C-556/21
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że przepisy rozporządzenia Dublin III nie stoją na przeszkodzie krajowemu uregulowaniu pozwalającemu sądowi drugiej instancji na zastosowanie środka tymczasowego zawieszającego bieg terminu na przekazanie, pod warunkiem że wykonanie decyzji o przekazaniu zostało wcześniej zawieszone przez sąd pierwszej instancji.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów rozporządzenia Dublin III w kontekście postępowania odwoławczego od decyzji o przekazaniu osoby ubiegającej się o azyl. Sąd odsyłający pytał, czy sąd drugiej instancji może zastosować środek tymczasowy zawieszający bieg terminu na przekazanie na wniosek organu administracji, nawet jeśli termin ten nie został zawieszony przez sąd pierwszej instancji. Trybunał wyjaśnił, że taki środek tymczasowy jest dopuszczalny jedynie wtedy, gdy wykonanie decyzji o przekazaniu zostało już zawieszone przez sąd pierwszej instancji, co zapewnia równowagę między szybkością postępowania a skuteczną ochroną sądową.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 27 ust. 3 i art. 29 ust. 1 i 2 rozporządzenia Dublin III. Sprawa rozpatrywana przez holenderski Raad van State dotyczyła wniosków o ochronę międzynarodową złożonych przez E.N., S.S. i J.Y., którzy zostali decyzją sekretarza stanu ds. sprawiedliwości i bezpieczeństwa Niderlandów odrzuceni bez rozpatrzenia i przekazani do innych państw członkowskich. Sądy pierwszej instancji uchyliły te decyzje, nakazując wydanie nowych. Sekretarz stanu wniósł odwołanie i wystąpił o zastosowanie środków tymczasowych, w tym o zawieszenie biegu terminu na przekazanie. Sąd odsyłający pytał, czy przepisy rozporządzenia Dublin III sprzeciwiają się takiemu środkowi tymczasowemu w drugiej instancji, jeśli nie został on zastosowany przez sąd pierwszej instancji. Trybunał orzekł, że art. 29 ust. 1 i 2 w związku z art. 27 ust. 3 rozporządzenia Dublin III nie stoi na przeszkodzie krajowemu uregulowaniu pozwalającemu sądowi drugiej instancji na zastosowanie środka tymczasowego zawieszającego bieg terminu na przekazanie, pod warunkiem że wykonanie decyzji o przekazaniu zostało wcześniej zawieszone przez sąd pierwszej instancji. Podkreślono, że takie rozwiązanie ma na celu zapewnienie równości broni i skuteczności procedur odwoławczych, a także realizację celów rozporządzenia Dublin III, jakim jest szybkie ustalenie odpowiedzialnego państwa członkowskiego i zapewnienie skutecznego dostępu do procedur ochrony międzynarodowej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy te nie stoją na przeszkodzie takiemu uregulowaniu, pod warunkiem że wykonanie decyzji o przekazaniu zostało wcześniej zawieszone przez sąd pierwszej instancji.
Uzasadnienie
Trybunał wyjaśnił, że art. 29 ust. 1 rozporządzenia Dublin III przewiduje, iż termin na przekazanie biegnie od ostatecznej decyzji w sprawie odwołania, jeśli wykonanie decyzji o przekazaniu zostało zawieszone zgodnie z art. 27 ust. 3 lub 4. Choć rozporządzenie nie reguluje szczegółowo środków tymczasowych w postępowaniu dwuinstancyjnym, zasada autonomii proceduralnej państw członkowskich pozwala na ich stosowanie, o ile nie naruszają zasady równoważności i skuteczności. Środek tymczasowy w drugiej instancji jest dopuszczalny tylko wtedy, gdy wykonanie decyzji zostało już zawieszone przez sąd pierwszej instancji, co zapewnia równowagę między szybkością a ochroną sądową.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid | organ_krajowy | pozwany w postępowaniu głównym |
| E.N. | osoba_fizyczna | wnioskodawca o ochronę międzynarodową, strona w postępowaniu głównym |
| S.S. | osoba_fizyczna | wnioskodawca o ochronę międzynarodową, strona w postępowaniu głównym |
| J.Y. | osoba_fizyczna | wnioskodawca o ochronę międzynarodową, strona w postępowaniu głównym |
| Rząd niderlandzki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd niemiecki | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (5)
Główne
Rozporządzenie Dublin III art. 27 § ust. 1, 3, 4
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Określa środki zaskarżenia decyzji o przekazaniu oraz gwarancje proceduralne, w tym możliwość zawieszenia wykonania decyzji.
Rozporządzenie Dublin III art. 29 § ust. 1, 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Określa terminy na przekazanie osoby ubiegającej się o azyl i konsekwencje ich przekroczenia.
Pomocnicze
Karta Praw Podstawowych art. 18
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Karta Praw Podstawowych art. 47
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Prawo do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna odesłania prejudycjalnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Możliwość zastosowania środka tymczasowego przez sąd drugiej instancji, jeśli wykonanie decyzji o przekazaniu zostało wcześniej zawieszone przez sąd pierwszej instancji, jest zgodna z celami rozporządzenia Dublin III i zasadami autonomii proceduralnej, równoważności i skuteczności. Takie rozwiązanie zapewnia równość broni i skuteczność procedur odwoławczych, zapobiegając nieuzasadnionemu opóźnianiu rozpatrzenia wniosków o ochronę międzynarodową.
Odrzucone argumenty
Argument, że art. 27 ust. 3 rozporządzenia Dublin III dotyczy wyłącznie środków tymczasowych w pierwszej instancji i nie pozwala na ich stosowanie w drugiej instancji na wniosek organu administracji. Argument, że art. 27 ust. 4 nie ma zastosowania, gdy decyzja o przekazaniu została uchylona przez sąd pierwszej instancji.
Godne uwagi sformułowania
nie było jego zamiarem poświęcenie ochrony sądowej osób ubiegających się o udzielenie ochrony międzynarodowej na rzecz wymogu szybkości rozpatrywania ich wniosku zasada autonomii proceduralnej zasada równoważności zasada skuteczności równość broni szybkie ustalenie państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej
Skład orzekający
A. Arabadjiev
prezes izby
K. Lenaerts
prezes Trybunału, pełniący obowiązki sędziego pierwszej izby
L. Bay Larsen
wiceprezes Trybunału, sprawozdawca
A. Kumin
sędzia
I. Ziemele
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów rozporządzenia Dublin III dotyczących zawieszenia terminu przekazania w postępowaniu dwuinstancyjnym oraz relacji między prawem unijnym a krajową autonomią proceduralną w kontekście środków tymczasowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy sąd drugiej instancji rozpatruje środek odwoławczy od decyzji o przekazaniu, a wykonanie tej decyzji zostało wcześniej zawieszone przez sąd pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu procedur azylowych w UE, a mianowicie równowagi między szybkością postępowania a prawem do skutecznej ochrony sądowej. Wyjaśnia, kiedy środek tymczasowy może zawiesić bieg terminu na przekazanie, co ma istotne implikacje praktyczne dla osób ubiegających się o azyl i organów administracji.
“Czy sąd drugiej instancji może wstrzymać przekazanie uchodźcy? TSUE wyjaśnia kluczowe zasady!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI