C-554/13
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że samo podejrzenie lub skazanie za przestępstwo nie wystarcza do uznania nielegalnie przebywającego obywatela państwa trzeciego za zagrożenie dla porządku publicznego, co uniemożliwia wyznaczenie terminu dobrowolnego wyjazdu.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 7 ust. 4 dyrektywy 2008/115/WE w sprawie powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich. Sąd odsyłający pytał, czy samo podejrzenie lub skazanie za przestępstwo wystarcza do odstąpienia od wyznaczenia terminu dobrowolnego wyjazdu. Trybunał orzekł, że takie podejrzenie lub skazanie samo w sobie nie jest wystarczające. Konieczna jest indywidualna ocena, czy osobiste zachowanie danej osoby stanowi rzeczywiste i aktualne zagrożenie dla porządku publicznego, uwzględniając takie czynniki jak waga czynu, upływ czasu oraz zamiar opuszczenia terytorium UE.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 7 ust. 4 dyrektywy 2008/115/WE, który pozwala państwom członkowskim na odstąpienie od wyznaczenia terminu dobrowolnego wyjazdu lub wyznaczenie krótszego terminu, jeżeli obywatel państwa trzeciego stanowi zagrożenie dla porządku publicznego. Sprawa rozpatrywała dwa przypadki obywateli państw trzecich, którym odmówiono wyznaczenia terminu dobrowolnego wyjazdu z powodu podejrzenia lub skazania za przestępstwo. Sąd odsyłający (Raad van State) miał wątpliwości, czy samo podejrzenie lub skazanie jest wystarczające do uznania osoby za zagrożenie dla porządku publicznego, czy też wymagane jest prawomocne skazanie i jakie inne okoliczności należy brać pod uwagę. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wyjaśnił, że pojęcie „zagrożenia dla porządku publicznego” musi być interpretowane autonomicznie i ściśle. Samo podejrzenie lub skazanie za przestępstwo, nawet nieprawomocne, nie jest wystarczające do odstąpienia od wyznaczenia terminu dobrowolnego wyjazdu. Konieczna jest indywidualna ocena sytuacji każdej osoby, uwzględniająca rzeczywiste i aktualne zagrożenie dla porządku publicznego. Istotne czynniki obejmują rodzaj i wagę czynu, czas, jaki upłynął od jego popełnienia, a także okoliczności związane z zamiarami osoby (np. podróż tranzytem) oraz wiarygodność dowodów. TSUE podkreślił, że decyzje te muszą być podejmowane indywidualnie, z poszanowaniem praw podstawowych i zasady proporcjonalności. Odstąpienie od wyznaczenia terminu dobrowolnego wyjazdu nie wymaga ponownego badania tych samych elementów, ale sama procedura musi gwarantować indywidualne ustalenie, czy brak terminu jest zgodny z prawami podstawowymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Samo podejrzenie lub skazanie za czyn podlegający karze (nawet nieprawomocne) nie jest wystarczające do uznania obywatela państwa trzeciego za stanowiącego zagrożenie dla porządku publicznego w rozumieniu art. 7 ust. 4 dyrektywy 2008/115/WE. Wymagana jest indywidualna ocena osobistego zachowania danej osoby.
Uzasadnienie
Pojęcie 'zagrożenia dla porządku publicznego' wymaga ścisłej i wąskiej wykładni. Decyzje muszą być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem rzeczywistego i aktualnego zagrożenia, a nie na podstawie domniemań czy ogólnych praktyk. Zasada proporcjonalności wymaga uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z.Zh. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Staatssecretaris voor Veiligheid en Justitie | organ_krajowy | pozwany |
| I.O. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Rząd niderlandzki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd belgijski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd grecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd francuski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd polski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Dyrektywa 2008/115/WE art. 7 § ust. 4
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE
Pojęcie 'zagrożenie dla porządku publicznego' wymaga indywidualnej oceny osobistego zachowania obywatela państwa trzeciego, które stanowi rzeczywiste i aktualne zagrożenie. Samo podejrzenie lub skazanie za czyn podlegający karze nie jest wystarczające. Istotne są również inne okoliczności, takie jak waga czynu, upływ czasu, zamiar opuszczenia terytorium UE oraz wiarygodność dowodów.
Pomocnicze
Dyrektywa 2008/115/WE art. 7 § ust. 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE
W decyzji nakazującej powrót wyznacza się odpowiedni termin dobrowolnego wyjazdu (od 7 do 30 dni), chyba że zachodzą wyjątki przewidziane w ust. 2 i 4.
Dyrektywa 2008/115/WE art. 6
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE
Państwa członkowskie wydają decyzję nakazującą powrót każdemu obywatelowi państwa trzeciego nielegalnie przebywającemu na ich terytorium, z pewnymi wyjątkami.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna dla odesłań prejudycjalnych.
Dyrektywa 2004/38/WE art. 27 § ust. 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/38/WE
Dotyczy ograniczenia swobody przemieszczania się ze względów porządku publicznego w kontekście prawa obywateli UE do pobytu.
Dyrektywa 2003/109/WE art. 6 § ust. 1
Dyrektywa Rady 2003/109/WE
Dotyczy statusu rezydentów długoterminowych i możliwości ograniczenia pobytu ze względów porządku publicznego.
Dyrektywa 2003/86/WE art. 6 § ust. 1 i 2
Dyrektywa Rady 2003/86/WE
Dotyczy prawa do łączenia rodzin i możliwości ograniczenia pobytu ze względów porządku publicznego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pojęcie 'zagrożenia dla porządku publicznego' wymaga indywidualnej oceny, a nie opierania się wyłącznie na podejrzeniu lub skazaniu za przestępstwo. Należy brać pod uwagę wszystkie istotne okoliczności przypadku, w tym rodzaj i wagę czynu, upływ czasu, zamiar opuszczenia terytorium UE oraz wiarygodność dowodów. Decyzje dotyczące terminu dobrowolnego wyjazdu muszą być zgodne z prawami podstawowymi i zasadą proporcjonalności.
Odrzucone argumenty
Praktyka krajowa, która uznaje obywatela państwa trzeciego za zagrożenie dla porządku publicznego jedynie na podstawie podejrzenia lub skazania za czyn podlegający karze, jest zgodna z prawem UE. Pojęcie 'zagrożenia dla porządku publicznego' powinno być interpretowane szeroko, zgodnie z prawem krajowym.
Godne uwagi sformułowania
indywidualne badanie danego przypadku rzeczywiste i aktualne zagrożenie dla porządku publicznego zasada proporcjonalności prawa podstawowe wąska wykładnia odstępstwa
Skład orzekający
M. Ilešič
prezes izby
A. Ó Caoimh
sprawozdawca
C. Toader
sędzia
E. Jarašiūnas
sędzia
C.G. Fernlund
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia pojęcia 'zagrożenia dla porządku publicznego' w kontekście powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich oraz wymogi indywidualnej oceny i proporcjonalności przy podejmowaniu decyzji o terminie dobrowolnego wyjazdu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznie art. 7 ust. 4 dyrektywy 2008/115/WE i wykładni pojęcia 'zagrożenia dla porządku publicznego' w tym kontekście. Interpretacja może być różna w zależności od specyfiki prawa krajowego i kontekstu sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu polityki migracyjnej i praw podstawowych, wyjaśniając, kiedy państwo może odstąpić od przyznania terminu dobrowolnego wyjazdu. Jest to istotne dla prawników zajmujących się prawem imigracyjnym i prawami człowieka.
“Czy samo podejrzenie o przestępstwo może pozbawić Cię prawa do dobrowolnego wyjazdu z UE? TSUE wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI