C-568/20
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że nakaz zapłaty wydany przez sąd państwa członkowskiego na podstawie wyroków państwa trzeciego jest wykonalny w innych państwach członkowskich, o ile nie narusza porządku publicznego.
Sprawa dotyczyła wykonalności w Austrii nakazu zapłaty wydanego przez High Court of Justice w Wielkiej Brytanii, opartego na dwóch wyrokach jordańskich. Sąd najwyższy Austrii zapytał TSUE, czy taki nakaz stanowi 'orzeczenie' w rozumieniu rozporządzenia Bruksela I bis i czy jest wykonalny. TSUE stwierdził, że nakaz taki jest objęty rozporządzeniem, jeśli został wydany w postępowaniu kontradyktoryjnym i jest wykonalny w państwie wydania, ale nie wyklucza to odmowy wykonania z powodu naruszenia porządku publicznego.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni rozporządzenia (UE) nr 1215/2012 (Bruksela I bis) w sprawie wykonalności nakazu zapłaty wydanego przez sąd państwa członkowskiego (Wielka Brytania) na podstawie wyroków wydanych w państwie trzecim (Jordania). Sąd najwyższy Austrii miał wątpliwości, czy taki nakaz zapłaty stanowi 'orzeczenie' w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia i czy jest wykonalny w innych państwach członkowskich na mocy art. 39. Trybunał Sprawiedliwości UE, opierając się na swojej wcześniejszej wykładni przepisów dotyczących jurysdykcji i uznawania orzeczeń, orzekł, że nakaz zapłaty wydany przez sąd państwa członkowskiego na podstawie prawomocnych wyroków państwa trzeciego jest objęty zakresem stosowania rozporządzenia nr 1215/2012, pod warunkiem że został wydany w wyniku postępowania kontradyktoryjnego i jest wykonalny w państwie pochodzenia. TSUE podkreślił, że taka wykonalność nie wyłącza możliwości odmowy uznania lub wykonania orzeczenia, jeśli jest ono oczywiście sprzeczne z porządkiem publicznym państwa wezwanego (art. 45 i 46 rozporządzenia), przy czym zakazana jest kontrola merytoryczna orzeczenia (art. 52). Sąd odsyłający ma ocenić, czy w konkretnym przypadku wystąpiły podstawy do odmowy wykonania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, nakaz zapłaty wydany przez sąd państwa członkowskiego na podstawie prawomocnych wyroków wydanych w państwie trzecim stanowi orzeczenie i jest wykonalny w innych państwach członkowskich, jeżeli został wydany w wyniku postępowania kontradyktoryjnego w państwie członkowskim pochodzenia orzeczenia, w którym stwierdzono również jego wykonalność.
Uzasadnienie
TSUE zinterpretował pojęcie 'orzeczenia' szeroko, obejmując nim wszelkie orzeczenia sądowe państw członkowskich, niezależnie od ich treści czy podstawy prawnej (w tym wyroki państw trzecich). Celem rozporządzenia jest ułatwienie swobodnego przepływu orzeczeń i wzajemne zaufanie, co przemawia za szeroką wykładnią. Wykonalność w państwie pochodzenia jest kluczowa, a możliwość odmowy wykonania z powodu naruszenia porządku publicznego pozostaje otwarta.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J | osoba_fizyczna | skarżący |
| H Limited | spolka | pozwany |
| Rząd niemiecki | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (9)
Główne
Rozporządzenie Bruksela I bis art. 2 § lit. a)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012
Pojęcie 'orzeczenia' obejmuje każde orzeczenie wydane przez sąd państwa członkowskiego, w tym nakaz zapłaty, niezależnie od jego treści, a także orzeczenia wydane na podstawie wyroków państw trzecich, jeśli zostały wydane w postępowaniu kontradyktoryjnym i są wykonalne w państwie pochodzenia.
Rozporządzenie Bruksela I bis art. 39
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012
Orzeczenie wydane w państwie członkowskim, które jest wykonalne w tym państwie, jest wykonalne w innym państwie członkowskim bez potrzeby stwierdzania jego wykonalności.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.
Pomocnicze
Rozporządzenie Bruksela I bis art. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012
Dotyczy spraw cywilnych i handlowych, z wyłączeniem spraw podatkowych, celnych, administracyjnych oraz odpowiedzialności państwa za działania władzy publicznej.
Rozporządzenie Bruksela I bis art. 42 § ust. 1 lit. b)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012
Wymaga przedstawienia zaświadczenia potwierdzającego wykonalność orzeczenia.
Rozporządzenie Bruksela I bis art. 45 § ust. 1 lit. a)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012
Podstawa odmowy uznania orzeczenia, gdy jest ono oczywiście sprzeczne z porządkiem publicznym wezwanego państwa członkowskiego.
Rozporządzenie Bruksela I bis art. 46
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012
Odmowa wykonania orzeczenia w przypadku stwierdzenia podstaw odmowy uznania (art. 45).
Rozporządzenie Bruksela I bis art. 52
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012
Zakaz kontroli merytorycznej orzeczeń wydanych w innych państwach członkowskich.
Rozporządzenie Bruksela I bis art. 53
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012
Sąd pochodzenia orzeczenia wydaje zaświadczenie na formularzu określonym w załączniku I.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nakaz zapłaty wydany przez sąd państwa członkowskiego na podstawie wyroków państwa trzeciego, jeśli spełnia wymogi formalne (postępowanie kontradyktoryjne, wykonalność w państwie pochodzenia), powinien być traktowany jako 'orzeczenie' w rozumieniu rozporządzenia Bruksela I bis. Szeroka wykładnia pojęcia 'orzeczenia' jest zgodna z celami rozporządzenia (swobodny przepływ orzeczeń, wzajemne zaufanie) i jego systemem prawnym. Ograniczenie możliwości kontroli merytorycznej orzeczeń nie wyłącza możliwości odmowy wykonania z powodu naruszenia porządku publicznego.
Odrzucone argumenty
Nakaz zapłaty wydany na podstawie wyroków państwa trzeciego nie jest 'orzeczeniem' w rozumieniu rozporządzenia Bruksela I bis, ponieważ jego podstawą są orzeczenia spoza UE. Sąd państwa członkowskiego nie powinien badać roszczenia zasądzonego ostatecznym orzeczeniem państwa trzeciego, co wyłącza stosowanie rozporządzenia.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie 'orzeczenia' obejmuje każde orzeczenie wydane przez sąd państwa członkowskiego, niezależnie od treści danego orzeczenia zasada wzajemnego zaufania sądów państw członkowskich odrzucenie kontroli merytorycznej orzeczenia zagranicznego oczywista niezgodność z krajowym porządkiem publicznym
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia pojęcia 'orzeczenia' w rozporządzeniu Bruksela I bis, zasady uznawania i wykonywania orzeczeń państw członkowskich opartych na wyrokach państw trzecich, granice odmowy wykonania ze względu na porządek publiczny."
Ograniczenia: Orzeczenie nie przesądza ostatecznie o możliwości odmowy wykonania, pozostawiając ocenę naruszenia porządku publicznego sądowi krajowemu. Dotyczy specyficznej sytuacji nakazu zapłaty opartego na wyrokach państwa trzeciego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia transgranicznego obrotu prawnego – jak traktować i wykonywać orzeczenia sądowe w UE, gdy ich podstawą są wyroki spoza Unii. Pokazuje złożoność stosowania rozporządzenia Bruksela I bis i balans między swobodnym przepływem orzeczeń a ochroną porządku publicznego.
“Czy wyrok z Jordanii może być podstawą do egzekucji w Austrii? TSUE wyjaśnia zasady wykonania orzeczeń w UE.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI