C-593/19
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że usługi roamingu świadczone przez operatora spoza UE na rzecz klientów spoza UE, którzy tymczasowo przebywają w UE, mogą być opodatkowane w UE, jeśli zapobiega to nieopodatkowaniu, niezależnie od opodatkowania w kraju trzecim.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów VAT w zakresie miejsca świadczenia usług telekomunikacyjnych (roamingu) świadczonych przez operatora spoza UE na rzecz klientów spoza UE, którzy tymczasowo przebywają w Austrii. Sąd odsyłający pytał, czy takie usługi można uznać za faktycznie użytkowane w Austrii, co pozwoliłoby na przeniesienie miejsca opodatkowania do UE, nawet jeśli usługi te nie są opodatkowane w kraju trzecim. Trybunał orzekł, że jest to możliwe, jeśli zapobiega to nieopodatkowaniu w UE, niezależnie od systemu podatkowego w państwie trzecim.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 59a akapit pierwszy lit. b) dyrektywy VAT w sprawie określenia miejsca świadczenia usług telekomunikacyjnych (roamingu) świadczonych przez operatora z państwa trzeciego na rzecz klientów z tego samego państwa trzeciego, którzy tymczasowo przebywają w Unii Europejskiej. Sąd odsyłający pytał, czy takie usługi można uznać za faktycznie użytkowane i wykorzystywane na terytorium państwa członkowskiego, co pozwoliłoby na przeniesienie miejsca świadczenia do tego państwa członkowskiego, nawet jeśli usługi te nie podlegają opodatkowaniu porównywalnemu do VAT w państwie trzecim. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując sprawę C-593/19, orzekł, że usługi roamingu świadczone przez operatora spoza UE na rzecz klientów spoza UE, którzy tymczasowo przebywają w UE, mogą być opodatkowane w państwie członkowskim, jeśli zapobiega to nieopodatkowaniu tych usług w Unii. Kluczowe jest faktyczne użytkowanie i wykorzystanie usług na terytorium państwa członkowskiego, a system podatkowy w państwie trzecim nie ma decydującego znaczenia dla tej możliwości, chyba że istnieją odpowiednie umowy międzynarodowe. Orzeczenie to podkreśla zasadę opodatkowania w miejscu konsumpcji usług i zapobiegania zakłóceniom konkurencji oraz podwójnemu opodatkowaniu lub nieopodatkowaniu.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, usługi roamingu świadczone przez operatora spoza UE na rzecz klientów spoza UE, którzy tymczasowo przebywają w UE, można uznać za faktycznie użytkowane i wykorzystywane na terytorium państwa członkowskiego, jeśli pozwala to na przeniesienie miejsca świadczenia do tego państwa członkowskiego.
Uzasadnienie
Usługi roamingu polegają na tymczasowym korzystaniu z krajowej sieci łączności komórkowej przez klienta spoza UE przebywającego w UE. Faktyczne użytkowanie i wykorzystanie usług ma miejsce na terytorium państwa członkowskiego, co uzasadnia możliwość przeniesienia miejsca świadczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| SK Telecom Co. Ltd | spolka | skarżący |
| Finanzamt Graz-Stadt | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd austriacki | inne | interwenient |
| Rząd hiszpański | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (9)
Główne
Dyrektywa VAT art. 59a § akapit pierwszy lit. b)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Umożliwia państwom członkowskim uznanie miejsca świadczenia usług znajdującego się poza terytorium Unii za znajdujące się na ich terytorium, jeżeli faktyczne użytkowanie i wykorzystanie usług ma miejsce na ich terytorium, w celu zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, nieopodatkowaniu lub zakłóceniom konkurencji.
Pomocnicze
Dyrektywa VAT art. 59 § akapit pierwszy lit. i)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Określa, że miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych na rzecz osób niebędących podatnikami mających siedzibę poza UE jest miejsce, w którym te osoby mają siedzibę.
Dyrektywa VAT art. 24 § ust. 2
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Definiuje usługi telekomunikacyjne.
Dyrektywa VAT art. 59b
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Nakłada na państwa członkowskie obowiązek stosowania art. 59a akapit pierwszy lit. b) do usług telekomunikacyjnych świadczonych na rzecz osób niebędących podatnikami mających siedzibę w państwie członkowskim przez podatnika z państwa trzeciego.
UStG art. 3a § ust. 13 lit. a)
Ustawy o podatku obrotowym
Dotyczy miejsca świadczenia innych świadczeń, gdy odbiorca nie jest przedsiębiorcą i nie posiada na terytorium UE miejsca zamieszkania/siedziby.
UStG art. 3a § ust. 14 pkt 12
Ustawy o podatku obrotowym
Wymienia usługi telekomunikacyjne jako inne świadczenia.
UStG art. 3a § ust. 16
Ustawy o podatku obrotowym
Pozwala na przeniesienie miejsca świadczenia w celu zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, nieopodatkowaniu lub zakłóceniu konkurencji.
rozporządzenie w sprawie przenoszenia
Rozporządzenie federalnego ministra do spraw finansów w sprawie przenoszenia miejsca innych świadczeń związanych ze świadczeniem usług telekomunikacyjnych, radiowych i telewizyjnych
rozporządzenie w sprawie zwrotu
Rozporządzenie federalnego ministra finansów w sprawie zwrotu VAT podlegającego odliczeniu od przedsiębiorstw zagranicznych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Usługi roamingu świadczone przez operatora spoza UE na rzecz klientów spoza UE, którzy tymczasowo przebywają w UE, są faktycznie użytkowane i wykorzystywane na terytorium państwa członkowskiego. Możliwość przeniesienia miejsca świadczenia usług roamingu do państwa członkowskiego jest uzasadniona, jeśli zapobiega to nieopodatkowaniu tych usług w Unii, niezależnie od systemu podatkowego w państwie trzecim.
Godne uwagi sformułowania
faktyczne użytkowanie i wykorzystanie usług zapobieganie podwójnemu opodatkowaniu, nieopodatkowaniu lub zakłóceniu konkurencji bez względu na traktowanie pod względem podatkowym, jakiemu podlegają te usługi na podstawie krajowego prawa podatkowego rzeczonego państwa trzeciego
Skład orzekający
E. Regan
prezes_izby
M. Ilešič
sędzia
E. Juhász
sędzia
C. Lycourgos
sędzia
I. Jarukaitis
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów VAT dotyczących miejsca świadczenia usług telekomunikacyjnych (roamingu) świadczonych przez podmioty spoza UE na rzecz klientów spoza UE, którzy tymczasowo przebywają w UE. Określenie warunków przeniesienia miejsca opodatkowania w celu zapobiegania nieopodatkowaniu w UE."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji usług roamingu świadczonych przez operatorów spoza UE na rzecz klientów spoza UE, którzy tymczasowo przebywają w UE. Interpretacja opiera się na konkretnych przepisach dyrektywy VAT.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnie używanych usług roamingu i ich opodatkowania VAT, co ma praktyczne znaczenie dla konsumentów i firm. Wyjaśnia złożone zasady ustalania miejsca świadczenia usług w kontekście międzynarodowym.
“Czy Twój roaming poza UE może być opodatkowany w Europie? TSUE wyjaśnia zasady VAT.”
Sektor
telekomunikacja
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę