C-561/19

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że sąd krajowy w ostatniej instancji jest zasadniczo zobowiązany do zwrócenia się z pytaniem prejudycjalnym, chyba że istnieją ku temu szczególne wyjątki, a pytania drugie i trzecie są niedopuszczalne z powodu braku wystarczającego uzasadnienia.

Sprawa dotyczyła obowiązku sądu krajowego w ostatniej instancji do zwrócenia się z pytaniem prejudycjalnym do TSUE. Sąd odsyłający (Consiglio di Stato) zapytał, czy istnieją wyjątki od tego obowiązku, zwłaszcza gdy pytanie pochodzi od strony na późniejszym etapie postępowania lub gdy sąd już wcześniej zwracał się do TSUE. Trybunał potwierdził zasadniczy obowiązek sądu krajowego, wskazując na wąskie wyjątki (nieistotność pytania, oczywistość wykładni, wcześniejsza interpretacja TSUE), ale dopuścił możliwość powstrzymania się od odesłania ze względów proceduralnych, pod warunkiem poszanowania zasad równoważności i skuteczności. Pytania dotyczące zgodności włoskich przepisów o dostosowaniu cen w zamówieniach publicznych z prawem UE zostały uznane za niedopuszczalne z powodu niewystarczającego uzasadnienia przez sąd odsyłający.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez włoski Consiglio di Stato w sprawie dotyczącej odmowy dostosowania cen zamówienia publicznego na usługi sprzątania. Sąd odsyłający zadał TSUE pytanie dotyczące obowiązku sądu krajowego w ostatniej instancji do zwrócenia się z pytaniem prejudycjalnym (art. 267 TFUE), zwłaszcza w kontekście pytań pochodzących od stron postępowania na późniejszych etapach lub po wcześniejszym odesłaniu. Trybunał przypomniał, że procedura prejudycjalna jest kluczowa dla jednolitej wykładni prawa UE i że sądy krajowe w ostatniej instancji są co do zasady zobowiązane do zwrócenia się do TSUE, chyba że pytanie jest nieistotne, przepis był już interpretowany lub wykładnia jest oczywista. Trybunał podkreślił, że obowiązek ten nie znika po pierwszym odesłaniu, ale sąd może powstrzymać się od odesłania ze względów proceduralnych, pod warunkiem przestrzegania zasad równoważności i skuteczności. W odniesieniu do pytań dotyczących zgodności włoskich przepisów o dostosowaniu cen w zamówieniach publicznych (art. 115, 206, 217 dekretu ustawodawczego nr 163/2006) z prawem UE, Trybunał uznał je za niedopuszczalne, ponieważ sąd odsyłający nie przedstawił wystarczająco jasnego uzasadnienia i nie wykazał związku między prawem UE a przepisami krajowymi, naruszając tym samym wymogi regulaminu postępowania.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (21)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy