C-57/22
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że pracownik zwolniony niezgodnie z prawem i przywrócony do pracy ma prawo do urlopu wypoczynkowego za okres między zwolnieniem a przywróceniem, nawet jeśli nie świadczył pracy, a jedynie otrzymywał ekwiwalent wynagrodzenia.
Sprawa dotyczyła pracownicy YQ, która została zwolniona niezgodnie z prawem i przywrócona do pracy po stwierdzeniu nieważności zwolnienia. Pracodawca odmówił jej prawa do urlopu wypoczynkowego za okres między zwolnieniem a przywróceniem, argumentując, że nie świadczyła pracy. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE stoi na przeszkodzie takiemu stanowisku, podkreślając, że prawo do urlopu jest fundamentalne i nie może być uzależnione od faktycznego świadczenia pracy w sytuacji, gdy brak ten wynika z winy pracodawcy.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE w sprawie pracownicy YQ, która po niezgodnym z prawem zwolnieniu i późniejszym przywróceniu do pracy domagała się ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za okres między zwolnieniem a przywróceniem. Czeskie prawo krajowe przewidywało w takiej sytuacji jedynie ekwiwalent za wynagrodzenie, ale nie prawo do urlopu. Sąd odsyłający powziął wątpliwość, czy takie stanowisko jest zgodne z prawem UE, zwłaszcza w kontekście wcześniejszego orzecznictwa TSUE. Trybunał przypomniał, że prawo do corocznego płatnego urlopu jest zasadą prawa socjalnego o szczególnej wadze, odzwierciedloną w Karcie Praw Podstawowych UE. Podkreślił, że cel urlopu – odpoczynek i wytchnienie – zakłada co do zasady świadczenie pracy, jednak w sytuacjach wyjątkowych, gdy pracownik nie mógł pracować z winy pracodawcy (jak w przypadku niezgodnego z prawem zwolnienia), okres ten powinien być traktowany jako okres pracy dla celów urlopowych. Trybunał uznał, że fakt otrzymywania przez pracownika ekwiwalentu za wynagrodzenie za okres, w którym nie świadczył pracy, nie pozbawia go prawa do urlopu wypoczynkowego, gdyż oba te świadczenia mają różne cele. W konsekwencji, TSUE orzekł, że prawo krajowe wyłączające prawo do urlopu wypoczynkowego za okres między niezgodnym z prawem zwolnieniem a przywróceniem do pracy jest niezgodne z dyrektywą 2003/88/WE.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, pracownikowi temu przysługuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego za okres od dnia zwolnienia do dnia przywrócenia do pracy.
Uzasadnienie
Prawo do urlopu wypoczynkowego jest fundamentalną zasadą prawa socjalnego UE. W przypadku niezgodnego z prawem zwolnienia, okres między zwolnieniem a przywróceniem do pracy, nawet jeśli pracownik nie świadczył faktycznie pracy, powinien być traktowany jako okres pracy dla celów urlopowych, ponieważ brak świadczenia pracy wynika z winy pracodawcy. Otrzymywanie ekwiwalentu za wynagrodzenie nie pozbawia prawa do urlopu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
pracownik (YQ)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| YQ | osoba_fizyczna | skarżący |
| Ředitelství silnic a dálnic ČR | inne | pozwany |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (3)
Główne
Dyrektywa 2003/88/WE art. 7 § 1
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy
Każdy pracownik jest uprawniony do corocznego płatnego urlopu w wymiarze co najmniej czterech tygodni. Prawo to nie może być uzależnione od faktycznego świadczenia pracy w sytuacji, gdy brak ten wynika z winy pracodawcy (np. niezgodne z prawem zwolnienie).
Pomocnicze
Karta Praw Podstawowych art. 31 § 2
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Gwarantuje prawo każdego pracownika do corocznego okresu płatnego urlopu.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna dla odesłania prejudycjalnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawo do corocznego płatnego urlopu jest fundamentalną zasadą prawa socjalnego UE. Okres między niezgodnym z prawem zwolnieniem a przywróceniem do pracy, nawet bez faktycznego świadczenia pracy, powinien być traktowany jako okres pracy dla celów urlopowych, gdy brak pracy wynika z winy pracodawcy. Otrzymywanie ekwiwalentu za wynagrodzenie za okres, w którym pracownik nie świadczył pracy, nie pozbawia go prawa do urlopu wypoczynkowego.
Odrzucone argumenty
Pracownik nie nabył prawa do urlopu wypoczynkowego za okres, w którym nie świadczył faktycznie pracy. Prawo krajowe przewidujące jedynie ekwiwalent za wynagrodzenie za ten okres jest zgodne z prawem UE. Zastosowanie wykładni TSUE z wyroku C-762/18 i C-37/19 skutkowałoby nierównowagą na niekorzyść pracodawcy.
Godne uwagi sformułowania
Prawo do corocznego płatnego urlopu należy postrzegać jako zasadę prawa socjalnego Unii o szczególnej wadze. Cel w postaci umożliwienia pracownikowi odpoczynku zakłada bowiem, że pracownik ten wykonywał działalność zawodową uzasadniającą... skorzystanie przez niego z okresu odpoczynku. Okoliczność, że w okresie od dnia niezgodnego z prawem zwolnienia do dnia przywrócenia do pracy zainteresowany pracownik nie świadczył rzeczywiście pracy na rzecz pracodawcy, jest bowiem spowodowana działaniami samego pracodawcy, które doprowadziły do niezgodnego z prawem zwolnienia.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawa pracownika do urlopu wypoczynkowego za okres między niezgodnym z prawem zwolnieniem a przywróceniem do pracy, nawet jeśli nie świadczył pracy."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy pracownik został przywrócony do pracy na mocy orzeczenia sądu po stwierdzeniu nieważności zwolnienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy fundamentalnego prawa pracowniczego i pokazuje, jak prawo UE chroni pracowników przed negatywnymi skutkami niezgodnych z prawem działań pracodawcy, nawet jeśli prawo krajowe stanowi inaczej.
“Nawet jeśli nie pracowałeś, możesz mieć prawo do urlopu! TSUE rozstrzyga kluczową kwestię dla pracowników.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI