C-59/22, C-110/22 i C-159/22
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że pracownicy zatrudnieni na czas nieokreślony, ale nie na stałe, w sektorze publicznym powinni być traktowani jako pracownicy zatrudnieni na czas określony, a Hiszpania musi zapewnić skuteczne środki zapobiegające nadużyciom w zatrudnianiu na czas określony.
Sprawa dotyczyła interpretacji dyrektywy UE w sprawie pracy na czas określony w kontekście hiszpańskiego prawa pracy, gdzie pracownicy sektora publicznego byli zatrudniani na podstawie umów na czas nieokreślony, ale nie na stałe. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że takie umowy powinny być traktowane jako umowy na czas określony, a państwa członkowskie muszą wprowadzić skuteczne środki zapobiegające nadużyciom w zatrudnianiu na czas określony, w tym zapewnić odpowiednie sankcje i możliwość przekształcenia umowy w umowę na czas nieokreślony, jeśli środki te są niewystarczające.
W niniejszym wyroku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozpatrzył trzy połączone sprawy dotyczące interpretacji dyrektywy 1999/70/WE w sprawie pracy na czas określony, w szczególności klauzul 2, 3 i 5 porozumienia ramowego zawartego przez partnerów społecznych. Sprawy dotyczyły pracowników hiszpańskiego sektora publicznego zatrudnionych na podstawie umów na czas nieokreślony, ale nie na stałe ('indefinido no fijo'). Trybunał orzekł, że pracownicy zatrudnieni na czas nieokreślony, ale nie na stałe, powinni być uznani za pracowników zatrudnionych na czas określony w rozumieniu porozumienia ramowego, a tym samym objęci jego zakresem. Stwierdzono, że pojęcie 'wykorzystywania kolejnych umów o pracę lub stosunków pracy na czas określony' obejmuje sytuacje, w których umowa na czas nieokreślony, ale nie na stałe, ulega automatycznemu przedłużeniu z powodu niezorganizowania przez pracodawcę postępowania rekrutacyjnego w wyznaczonym terminie. Ponadto Trybunał uznał, że klauzula 5 porozumienia ramowego stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które nie przewidują skutecznych środków zapobiegających nadużyciom w zatrudnianiu na czas określony, ani równoważnych rozwiązań prawnych. Dotyczy to sytuacji, gdy przepisy krajowe nie zapewniają odpowiednich sankcji, takich jak przekształcenie umowy w umowę na czas nieokreślony, lub gdy przewidziane odszkodowanie jest jedynie ryczałtowe i nie stanowi wystarczającej kary za nadużycie. Trybunał podkreślił, że państwa członkowskie muszą zapewnić pełną skuteczność prawa Unii, co może wymagać od sądów krajowych zmiany utrwalonego orzecznictwa, jeśli jest ono niezgodne z celami dyrektywy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
pracownicy (udzielono odpowiedzi na pytania prejudycjalne)
Przepisy (15)
Główne
Dyrektywa 1999/70/WE
Dyrektywa Rady 1999/70/WE
Dotyczy porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony i jego implementacji w państwach członkowskich.
Porozumienie ramowe art. Klauzula 2
Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony
Określa zakres stosowania porozumienia ramowego.
Porozumienie ramowe art. Klauzula 3
Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony
Definiuje pojęcie 'pracownika zatrudnionego na czas określony'.
Porozumienie ramowe art. Klauzula 5
Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony
Określa środki zapobiegania nadużyciom w zakresie kolejnych umów na czas określony.
Pomocnicze
Konstytucja art. 23 ust. 2
Konstytucja hiszpańska
Prawo obywateli do obejmowania na równych zasadach funkcji i urzędów publicznych.
Konstytucja art. 103 ust. 3
Konstytucja hiszpańska
Ustawa określa status funkcjonariuszy publicznych i wymogi wstąpienia do służby publicznej.
Kodeks pracy art. 15 ust. 3
Tekst jednolity ustawy – kodeks pracy (Hiszpania)
Umowy o pracę na czas określony zawarte z naruszeniem ustawy uznaje się za zawarte na czas nieokreślony.
Kodeks pracy art. 15 ust. 5
Tekst jednolity ustawy – kodeks pracy (Hiszpania)
Określa warunki nabycia statusu pracownika zatrudnionego na stałe po przepracowaniu określonego okresu na podstawie kolejnych umów na czas określony.
Kodeks pracy art. Piętnaste postanowienie dodatkowe
Tekst jednolity ustawy – kodeks pracy (Hiszpania)
Zastosowanie ograniczeń czasu trwania umowy zawartej w celu wykonania określonego zadania lub usługi i kolejnych umów zawieranych z organami administracji publicznej.
EBEP art. 8
Tekst jednolity ustawy regulującej status pracowników zatrudnionych w sektorze publicznym (Hiszpania)
Definicja i podział pracowników zatrudnionych w sektorze publicznym.
EBEP art. 11 ust. 1 i 3
Tekst jednolity ustawy regulującej status pracowników zatrudnionych w sektorze publicznym (Hiszpania)
Definicja pracownika kontraktowego i zasady naboru.
EBEP art. 55 ust. 1
Tekst jednolity ustawy regulującej status pracowników zatrudnionych w sektorze publicznym (Hiszpania)
Zasady dostępu obywateli do zatrudnienia w służbie publicznej.
EBEP art. 70
Tekst jednolity ustawy regulującej status pracowników zatrudnionych w sektorze publicznym (Hiszpania)
Oferta zatrudnienia w sektorze publicznym.
Dekret królewski z mocą ustawy 14/2021 art. Siedemnaste postanowienie dodatkowe (wprowadzone do EBEP)
Dekret królewski z mocą ustawy 14/2021 (Hiszpania)
Obowiązki organów administracji w zakresie umów na czas określony i odszkodowania za nieprawidłowe zatrudnienie.
Ustawa o budżecie państwa na rok 2018 art. Czterdzieste trzecie postanowienie dodatkowe
Ustawa 6/2018 o budżecie ogólnym państwa na rok 2018 (Hiszpania)
Przyznanie statusu pracownika zatrudnionego na czas nieokreślony, ale nie na stałe, wyłącznie w drodze orzeczenia sądowego; odpowiedzialność za nieprawidłowe działania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pracownicy zatrudnieni na czas nieokreślony, ale nie na stałe, powinni być traktowani jako pracownicy na czas określony w rozumieniu dyrektywy UE. Nadużywanie umów na czas określony w sektorze publicznym wymaga skutecznych środków zapobiegawczych i sankcji. Hiszpańskie przepisy dotyczące odszkodowań i postępowań stabilizacyjnych nie są wystarczająco skuteczne w zapobieganiu nadużyciom. Przekształcenie umowy na czas określony w umowę na czas nieokreślony może być konieczne, gdy inne środki są niewystarczające.
Odrzucone argumenty
Trybunał nie jest właściwy do wykładni prawa krajowego. Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym są niedopuszczalne, ponieważ dotyczą hipotetycznych kwestii lub podważają utrwalone orzecznictwo. Hiszpańskie przepisy dotyczące zatrudnienia na czas nieokreślony, ale nie na stałe, są zgodne z prawem UE. Postępowania stabilizacyjne i ryczałtowe odszkodowania stanowią wystarczające środki zapobiegawcze i sankcje.
Godne uwagi sformułowania
pracownik zatrudniony na czas nieokreślony, ale nie na stałe wykorzystywanie kolejnych umów o pracę lub stosunków pracy na czas określony środki wystarczająco odstraszające pełna skuteczność prawa Unii wykładnia zgodna prawa krajowego
Skład orzekający
P.G. Xuereb
pełniący obowiązki prezesa izby
A. Kumin
sprawozdawca
I. Ziemele
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja dyrektywy UE dotyczącej pracy na czas określony, ochrona pracowników sektora publicznego przed nadużyciami w zatrudnianiu, zasady zapobiegania nadużyciom i stosowania sankcji."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki hiszpańskiego prawa pracy w zakresie umów na czas nieokreślony, ale nie na stałe. Konieczność oceny skuteczności środków krajowych przez sądy krajowe.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu niestabilnego zatrudnienia w sektorze publicznym i interpretacji przepisów UE w celu ochrony pracowników przed nadużyciami. Ma duże znaczenie praktyczne dla pracowników i pracodawców w całej UE.
“Pracownicy sektora publicznego zatrudnieni 'na niby' na czas nieokreślony? TSUE wyjaśnia, kiedy to nadużycie.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI