C-58/08

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że rozporządzenie nr 717/2007 dotyczące roamingu w telefonii komórkowej jest ważne, odrzucając zarzuty dotyczące niewłaściwej podstawy prawnej oraz naruszenia zasad proporcjonalności i pomocniczości.

Sprawa dotyczyła ważności rozporządzenia (WE) nr 717/2007 w sprawie roamingu w publicznych sieciach telefonii ruchomej wewnątrz Wspólnoty. Skarżący podnosili zarzuty dotyczące niewłaściwej podstawy prawnej (art. 95 WE) oraz naruszenia zasad proporcjonalności i pomocniczości. Trybunał Sprawiedliwości UE, po analizie przepisów i argumentów, uznał, że rozporządzenie zostało ustanowione na właściwej podstawie prawnej i nie narusza zasad proporcjonalności ani pomocniczości, tym samym potwierdzając jego ważność.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez High Court of Justice (England & Wales) w związku ze sporem dotyczącym ważności rozporządzenia (WE) nr 717/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2007 r. w sprawie roamingu w publicznych sieciach telefonii ruchomej wewnątrz Wspólnoty. Skarżący, operatorzy sieci telefonii ruchomej, zakwestionowali ważność rozporządzenia, podnosząc trzy główne zarzuty: brak właściwej podstawy prawnej (art. 95 WE), naruszenie zasady proporcjonalności oraz naruszenie zasady pomocniczości. Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując te zarzuty, przypomniał utrwalone orzecznictwo dotyczące stosowania art. 95 WE jako podstawy prawnej dla środków zbliżających ustawodawstwa, które mają na celu poprawę funkcjonowania rynku wewnętrznego. Stwierdził, że rozporządzenie nr 717/2007, wprowadzając wspólne podejście do regulacji opłat roamingowych na poziomie hurtowym i detalicznym, miało na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, ochronę konsumentów i zachowanie konkurencji. W odniesieniu do zasady proporcjonalności, Trybunał uznał, że prawodawca wspólnotowy posiada szeroki zakres swobodnego uznania w dziedzinach politycznych i gospodarczych, a środki muszą być jedynie odpowiednie do celu i nie wykraczać poza konieczne. Analiza wykazała, że wprowadzenie maksymalnych cen detalicznych oraz obowiązków informacyjnych było uzasadnione potrzebą ochrony konsumentów i zapewnienia, że obniżki opłat hurtowych przełożą się na ceny detaliczne, co nie było gwarantowane przez regulację jedynie opłat hurtowych. W kwestii zasady pomocniczości, Trybunał stwierdził, że ponieważ art. 95 WE nie przyznaje wyłącznej kompetencji, zasada ta ma zastosowanie. Jednakże, ze względu na znaczną współzależność między opłatami hurtowymi i detalicznymi oraz potrzebę wspólnego podejścia na obu poziomach dla lepszego funkcjonowania rynku wewnętrznego, działania na szczeblu wspólnotowym były uzasadnione. W konsekwencji, Trybunał orzekł, że badanie pytań prejudycjalnych nie ujawniło elementów mogących wpłynąć na ważność rozporządzenia nr 717/2007.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (6)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy