C-573/12

TSUE orzekł, że szwedzki system zielonych certyfikatów, ograniczony do produkcji krajowej, nie narusza prawa UE, pod warunkiem że jest proporcjonalny i zapewnia funkcjonowanie rynku.

Sprawa dotyczyła szwedzkiego systemu zielonych certyfikatów, który przyznawał wsparcie producentom energii odnawialnej tylko zlokalizowanym w Szwecji. Ålands Vindkraft, producent z Finlandii, zakwestionował tę dyskryminację, twierdząc, że narusza ona swobodny przepływ towarów (art. 34 TFUE). Trybunał uznał, że system ten jest zgodny z dyrektywą o energii odnawialnej i nie narusza art. 34 TFUE, o ile jest proporcjonalny i służy celom ochrony środowiska, a rynek certyfikatów funkcjonuje prawidłowo.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy 2009/28/WE w sprawie promowania energii ze źródeł odnawialnych oraz art. 34 TFUE. Spór powstał między fińskim producentem energii odnawialnej, Ålands Vindkraft, a szwedzkim urzędem energetycznym (Energimyndigheten), który odmówił przyznania zielonych certyfikatów dla farmy wiatrowej zlokalizowanej w Finlandii. Szwedzki system wsparcia przewidywał przyznawanie zbywalnych zielonych certyfikatów producentom energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, ale tylko tym, których zakłady produkcyjne znajdowały się na terytorium Szwecji. Ålands Vindkraft argumentowała, że takie ograniczenie terytorialne stanowi niedozwolone ograniczenie swobodnego przepływu towarów. Trybunał Sprawiedliwości UE (wielka izba) rozpatrzył cztery pytania prejudycjalne. Po pierwsze, Trybunał stwierdził, że szwedzki system zielonych certyfikatów jest systemem wsparcia w rozumieniu dyrektywy 2009/28/WE, a ograniczenie go do produkcji krajowej jest dopuszczalne w świetle tej dyrektywy, która nie wymaga harmonizacji krajowych systemów wsparcia. Po drugie, Trybunał uznał, że taki system, mimo że może pośrednio utrudniać import energii elektrycznej, nie narusza art. 34 TFUE, ponieważ cel promowania produkcji energii odnawialnej (ochrona środowiska) może uzasadniać takie ograniczenia, pod warunkiem, że są one proporcjonalne. Trybunał podkreślił, że rynek energii elektrycznej jest coraz bardziej zliberalizowany, ale specyfika energii elektrycznej utrudnia śledzenie jej pochodzenia. Ograniczenie terytorialne jest dopuszczalne, ponieważ pozwala państwom członkowskim kontrolować koszty i skuteczność swoich systemów wsparcia, a także realizować krajowe cele w zakresie energii odnawialnej. Po trzecie, Trybunał stwierdził, że system ten jest proporcjonalny, ponieważ zapewnia funkcjonowanie rynku certyfikatów i nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia celu promowania zielonej energii. Po czwarte, kwestia, czy ograniczenie terytorialne jest jasno sformułowane w szwedzkiej ustawie, należy do sądu krajowego, ale Trybunał zaznaczył, że zasada pewności prawa wymaga jasności przepisów, a interpretacja ta powinna uwzględniać kontekst prawa UE. Ostatecznie Trybunał orzekł, że szwedzki system zielonych certyfikatów, ograniczony do produkcji krajowej, jest zgodny z prawem Unii, pod warunkiem, że jest proporcjonalny i zapewnia funkcjonowanie rynku.

Zagadnienia prawne (4)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (18)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy