C-568/21
Podsumowanie
Legitymacja dyplomatyczna wydana przez państwo członkowskie na podstawie Konwencji wiedeńskiej stanowi 'dokument pobytu' w rozumieniu rozporządzenia Dublin III, co determinuje odpowiedzialność tego państwa za rozpatrzenie wniosku o ochronę międzynarodową.
Sprawa dotyczyła wykładni pojęcia 'dokumentu pobytu' w kontekście rozporządzenia Dublin III. E. i S., posiadający legitymacje dyplomatyczne wydane przez państwo członkowskie X, złożyli wnioski o ochronę międzynarodową w Niderlandach. Niderlandy uznały państwo X za odpowiedzialne na podstawie art. 12 rozporządzenia, gdyż legitymacje te miały być dokumentem pobytu. Sąd odsyłający zapytał, czy legitymacja dyplomatyczna wydana na podstawie Konwencji wiedeńskiej jest dokumentem pobytu. Trybunał orzekł, że tak, podkreślając szerokie rozumienie tego pojęcia i cel rozporządzenia Dublin III.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 2 lit. l) rozporządzenia Dublin III, definiującego pojęcie 'dokumentu pobytu'. Sprawa dotyczyła E. i S., którzy złożyli wnioski o ochronę międzynarodową w Niderlandach po tym, jak opuścili państwo członkowskie X, gdzie ojciec pracował jako dyplomata i gdzie otrzymali legitymacje dyplomatyczne. Sekretarz stanu Niderlandów uznał państwo X za odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosków, uznając legitymacje dyplomatyczne za dokumenty pobytu zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia Dublin III. Sąd pierwszej instancji uchylił tę decyzję, uznając, że legitymacje dyplomatyczne nie są dokumentami pobytu. Sąd odsyłający (Raad van State) zawiesił postępowanie i zwrócił się do Trybunału z pytaniem, czy legitymacja dyplomatyczna wydana na podstawie Konwencji wiedeńskiej stanowi 'dokument pobytu' w rozumieniu rozporządzenia Dublin III. Trybunał uznał wniosek za dopuszczalny, mimo argumentów rządu austriackiego o braku użyteczności. Następnie Trybunał, analizując brzmienie, kontekst i cel rozporządzenia Dublin III, orzekł, że pojęcie 'dokumentu pobytu' jest ujęte szeroko i obejmuje legitymacje dyplomatyczne wydane na podstawie Konwencji wiedeńskiej. Podkreślono, że wydanie takiej legitymacji wyraża akceptację państwa członkowskiego dla pobytu danej osoby i odzwierciedla jego rolę w kontekście obecności tej osoby na terytorium państw członkowskich. Orzeczenie to przyczynia się do szybkiego ustalenia odpowiedzialnego państwa członkowskiego i zapobiega nadużyciom systemu azylowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, legitymacja dyplomatyczna wydana przez państwo członkowskie na podstawie Konwencji wiedeńskiej stanowi 'dokument pobytu' w rozumieniu art. 2 lit. l) rozporządzenia Dublin III.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że pojęcie 'dokumentu pobytu' w rozporządzeniu Dublin III jest ujęte szeroko i obejmuje 'każde zezwolenie' wydane przez państwo członkowskie. Wydanie legitymacji dyplomatycznej odzwierciedla akceptację państwa dla pobytu osoby i jej rolę w kontekście obecności na terytorium UE, co wpisuje się w cel rozporządzenia jakim jest szybkie ustalenie odpowiedzialnego państwa. Wykładnia ta nie wpływa na prawo do pobytu dyplomatycznego ani na późniejszą decyzję o udzieleniu ochrony międzynarodowej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid | organ_krajowy | pozwany |
| E. | osoba_fizyczna | skarżący |
| S. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (10)
Główne
Rozporządzenie Dublin III art. 2 § lit. l)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Pojęcie 'dokumentu pobytu' obejmuje każde zezwolenie wydane przez państwo członkowskie zezwalające obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi na pozostanie na jego terytorium, w tym legitymacje dyplomatyczne wydane na podstawie Konwencji wiedeńskiej.
Rozporządzenie Dublin III art. 12 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
W przypadku gdy wnioskodawca jest w posiadaniu ważnego dokumentu pobytu, państwo członkowskie, które wydało ten dokument, jest odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej.
Pomocnicze
Konwencja wiedeńska art. 2
Konwencja wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych
Konwencja wiedeńska art. 4 § ust. 1 i 2
Konwencja wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych
Konwencja wiedeńska art. 5 § ust. 1
Konwencja wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych
Konwencja wiedeńska art. 9 § ust. 1 i 2
Konwencja wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych
Konwencja wiedeńska art. 10 § ust. 1
Konwencja wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych
Rozporządzenie Dublin III art. 7 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Rozporządzenie Dublin III art. 29 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Dyrektywa Rady 2003/109/WE
Argumenty
Skuteczne argumenty
Legitymacja dyplomatyczna wydana przez państwo członkowskie na podstawie Konwencji wiedeńskiej stanowi 'dokument pobytu' w rozumieniu art. 2 lit. l) rozporządzenia Dublin III, ponieważ odzwierciedla akceptację państwa dla pobytu osoby i jego rolę w kontekście obecności na terytorium UE. Szerokie rozumienie pojęcia 'dokumentu pobytu' jest zgodne z celem rozporządzenia Dublin III, jakim jest szybkie i sprawne ustalenie odpowiedzialnego państwa członkowskiego. Wykładnia ta nie wpływa na prawo do pobytu dyplomatycznego ani na późniejszą decyzję o udzieleniu ochrony międzynarodowej.
Odrzucone argumenty
Legitymacje dyplomatyczne mają charakter czysto deklaratoryjny i nie mogą być objęte pojęciem 'dokumentu pobytu', gdyż odzwierciedlają jedynie prawa wynikające z Konwencji wiedeńskiej, a nie konstytutywne zezwolenie na pobyt. Wykładnia rozporządzenia Dublin III jest pozbawiona rzeczywistej użyteczności dla rozstrzygnięcia sporu w postępowaniu głównym.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie 'dokumentu pobytu' w rozumieniu tego przepisu jest ujęte szeroko wydanie danej osobie legitymacji dyplomatycznej przez państwo członkowskie wyraża akceptację przez to państwo pobytu tej osoby na jego terytorium jako członka personelu dyplomatycznego misji i dowodzi w ten sposób roli, jaką wspomniane państwo członkowskie odegrało w kontekście obecności wspomnianej osoby na terytorium państw członkowskich przypomniany w pkt 46 niniejszego wyroku cel rozporządzenia Dublin III zostałby podważony, gdyby obywatele państw trzecich korzystający z przywilejów i immunitetów przewidzianych w konwencji wiedeńskiej mogli sami wybrać, w którym państwie członkowskim złożą wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej.
Skład orzekający
A. Arabadjiev
prezes_izby
P.G. Xuereb
sędzia
T. von Danwitz
sędzia
A. Kumin
sprawozdawca
I. Ziemele
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretacja pojęcia 'dokumentu pobytu' w rozporządzeniu Dublin III w kontekście legitymacji dyplomatycznych oraz ustalanie odpowiedzialności państwa członkowskiego w systemie dublińskim."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy legitymacja dyplomatyczna jest wydana przez państwo członkowskie na podstawie Konwencji wiedeńskiej i jest rozpatrywana w kontekście rozporządzenia Dublin III.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy złożonej interakcji między prawem dyplomatycznym a prawem azylowym UE, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w tych dziedzinach.
“Czy legitymacja dyplomatyczna otwiera drzwi do azylu w UE? TSUE rozstrzyga.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI