C-579/12 RX-II
Podsumowanie
Trybunał uchylił wyrok Sądu UE, uznając, że naruszył on jedność i spójność prawa UE poprzez błędną wykładnię przepisów dotyczących prawa urzędników do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego, zwłaszcza w przypadku długotrwałej choroby.
Sprawa dotyczyła szczególnej procedury kontroli wyroku Sądu Unii Europejskiej, który uchylił decyzję Komisji Europejskiej odmawiającą przeniesienia urzędnikowi ponad 12 dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego z powodu długotrwałego zwolnienia chorobowego. Trybunał uznał, że Sąd UE naruszył prawo, błędnie interpretując przepisy regulaminu pracowniczego dotyczące urlopu i jego przenoszenia, co naruszyło jedność i spójność prawa UE, w szczególności zasadę prawa socjalnego dotyczącą corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego.
Niniejsze orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) rozpatruje szczególną procedurę kontroli wyroku Sądu Unii Europejskiej (Sądu UE) z dnia 8 listopada 2012 r. w sprawie T-268/11 P, w której Sąd UE uchylił wcześniejszy wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej. Sprawa dotyczyła urzędnika Komisji Europejskiej, Guido Stracka, który nie mógł wykorzystać całego przysługującego mu urlopu wypoczynkowego w 2004 r. z powodu długotrwałego zwolnienia chorobowego. Komisja odmówiła przeniesienia na kolejny rok więcej niż 12 dni urlopu, powołując się na art. 4 załącznika V do regulaminu pracowniczego. Sąd do spraw Służby Publicznej uznał tę decyzję za nieważną, interpretując przepisy regulaminu pracowniczego w świetle dyrektywy 2003/88/WE i orzecznictwa TSUE dotyczącego prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego jako zasady prawa socjalnego. Sąd UE w wyroku z 8 listopada 2012 r. uchylił jednak wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej, uznając, że przepisy regulaminu pracowniczego nie podlegają wykładni w świetle dyrektywy 2003/88 w sposób, w jaki zrobił to niższy sąd. TSUE, rozpatrując szczególną procedurę kontroli, uznał, że Sąd UE naruszył prawo, błędnie interpretując art. 1e ust. 2 oraz art. 4 załącznika V do regulaminu pracowniczego. Trybunał podkreślił, że prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego jest fundamentalną zasadą prawa socjalnego UE, zapisaną w Karcie praw podstawowych i dyrektywie 2003/88, i nie może być ograniczane w sposób, który pozbawia pracownika możliwości jego wykorzystania lub otrzymania ekwiwalentu, zwłaszcza w przypadku długotrwałej choroby. TSUE stwierdził, że Sąd UE naruszył jedność i spójność prawa UE, odchodząc od utrwalonego orzecznictwa i błędnie interpretując przepisy. W konsekwencji, TSUE uchylił wyrok Sądu UE i oddalił odwołanie Komisji, obciążając ją kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, Sąd Unii Europejskiej naruszył jedność i spójność prawa Unii poprzez błędną wykładnię art. 1e ust. 2 oraz art. 4 załącznika V do regulaminu pracowniczego, nie uwzględniając prawidłowo prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego jako zasady prawa socjalnego UE.
Uzasadnienie
TSUE uznał, że Sąd UE błędnie zinterpretował przepisy regulaminu pracowniczego, ograniczając prawo do urlopu wypoczynkowego w przypadku długotrwałej choroby i nie uwzględniając w wystarczającym stopniu orzecznictwa dotyczącego prawa do urlopu jako zasady prawa socjalnego UE. Wykładnia Sądu UE była sprzeczna z zasadą jedności i spójności prawa UE.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_wyrok_sadu_i_oddalone_odwolanie
Strona wygrywająca
Guido Strack
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Komisja Europejska | instytucja_ue | skarżący |
| Guido Strack | osoba_fizyczna | pozwany |
| Rada Unii Europejskiej | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
RP art. 1e § ust. 2
Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej
Powinien być interpretowany w sposób uwzględniający prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego jako zasadę prawa socjalnego Unii, w tym przepisy dyrektywy 2003/88/WE.
RP art. 4 § załącznik V
Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej
Nie wyklucza możliwości przeniesienia corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego, który nie mógł zostać wykorzystany z powodu długotrwałego zwolnienia chorobowego. Należy go interpretować w kontekście prawa do urlopu jako zasady prawa socjalnego UE.
Karta art. 31 § ust. 2
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Stanowi o prawie każdego pracownika do ograniczenia maksymalnego wymiaru czasu pracy, do okresów odpoczynku oraz do corocznego płatnego urlopu.
Dyrektywa 2003/88/WE art. 7 § ust. 1
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Państwa członkowskie muszą zapewnić, by każdy pracownik był uprawniony do corocznego płatnego urlopu w wymiarze co najmniej czterech tygodni.
Pomocnicze
RP art. 57 § akapit pierwszy
Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej
Dyrektywa 2003/88/WE art. 1 § ust. 1
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Ustalanie minimalnych wymagań w zakresie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w odniesieniu do organizacji czasu pracy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego jest zasadą prawa socjalnego Unii o szczególnej wadze, zapisaną w Karcie praw podstawowych i dyrektywie 2003/88/WE. Przepisy regulaminu pracowniczego dotyczące urlopu powinny być interpretowane w sposób zgodny z prawem UE, w tym z prawem do urlopu. Długotrwałe zwolnienie chorobowe nie może pozbawić urzędnika prawa do przeniesienia niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub otrzymania ekwiwalentu.
Odrzucone argumenty
Sąd UE prawidłowo zinterpretował przepisy regulaminu pracowniczego, ograniczając możliwość przeniesienia urlopu do 12 dni, nawet w przypadku długotrwałej choroby. Dyrektywa 2003/88/WE nie nakłada bezpośrednich obowiązków na instytucje UE w relacjach z personelem. Artykuł 1e ust. 2 regulaminu pracowniczego dotyczy jedynie minimalnych norm technicznych, a nie organizacji czasu pracy.
Godne uwagi sformułowania
Prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego należy uznawać za zasadę prawa socjalnego Unii o szczególnej wadze Narusza jedność lub spójność prawa Unii Szczególnie ścisła wykładnia pojęcia »wymagań służby«
Skład orzekający
L. Bay Larsen
prezes
J. Malenovský
sędzia
U. Lõhmus
sędzia
M. Safjan
sędzia
A. Prechal
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w kontekście prawa pracy UE, zwłaszcza w sytuacjach nieobecności z powodu choroby oraz zasady jedności i spójności prawa UE."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji urzędników Unii Europejskiej, ale zasady dotyczące prawa do urlopu i jego ochrony mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy fundamentalnego prawa pracowniczego – prawa do urlopu – i jego ochrony w specyficznych okolicznościach, co jest istotne dla wielu pracowników i pracodawców. Pokazuje też, jak TSUE dba o jedność i spójność prawa UE.
“Czy choroba może pozbawić Cię należnego urlopu? TSUE wyjaśnia kluczowe zasady prawa pracy UE.”
Sektor
administracja_publiczna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI