C-566/22

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2024-02-08
cjeuwspolpraca_sadowajurysdykcja i uznawanie orzeczeńWysokatrybunal
jurysdykcjaklauzula jurysdykcyjnarozporządzenie Bruksela I bisautonomia stronpewność prawaelement zagranicznywspółpraca sądowaprawo cywilne

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że klauzula jurysdykcyjna powierzająca sądom innego państwa członkowskiego rozpoznawanie sporów jest ważna, nawet jeśli strony mają siedzibę w tym samym państwie członkowskim i nie ma innych powiązań z tym innym państwem.

Sprawa dotyczyła wykładni art. 25 ust. 1 rozporządzenia Bruksela I bis. Sąd najwyższy Czech zapytał, czy klauzula jurysdykcyjna, na mocy której strony mające siedzibę w tym samym państwie członkowskim powierzają sądom innego państwa członkowskiego rozpoznawanie sporów, jest objęta zakresem tego rozporządzenia, nawet jeśli umowa nie ma innych powiązań z tym innym państwem. Trybunał uznał, że tak, podkreślając znaczenie autonomii stron, pewności prawa i ułatwienia dostępu do wymiaru sprawiedliwości.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez czeski sąd najwyższy dotyczył wykładni art. 25 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1215/2012 (Bruksela I bis). Sprawa dotyczyła sporu między dwiema słowackimi spółkami, które zawarły umowy pożyczki z klauzulą jurysdykcyjną wskazującą na właściwość czeskich sądów. Po cesji wierzytelności, powód wniósł o zapłatę i określenie właściwego sądu czeskiego. Sąd odsyłający miał wątpliwości, czy rozporządzenie ma zastosowanie, jeśli jedynym elementem zagranicznym jest sama klauzula jurysdykcyjna, a strony mają siedzibę w tym samym państwie członkowskim. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując brzmienie, kontekst i cele rozporządzenia, orzekł, że art. 25 ust. 1 rozporządzenia nr 1215/2012 obejmuje swoim zakresem taką klauzulę jurysdykcyjną. Podkreślono, że taka interpretacja wzmacnia pewność prawa, ułatwia identyfikację właściwego sądu, zapobiega równoległym postępowaniom i niezgodnym orzeczeniom, a także odzwierciedla autonomię stron i wzajemne zaufanie do wymiaru sprawiedliwości w UE.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, art. 25 ust. 1 rozporządzenia nr 1215/2012 należy interpretować w ten sposób, że przepis ten obejmuje swoim zakresem klauzulę jurysdykcyjną, na mocy której strony umowy mające siedzibę w tym samym państwie członkowskim powierzyły jurysdykcję do rozpoznawania sporów wynikłych z tej umowy sądom innego państwa członkowskiego, nawet w sytuacji gdy owa umowa nie wykazuje żadnego innego związku z tym innym państwem członkowskim.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że brzmienie art. 25 ust. 1 rozporządzenia nr 1215/2012 nie stoi na przeszkodzie takiej wykładni. Analiza kontekstu i celów rozporządzenia, w tym zapewnienie pewności prawa, ułatwienie dostępu do wymiaru sprawiedliwości oraz poszanowanie autonomii stron, potwierdza tę interpretację. Istnienie klauzuli jurysdykcyjnej powierzającej sądom innego państwa członkowskiego samo w sobie stanowi element zagraniczny, który uzasadnia zastosowanie rozporządzenia, zapobiegając sporom o właściwość i niezgodnym orzeczeniom.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Inkreal s.r.o.spolkapowód
Dúha reality s.r.o.spolkapozwany
FDinnestrona w postępowaniu głównym (cedent)
Rząd czeskiinneinterwenient
Rząd szwajcarskiinneinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (3)

Główne

Rozporządzenie nr 1215/2012 art. 25 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012

Przepis ten obejmuje klauzulę jurysdykcyjną, na mocy której strony umowy mające siedzibę w tym samym państwie członkowskim powierzyły jurysdykcję do rozpoznawania sporów sądom innego państwa członkowskiego, nawet jeśli umowa nie wykazuje żadnego innego związku z tym innym państwem członkowskim.

Pomocnicze

kodeks postępowania cywilnego art. 11 § 3

Ustawa nr 99/1963 Sb., občanský soudní řád (kodeks postępowania cywilnego)

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zastosowanie art. 25 ust. 1 rozporządzenia nr 1215/2012 do klauzuli jurysdykcyjnej, nawet gdy strony mają siedzibę w tym samym państwie członkowskim i brak innych powiązań z innym państwem, zapewnia pewność prawa. Taka wykładnia ułatwia identyfikację właściwego sądu dla stron i sądu rozpoznającego sprawę. Pozwala to uniknąć równoległych postępowań i niezgodnych orzeczeń. Poszanowanie autonomii stron i wzajemne zaufanie do wymiaru sprawiedliwości w UE przemawiają za taką interpretacją.

Odrzucone argumenty

Argument, że umowa bez innych powiązań z danym państwem członkowskim nie może być uznana za posiadającą element zagraniczny uzasadniający zastosowanie rozporządzenia. Możliwość uznania sytuacji za czysto krajową, jeśli sama wola stron nie może 'umiędzynarodowić' stosunku umownego.

Godne uwagi sformułowania

brzmienie art. 25 ust. 1 rozporządzenia nr 1215/2012 nie stoi na przeszkodzie istnienie klauzuli jurysdykcyjnej powierzającej jurysdykcję sądom państwa członkowskiego innego niż to, w którym mają siedzibę umawiające się strony, samo w sobie świadczy o transgranicznych skutkach sporu cel pewności prawa wymaga, by sąd krajowy, do którego wniesiono powództwo, mógł łatwo wypowiedzieć się co do własnej jurysdykcji, nie będąc zmuszonym do rozpoznawania sprawy co do istoty ogranicza możliwość prowadzenia równoległych postępowań i pozwala uniknąć sytuacji, w której w różnych państwach członkowskich zapadałyby niezgodne ze sobą orzeczenia

Skład orzekający

A. Arabadjiev

prezes izby

T. von Danwitz

sędzia

P.G. Xuereb

sędzia

A. Kumin

sprawozdawca

I. Ziemele

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Potwierdzenie ważności i zakresu stosowania klauzul jurysdykcyjnych w umowach międzynarodowych w ramach UE, nawet przy braku innych elementów transgranicznych."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw objętych zakresem rozporządzenia Bruksela I bis (sprawy cywilne i handlowe, z wyłączeniem pewnych kategorii).

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa wyjaśnia ważną kwestię jurysdykcji w kontekście umów międzynarodowych w UE, co jest kluczowe dla praktyków prawa cywilnego i handlowego.

Czy umowa między firmami z tego samego kraju może być sądzona w innym państwie UE? TSUE odpowiada!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI