C-564/21

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że udostępnianie akt administracyjnych w formie elektronicznej, jako ciąg plików PDF, nie narusza prawa do rzetelnego procesu, pod warunkiem zapewnienia dostępu do wszystkich istotnych informacji i wiernego odtworzenia struktury akt.

Sprawa dotyczyła sposobu udostępniania akt administracyjnych osobie ubiegającej się o azyl i jej przedstawicielowi prawnemu. Sąd odsyłający pytał, czy przekazywanie akt w formie nieustrukturyzowanych plików PDF narusza prawo do rzetelnego procesu i prawo dostępu do akt. Trybunał orzekł, że taka forma jest dopuszczalna, o ile zapewnia dostęp do wszystkich istotnych informacji i wierne odtworzenie struktury akt, a także nie narusza celów interesu ogólnego. Ponadto, Trybunał stwierdził, że wymóg pisemności decyzji nie wymaga odręcznego podpisu urzędnika.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez niemiecki sąd administracyjny dotyczył wykładni przepisów dyrektywy 2013/32/UE w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej oraz art. 47 Karty praw podstawowych UE. Głównym problemem było to, czy krajowa praktyka administracyjna polegająca na przekazywaniu akt administracyjnych osobie ubiegającej się o azyl i jej przedstawicielowi prawnemu w formie nieustrukturyzowanego ciągu plików PDF, bez ciągłej numeracji stron, narusza prawo do rzetelnego procesu i prawo dostępu do akt. Sąd odsyłający pytał również, czy decyzja w sprawie wniosku o azyl musi być opatrzona odręcznym podpisem, aby uznać ją za wydaną na piśmie. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując pytania, orzekł, że art. 23 ust. 1 oraz art. 46 ust. 1 i 3 dyrektywy 2013/32/UE w związku z art. 47 Karty praw podstawowych UE nie stoją na przeszkodzie takiej praktyce administracyjnej, pod warunkiem że sposób przekazania akt gwarantuje dostęp do wszystkich informacji istotnych dla obrony wnioskodawcy i zapewnia wierne przedstawienie struktury oraz chronologii akt. Wyjątkiem są sytuacje, gdy cele interesu ogólnego stoją na przeszkodzie ujawnieniu niektórych informacji. Odnosząc się do kwestii formy pisemnej decyzji, Trybunał stwierdził, że art. 11 ust. 1 dyrektywy 2013/32/UE należy interpretować w ten sposób, że nie jest konieczne, aby decyzja była opatrzona odręcznym podpisem urzędnika, aby uznać ją za wydaną na piśmie. Wystarczające jest, aby decyzja przybrała postać znaków graficznych, niezależnie od nośnika.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (9)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy