C-555/19

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że zakaz regionalnej reklamy telewizyjnej na ogólnokrajowych kanałach jest zgodny z prawem UE, pod warunkiem, że służy ochronie pluralizmu mediów i jest proporcjonalny.

Sprawa dotyczyła niemieckiego przepisu zakazującego nadawcom telewizyjnym umieszczania w programach ogólnokrajowych reklam o zasięgu wyłącznie regionalnym. Landgericht Stuttgart zapytał TSUE, czy taki zakaz jest zgodny z prawem UE, w szczególności ze swobodą świadczenia usług (art. 56 TFUE), dyrektywą o audiowizualnych usługach medialnych oraz Kartą praw podstawowych (art. 11 i 20). TSUE uznał, że zakaz może być uzasadniony celem ochrony pluralizmu mediów na szczeblu regionalnym, ale musi być proporcjonalny i nie wykraczać poza to, co niezbędne. Sąd odsyłający ma zbadać, czy niemiecki przepis jest spójny i proporcjonalny, a także czy nie narusza zasady równego traktowania w porównaniu z reklamą internetową.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 56 TFUE, art. 11 Karty praw podstawowych, zasady równego traktowania oraz art. 4 ust. 1 dyrektywy 2010/13/UE. Sprawa wywołała Landgericht Stuttgart w związku ze sporem między austriacką spółką Fussl Modestraße Mayr GmbH a niemieckimi nadawcami SevenOne Media GmbH i innymi. Fussl zawarła umowę na rozpowszechnianie reklamy telewizyjnej swoich produktów w Bawarii, jednak SevenOne Media odmówiła jej wykonania, powołując się na niemiecki § 7 ust. 11 RStV, który zakazuje regionalnej reklamy w programach ogólnokrajowych. Sąd odsyłający miał wątpliwości co do zgodności tego zakazu ze swobodą świadczenia usług, pluralizmem mediów oraz zasadą równego traktowania, zwłaszcza w kontekście możliwości reklamy w Internecie. Trybunał Sprawiedliwości UE stwierdził, że dyrektywa 2010/13/UE nie stoi na przeszkodzie takiemu zakazowi, ponieważ nie reguluje on bezpośrednio kwestii reklamy regionalnej w programach ogólnokrajowych. Następnie TSUE zbadał zgodność zakazu z art. 56 TFUE, uznając go za ograniczenie swobody świadczenia usług. Ograniczenie to może być uzasadnione nadrzędnym celem interesu ogólnego, jakim jest ochrona pluralizmu mediów na szczeblu regionalnym i lokalnym, poprzez zapewnienie finansowania regionalnym nadawcom. Jednakże, aby zakaz był zgodny z prawem UE, musi być odpowiedni do osiągnięcia tego celu i nie może wykraczać poza to, co jest niezbędne. TSUE podkreślił, że sąd odsyłający musi zbadać, czy zakaz jest spójny (np. w porównaniu z reklamą internetową) i proporcjonalny, a także czy nie narusza zasady równego traktowania. W odniesieniu do art. 11 Karty praw podstawowych, TSUE uznał, że zakaz nie narusza wolności mediów, ponieważ służy ochronie pluralizmu regionalnego, a jego ograniczenia są proporcjonalne. W kwestii zasady równego traktowania (art. 20 Karty), TSUE wskazał, że sąd odsyłający musi zbadać, czy sytuacja nadawców ogólnokrajowych i podmiotów oferujących reklamę w Internecie jest porównywalna i czy ewentualne nierówne traktowanie jest obiektywnie uzasadnione.

Zagadnienia prawne (5)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (8)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy