C-590/22

TSUE orzekł, że samo naruszenie RODO nie wystarcza do przyznania odszkodowania, ale obawa o dane może stanowić szkodę niemajątkową, a odszkodowanie ma charakter kompensacyjny, nie odstraszający.

Wniosek o wykładnię art. 82 ust. 1 RODO dotyczył prawa do odszkodowania za szkodę niemajątkową w przypadku naruszenia ochrony danych osobowych. TSUE wyjaśnił, że samo naruszenie RODO nie uprawnia do odszkodowania – konieczne jest wykazanie szkody, choć nie musi ona osiągnąć określonej wagi. Obawa o ujawnienie danych może stanowić szkodę niemajątkową, jeśli zostanie udowodniona wraz z jej negatywnymi skutkami. TSUE podkreślił, że odszkodowanie ma charakter kompensacyjny, a nie odstraszający, i nie należy stosować kryteriów z art. 83 RODO do jego ustalania. Jednoczesne naruszenie przepisów krajowych, które nie doprecyzowują RODO, nie jest uwzględniane przy ustalaniu odszkodowania na gruncie RODO.

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-590/22 dotyczy wykładni art. 82 ust. 1 RODO w kontekście prawa do odszkodowania za szkodę niemajątkową. Sprawa wywodzi się ze sporu, w którym skarżący domagali się odszkodowania od kancelarii doradztwa podatkowego z powodu ujawnienia ich danych osobowych stronie trzeciej w wyniku błędu kancelarii. Trybunał orzekł, że samo naruszenie przepisów RODO nie jest wystarczające do przyznania prawa do odszkodowania. Osoba, której dane dotyczą, musi wykazać istnienie szkody (majątkowej lub niemajątkowej) spowodowanej tym naruszeniem. Nie jest jednak konieczne, aby szkoda ta osiągnęła określony stopień wagi. W kontekście szkody niemajątkowej, TSUE potwierdził, że obawa o potencjalne nadużycie danych osobowych przez stronę trzecią, odczuwana przez osobę, której dane dotyczą, może stanowić szkodę niemajątkową w rozumieniu RODO, pod warunkiem, że obawa ta wraz z jej negatywnymi skutkami zostanie należycie udowodniona. Samo powołanie się na obawę, bez wykazania negatywnego skutku, nie jest wystarczające. Ponadto, Trybunał wyjaśnił, że prawo do odszkodowania na podstawie art. 82 ust. 1 RODO ma charakter wyłącznie kompensacyjny i nie pełni funkcji odstraszającej ani represyjnej. W związku z tym, kryteria ustalania wysokości administracyjnych kar pieniężnych, określone w art. 83 RODO, nie mogą być stosowane mutatis mutandis do ustalania wysokości odszkodowania. Odszkodowanie powinno pokrywać szkodę faktycznie poniesioną, a nie być ustalane na poziomie mającym na celu odstraszenie od naruszeń. Wreszcie, TSUE stwierdził, że przy ustalaniu wysokości odszkodowania na podstawie art. 82 ust. 1 RODO nie należy uwzględniać jednocześnie popełnionych naruszeń przepisów krajowych, które nie mają na celu doprecyzowania RODO.

Zagadnienia prawne (4)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (8)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy