C-565/16

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że wniosek rodziców o zgodę na zrzeczenie się spadku przez małoletniego dziecka może stanowić uznanie jurysdykcji sądu, nawet jeśli dziecko i rodzice mieszkają w innym kraju, pod warunkiem braku sprzeciwu prokuratora i zgodności z dobrem dziecka.

Sprawa dotyczyła wykładni rozporządzenia nr 2201/2003 w kontekście jurysdykcji sądu w Grecji do wyrażenia zgody na zrzeczenie się spadku przez małoletniego obywatela greckiego, którego rodzice i on sam mieszkali we Włoszech. Sąd odsyłający pytał, czy złożenie wniosku przez rodziców, brak sprzeciwu prokuratora oraz położenie spadku w Grecji wystarczą do uznania jurysdykcji, a także czy jest to zgodne z dobrem dziecka. Trybunał uznał, że wniosek rodziców stanowi jednoznaczne uznanie jurysdykcji, prokurator jest stroną postępowania, a brak jego sprzeciwu pozwala uznać wymóg spełnionym. Ponadto, położenie spadku w Grecji i brak negatywnego wpływu na dziecko potwierdzają zgodność z jego dobrem.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 12 ust. 3 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 w sprawie jurysdykcji w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej. Sprawa wywodziła się z wniosku rodziców, Alessandra Saponaro i Kalliopi-Chloi Xyliny, złożonego w imieniu ich małoletniego dziecka do greckiego sądu pokoju (Eirinodikeio Lerou) o wyrażenie zgody na zrzeczenie się przez dziecko spadku po dziadku. Dziecko i jego rodzice mieli zwykły pobyt w Rzymie (Włochy), podczas gdy spadkodawca zmarł w Grecji, a jego majątek znajdował się w tym kraju. Sąd odsyłający miał wątpliwości co do jurysdykcji greckich sądów, w szczególności czy doszło do prorogacji jurysdykcji na podstawie art. 12 ust. 3 lit. b) rozporządzenia nr 2201/2003. Pytania prejudycjalne dotyczyły interpretacji pojęć „uznanie jurysdykcji wyraźnie lub w inny jednoznaczny sposób”, „wszystkie strony postępowania w chwili wszczęcia postępowania” oraz „dobro dziecka”. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, po rozważeniu wstępnych kwestii dotyczących zakresu zastosowania rozporządzenia nr 2201/2003 (stwierdzając, że sprawa dotyczy odpowiedzialności rodzicielskiej, a nie dziedziczenia), udzielił odpowiedzi na pytania prejudycjalne. Stwierdził, że wniosek złożony przez oboje rodziców wspólnie przed wybranym przez nich sądem stanowi jednoznaczne uznanie jurysdykcji. Uznał również, że grecki prokurator, posiadający z mocy prawa status strony w postępowaniu, jest „stroną postępowania” w rozumieniu rozporządzenia. Brak sprzeciwu prokuratora wobec wyboru jurysdykcji przez rodziców po dacie wszczęcia postępowania pozwala uznać, że wymóg jednoznacznego uznania jurysdykcji przez wszystkie strony został spełniony. Ponadto, Trybunał uznał, że okoliczność, iż miejsce zamieszkania zmarłego, jego majątek i pasywa znajdowały się w Grecji, w połączeniu z brakiem elementów wskazujących na negatywny wpływ na dziecko, pozwala uznać prorogację jurysdykcji za zgodną z dobrem dziecka. W konsekwencji, sądy greckie mogą być właściwe do rozpoznania wniosku.

Zagadnienia prawne (4)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (9)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy