C-575/18 P
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE oddalił odwołanie Republiki Czeskiej, uznając, że pismo Komisji dotyczące obowiązku udostępnienia zasobów własnych nie jest aktem zaskarżalnym, a państwo członkowskie ma dostęp do sądu poprzez skargę o stwierdzenie uchybienia lub skargę o odszkodowanie za bezpodstawne wzbogacenie.
Republika Czeska wniosła odwołanie od postanowienia Sądu UE, który odrzucił jej skargę o stwierdzenie nieważności pisma Komisji dotyczącego obowiązku udostępnienia zasobów własnych Unii. Republika Czeska argumentowała, że pismo to nie jest aktem zaskarżalnym i że nie dysponuje skutecznymi środkami ochrony sądowej. Trybunał Sprawiedliwości UE oddalił odwołanie, stwierdzając, że pismo Komisji nie wywołuje wiążących skutków prawnych i nie jest aktem zaskarżalnym. Podkreślono, że państwo członkowskie ma możliwość ochrony swoich praw poprzez skargę o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom lub skargę o odszkodowanie za bezpodstawne wzbogacenie.
Sprawa dotyczyła odwołania Republiki Czeskiej od postanowienia Sądu Unii Europejskiej, które odrzuciło jej skargę o stwierdzenie nieważności pisma Komisji Europejskiej. Pismo to dotyczyło obowiązku Republiki Czeskiej udostępnienia Komisji zasobów własnych Unii w kwocie ponad 53 milionów koron czeskich, wynikającego z kontroli OLAF dotyczącej ceł na zapalniczki z Laosu. Republika Czeska twierdziła, że pismo Komisji nie jest aktem zaskarżalnym i że nie ma skutecznych środków ochrony sądowej, co narusza art. 47 Karty Praw Podstawowych UE. Argumentowała, że odmowa udostępnienia środków wiąże się z ryzykiem naliczenia wysokich odsetek, a skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom nie daje gwarancji rozstrzygnięcia sporu. Trybunał Sprawiedliwości UE, orzekając w wielkiej izbie, oddalił odwołanie. Stwierdził, że pismo Komisji nie wywołuje wiążących skutków prawnych i nie jest aktem zaskarżalnym w rozumieniu art. 263 TFUE. Podkreślono, że system zasobów własnych UE jest zarządzany przez państwa członkowskie, a Komisja nie ma uprawnień decyzyjnych w tym zakresie. Trybunał wskazał, że państwo członkowskie, które kwestionuje obowiązek udostępnienia środków, może udostępnić je z zastrzeżeniami, a następnie, w przypadku braku porozumienia z Komisją, dochodzić odszkodowania za bezpodstawne wzbogacenie Unii. Oddalono tym samym zarzut naruszenia prawa do skutecznej ochrony sądowej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, pismo Komisji nie stanowi aktu zaskarżalnego, ponieważ nie wywołuje wiążących skutków prawnych.
Uzasadnienie
Trybunał przypomniał, że aktem zaskarżalnym jest każdy przepis instytucji UE, który ma na celu wywołanie wiążących skutków prawnych. Ocena ta opiera się na obiektywnych kryteriach, takich jak treść aktu i kontekst jego wydania. W analizowanej sprawie pismo Komisji nie spełniało tych kryteriów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_odwolanie
Strona wygrywająca
Komisja Europejska
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Republika Czeska | panstwo_czlonkowskie | skarżący |
| Królestwo Niderlandów | panstwo_czlonkowskie | interwenient w postępowaniu odwoławczym |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | strona pozwana w pierwszej instancji |
Przepisy (15)
Główne
TFUE art. 263
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa przesłanki dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności aktów instytucji UE.
Karta art. 47
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Gwarantuje prawo do skutecznej ochrony sądowej.
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 art. 2 § ust. 1
Wykonuje decyzję 2007/436 i określa warunki ustalenia tytułu do środków własnych.
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 art. 9 § ust. 1
Określa obowiązek państw członkowskich do zapisywania środków własnych na rachunek Komisji.
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 art. 11 § ust. 1
Przewiduje naliczanie odsetek za opóźnienie w dokonaniu zapisu środków własnych.
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 art. 17 § ust. 1-4
Określa obowiązek państw członkowskich do zapewnienia udostępnienia kwot zasobów własnych oraz przesłanki zwolnienia z tego obowiązku.
TFUE art. 258
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa procedurę stwierdzania przez Komisję uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.
TFUE art. 268
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dotyczy skarg o odszkodowanie.
TFUE art. 340 § akapit drugi
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dotyczy odpowiedzialności Unii za szkody wyrządzone przez jej instytucje lub pracowników.
Pomocnicze
Decyzja Rady 2000/597/WE, Euratom art. 2 § ust. 1 lit. b)
Określa źródła zasobów własnych Unii.
Decyzja Rady 2007/436/WE, Euratom art. 2 § ust. 1 lit. a)
Określa źródła zasobów własnych Unii.
Decyzja Rady 2007/436/WE, Euratom art. 8 § ust. 1
Określa obowiązek państw członkowskich do pobierania i udostępniania zasobów własnych.
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 art. 6 § ust. 3 lit. b)
Określa sposób wykazywania ustalonych tytułów dochodów budżetowych, które nie zostały jeszcze uzyskane lub dla których nie przewidziano zabezpieczenia.
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 art. 10 § ust. 1
Określa terminy dokonywania wpisu środków własnych.
TUE art. 4 § ust. 3
Traktat o Unii Europejskiej
Zasada lojalnej współpracy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pismo Komisji nie jest aktem zaskarżalnym, ponieważ nie wywołuje wiążących skutków prawnych. Państwo członkowskie ma dostęp do sądu poprzez skargę o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom lub skargę o odszkodowanie za bezpodstawne wzbogacenie. Prawo do skutecznej ochrony sądowej nie prowadzi do zmiany systemu kontroli sądowej ustanowionego w traktatach.
Odrzucone argumenty
Pismo Komisji jest aktem zaskarżalnym, ponieważ narusza prawo do skutecznej ochrony sądowej. Państwo członkowskie nie dysponuje innymi skutecznymi środkami ochrony sądowej. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom nie gwarantuje rozstrzygnięcia sporu. Skarga oparta na bezpodstawnym wzbogaceniu Unii nie stanowi skutecznego środka ochrony.
Godne uwagi sformułowania
„aktami zaskarżalnymi” w rozumieniu art. 263 TFUE uważa się wszelkie przepisy wydane przez instytucje Unii, bez względu na ich formę, które mają na celu wywołanie wiążących skutków prawnych prawo do skutecznej ochrony sądowej nie jest zmiana systemu kontroli sądowej ustanowionego w traktatach zarządzanie systemem zasobów własnych Unii zostało powierzone państwom członkowskim i stanowi ich wyłączną odpowiedzialność państwo członkowskie może żądać odszkodowania z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia Unii
Skład orzekający
K. Lenaerts
prezes
R. Silva de Lapuerta
wiceprezes
A. Arabadjiev
prezes_izby
A. Prechal
prezes_izby
M. Vilaras
prezes_izby
P.G. Xuereb
prezes_izby
L.S. Rossi
prezes_izby
I. Jarukaitis
prezes_izby
E. Juhász
sędzia
M. Ilešič
sędzia
J. Malenovský
sędzia
L. Bay Larsen
sędzia
K. Jürimäe
sprawozdawczyni
N. Piçarra
sędzia
A. Kumin
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia aktu zaskarżalnego w kontekście pism Komisji dotyczących zasobów własnych UE oraz dostęp państw członkowskich do ochrony sądowej w sporach z Komisją."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury związanej z zasobami własnymi UE i nie ma bezpośredniego zastosowania do innych rodzajów pism instytucji UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu relacji między państwami członkowskimi a Komisją Europejską w kontekście finansów UE, a także prawa do ochrony sądowej. Jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie UE.
“Czy pismo Komisji UE może być poza kontrolą sądu? Trybunał wyjaśnia granice zaskarżalności.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI