C-566/24

Sprawa dotyczyła wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożonego przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, który miał wątpliwości co do wykładni przepisów dyrektyw 2008/48/WE (o kredycie konsumenckim) i 93/13/EWG (o nieuczciwych warunkach w umowach konsumenckich). Pytania dotyczyły m.in. sposobu obliczania oprocentowania kredytu, informacji o kosztach pozaodsetkowych, prawa do przedterminowej spłaty i odstąpienia od umowy, a także sankcji za naruszenie obowiązków informacyjnych. Postępowanie główne toczyło się między spółką Consumer Rights Recovery (nabywcą wierzytelności) a Santander Bank Polska S.A. w przedmiocie żądania zapłaty z tytułu umowy o kredyt konsumencki. Po złożeniu wniosku prejudycjalnego, bank uznał powództwo wniesione przez spółkę windykacyjną. Sąd odsyłający poinformował o tym Trybunał, jednocześnie wskazując, że uznanie powództwa nie jest sprzeczne z prawem i że odpowiedź na pytania prejudycjalne pozostaje niezbędna. Trybunał Sprawiedliwości, powołując się na swoją utrwaloną praktykę, stwierdził, że procedura prejudycjalna jest instrumentem współpracy służącym rozstrzyganiu sporów, a nie wydawaniem opinii doradczych. Ponieważ bank uznał powództwo, a sąd odsyłający nie przedstawił informacji pozwalających uznać, że spór nie stał się bezprzedmiotowy ani że uznanie powództwa nie stanowi obejścia prawa, Trybunał uznał, że odpowiedź na pytania prejudycjalne nie jest już użyteczna dla sądu odsyłającego. W związku z tym, Trybunał umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.

Zagadnienia prawne (7)

Skład orzekający