C-579/17
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że powództwo o zapłatę składek na fundusz urlopowy pracowników delegowanych wchodzi w zakres stosowania rozporządzenia Bruksela I bis, o ile prawo krajowe nie wyłącza kontroli sądowej nad zasadnością roszczenia.
Sprawa dotyczyła wykładni rozporządzenia Bruksela I bis w kontekście wniosku o wydanie zaświadczenia wykonalności orzeczenia dotyczącego składek na fundusz urlopowy pracowników delegowanych. Sąd odsyłający pytał, czy takie powództwo jest sprawą cywilną i handlową, czy też wyłączone jako sprawa z zakresu ubezpieczeń społecznych. Trybunał uznał, że powództwo o zapłatę składek na fundusz urlopowy pracowników delegowanych wchodzi w zakres stosowania rozporządzenia, pod warunkiem, że prawo krajowe nie ogranicza kontroli sądowej nad zasadnością roszczenia.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (rozporządzenie Bruksela I bis). Sprawa wywodziła się z powództwa austriackiego funduszu BUAK przeciwko słoweńskiej spółce Korana o zapłatę składek na fundusz urlopowy pracowników delegowanych do Austrii. Sąd odsyłający, Arbeits- und Sozialgericht Wien, miał wątpliwości, czy takie powództwo mieści się w definicji „spraw cywilnych i handlowych” w rozumieniu rozporządzenia, czy też jest wyłączone jako sprawa z zakresu „ubezpieczeń społecznych”. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując wniosek, najpierw potwierdził dopuszczalność wniosku, uznając, że procedura wydawania zaświadczenia wykonalności na podstawie art. 53 rozporządzenia ma charakter sądowy i pozwala na zadawanie pytań prejudycjalnych. Następnie, analizując istotę sprawy, Trybunał stwierdził, że pojęcie „spraw cywilnych i handlowych” należy interpretować autonomicznie i szeroko. W ocenie Trybunału, powództwo o zapłatę składek na fundusz urlopowy, nawet jeśli jest dochodzone przez podmiot prawa publicznego (BUAK) i służy finansowaniu świadczeń pracowniczych, ma charakter cywilny, o ile nie stanowi ono wykonywania władztwa publicznego. Kluczowe znaczenie ma fakt, że w przypadku pracowników delegowanych BUAK musi dochodzić należności na drodze sądowej, a nie poprzez samodzielne wystawianie tytułów egzekucyjnych. Ponadto, Trybunał podkreślił, że wyłączenie dotyczące „ubezpieczeń społecznych” należy interpretować ściśle i obejmuje ono świadczenia przyznawane na podstawie sytuacji określonej prawnie, a nie świadczenia związane z prawami pracowniczymi wynikającymi ze stosunku pracy. W konsekwencji, Trybunał orzekł, że powództwo BUAK wchodzi w zakres stosowania rozporządzenia Bruksela I bis, pod warunkiem, że przepisy krajowe regulujące takie powództwo nie stanowią odstępstw od prawa powszechnego i nie wyłączają możliwości sądowej kontroli prawidłowości danych, na podstawie których stwierdzono roszczenie. Weryfikacja tego ostatniego warunku należy do sądu odsyłającego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, powództwo to wchodzi w zakres stosowania rozporządzenia, o ile normy krajowe nie wyłączają sądowej kontroli prawidłowości danych stanowiących podstawę roszczenia.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że pojęcie „spraw cywilnych i handlowych” należy interpretować szeroko i autonomicznie. Powództwo o zapłatę składek na fundusz urlopowy, nawet jeśli dochodzone przez organ publiczny, ma charakter cywilny, jeśli nie stanowi wykonywania władztwa publicznego i jeśli sąd może badać zasadność roszczenia. Wyłączenie dotyczące ubezpieczeń społecznych nie ma zastosowania, gdyż chodzi o świadczenia związane z prawami pracowniczymi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| BUAK Bauarbeiter-Urlaubs- u. Abfertigungskasse | organ_krajowy | powód |
| Gradbeništvo Korana d.o.o. | spolka | pozwany |
| Rząd austriacki | inne | interwenient |
| Rząd czeski | inne | interwenient |
| Rząd polski | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
Rozporządzenie Bruksela I bis art. 1 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012
Określa zakres stosowania rozporządzenia do spraw cywilnych i handlowych, wyłączając sprawy podatkowe, celne, administracyjne oraz odpowiedzialność państwa za działania lub zaniechania w wykonywaniu władzy publicznej.
Rozporządzenie Bruksela I bis art. 1 § 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012
Wyłącza z zakresu stosowania rozporządzenia m.in. sprawy dotyczące ubezpieczeń społecznych.
Rozporządzenie Bruksela I bis art. 53
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012
Określa procedurę wydawania przez sąd pochodzenia zaświadczenia potwierdzającego wykonalność orzeczenia.
Pomocnicze
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna dla zwracania się sądów krajowych do Trybunału z pytaniami prejudycjalnymi.
BUAG art. 21
Ustawa o urlopach i odprawach pracowników sektora budowlanego (Austria)
Reguluje finansowanie świadczeń z tytułu wynagrodzenia urlopowego ze składek pracodawców.
BUAG art. 33f
Ustawa o urlopach i odprawach pracowników sektora budowlanego (Austria)
Określa prawo do wynagrodzenia urlopowego dla pracowników delegowanych i sposób realizacji roszczeń.
BUAG art. 22
Ustawa o urlopach i odprawach pracowników sektora budowlanego (Austria)
Reguluje obowiązek zgłoszenia pracowników i naliczania składek.
BUAG art. 33h
Ustawa o urlopach i odprawach pracowników sektora budowlanego (Austria)
Reguluje dochodzenie należnych składek przez BUAK oraz naliczanie składek na podstawie własnych ustaleń w przypadku niedopełnienia obowiązków przez pracodawcę.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Powództwo o zapłatę składek na fundusz urlopowy pracowników delegowanych, dochodzone przez BUAK, ma charakter cywilny, ponieważ jest nierozerwalnie związane z prawami pracowników do wynagrodzenia urlopowego. W przypadku pracowników delegowanych, BUAK musi dochodzić należności na drodze sądowej, co odróżnia sprawę od sytuacji, w której organ publiczny wykonuje władztwo publiczne. Wyłączenie dotyczące ubezpieczeń społecznych nie ma zastosowania, ponieważ chodzi o świadczenia związane z prawami pracowniczymi, a nie o typowe świadczenia z zabezpieczenia społecznego. Postępowanie w przedmiocie wydania zaświadczenia wykonalności ma charakter sądowy i pozwala na zadawanie pytań prejudycjalnych, zwłaszcza gdy sąd wydający orzeczenie nie badał jurysdykcji na podstawie rozporządzenia Bruksela I bis.
Odrzucone argumenty
Powództwo BUAK powinno być traktowane jako sprawa z zakresu ubezpieczeń społecznych, wyłączona z zakresu stosowania rozporządzenia Bruksela I bis. Specyficzne uprawnienia BUAK, wynikające z prawa austriackiego (np. naliczanie składek na podstawie własnych ustaleń bez możliwości pełnej kontroli sądowej), wskazują na publicznoprawny charakter postępowania.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie „spraw cywilnych i handlowych” należy traktować jako pojęcie autonomiczne, którego wykładni trzeba dokonywać w oparciu z jednej strony o cele i systematykę tego rozporządzenia, a z drugiej o zasady ogólne wynikające z całokształtu systemów prawa krajowego pojęcie „spraw cywilnych i handlowych” należy rozumieć szeroko jeżeli tak właśnie jest w postępowaniu głównym, czego weryfikacja należy do sądu odsyłającego, w tym konkretnym kontekście BUAK nie występował po prostu jako podmiot zbiorowego prawa publicznego [...] W takim wypadku BUAK należałoby bowiem uznać za podmiot działający w ramach wykonywania władztwa publicznego [...] co miałoby istotny wpływ na warunki prowadzenia tego postępowania, a tym samym na sam jego charakter, skutkiem czego spór taki nie wchodziłby w zakres pojęcia „spraw cywilnych i handlowych” pojęcie „ubezpieczenia społecznego” należy definiować w sposób autonomiczny, mając na względzie treść tego pojęcia w prawie Unii.
Skład orzekający
K. Lenaerts
prezes
A. Prechal
sędzia
C. Toader
sprawozdawca
A. Rosas
sędzia
M. Ilešič
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia zakresu stosowania rozporządzenia Bruksela I bis, w szczególności w kontekście sporów dotyczących składek na fundusze pracownicze, delegowania pracowników oraz wyłączenia spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych. Potwierdzenie, że postępowanie w przedmiocie wydania zaświadczenia wykonalności jest postępowaniem sądowym w rozumieniu art. 267 TFUE."
Ograniczenia: Kluczowe znaczenie ma możliwość sądowej kontroli zasadności roszczenia zgodnie z prawem krajowym. Jeśli prawo krajowe wyłącza taką kontrolę, sprawa może nie wchodzić w zakres rozporządzenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii jurysdykcji i wykonalności orzeczeń w kontekście delegowania pracowników, co jest częstym problemem transgranicznym. Wyjaśnia, kiedy spory o składki pracownicze podlegają unijnym przepisom o współpracy sądowej.
“Czy spory o składki na fundusz urlopowy pracowników delegowanych podlegają unijnym przepisom o wykonalności orzeczeń?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI