telefonicznych prawa przyznane mu przez tę dyrektywę, jedynie kosztami, które nie przekraczają kosztów odpowiadających taryfie podstawowej
Skład orzekający
L. Bay Larsen
prezes izby
C. Toader
sprawozdawczyni
N. Jääskinen
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 21 dyrektywy 2011/83/UE dotyczącego kosztów kontaktu telefonicznego konsumentów z przedsiębiorcami w sprawie zawartych umów. Potwierdzenie zasady, że konsument nie powinien ponosić wyższych kosztów niż taryfa podstawowa za takie połączenia, oraz wymogów dotyczących dostępności i przejrzystości informacji o numerach kontaktowych."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy przedsiębiorca posiada linię telefoniczną przeznaczoną do kontaktu w sprawie zawartej umowy. Interpretacja pojęcia "taryfy podstawowej" może wymagać dalszych doprecyzowań w zależności od specyfiki rynku telekomunikacyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu kosztów obsługi klienta i jest bezpośrednio związana z prawami konsumentów w UE, co czyni ją interesującą dla szerokiego grona odbiorców.
“Czy Twój numer obsługi klienta kosztuje Cię fortunę? UE mówi: niekoniecznie!”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę