C-552/08 P

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2009-10-01
cjeupodatkicłoWysokatrybunal
należności celnecłodobra wiarakodeks celnypreferencyjne traktowanieświadectwo pochodzeniazawiadomienie dla importerówodwołanie

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołanie spółki Agrar-Invest-Tatschl GmbH, potwierdzając, że publikacja zawiadomienia dla importerów przez Komisję wyklucza możliwość powołania się na dobrą wiarę w celu uniknięcia retrospektywnego zaksięgowania należności celnych.

Spółka Agrar-Invest-Tatschl GmbH odwołała się od wyroku Sądu, który oddalił jej skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji odmawiającej odstąpienia od retrospektywnego zaksięgowania należności celnych. Spółka argumentowała, że mimo publikacji zawiadomienia dla importerów przez Komisję, jej dobra wiara powinna zostać uwzględniona ze względu na późniejsze kontrole celne potwierdzające ważność świadectw pochodzenia. Trybunał Sprawiedliwości uznał jednak, że publikacja zawiadomienia jednoznacznie wyklucza możliwość powołania się na dobrą wiarę, a późniejsze kontrole nie mogą przywrócić jej z mocą wsteczną.

Sprawa dotyczyła odwołania spółki Agrar-Invest-Tatschl GmbH od wyroku Sądu, który oddalił jej skargę na decyzję Komisji Europejskiej. Komisja odmówiła odstąpienia od retrospektywnego zaksięgowania należności celnych przywozowych oraz umorzenia tych należności w odniesieniu do przywozu cukru z Chorwacji, który miał miejsce po publikacji przez Komisję zawiadomienia dla importerów z dnia 26 czerwca 2002 r. Zawiadomienie to wyrażało uzasadnione wątpliwości co do prawidłowego stosowania zasad preferencyjnych przez kraje Bałkanów Zachodnich, w tym Chorwację, w odniesieniu do cukru. Spółka Agrar-Invest-Tatschl twierdziła, że działała w dobrej wierze, opierając się na świadectwach pochodzenia EUR.1 wystawionych przez chorwackie organy celne, które po kontroli po zwolnieniu towarów potwierdziły ich prawdziwość. Trybunał Sprawiedliwości, opierając się na art. 220 ust. 2 lit. b) akapit piąty kodeksu celnego, uznał, że publikacja zawiadomienia dla importerów przez Komisję jednoznacznie wyklucza możliwość powołania się przez importera na dobrą wiarę. Podkreślono, że dobra wiara musi być oceniana w momencie dokonywania operacji przywozu, a późniejsze działania, takie jak kontrole celne, nie mogą przywrócić jej z mocą wsteczną. Trybunał odrzucił argumenty spółki jako oczywiście bezzasadne lub niedopuszczalne, częściowo odrzucając odwołanie, a częściowo oddalając je, obciążając spółkę kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, publikacja zawiadomienia dla importerów przez Komisję jednoznacznie wyklucza możliwość powołania się na dobrą wiarę w celu uniknięcia retrospektywnego zaksięgowania należności celnych.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 220 ust. 2 lit. b) akapit piąty kodeksu celnego, importer nie może powoływać się na dobrą wiarę, jeżeli Komisja opublikowała zawiadomienie wyrażające uzasadnione wątpliwości. Dobra wiara musi być oceniana w momencie dokonywania operacji przywozu, a późniejsze kontrole nie mogą przywrócić jej z mocą wsteczną.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_odwolanie

Strona wygrywająca

Komisja Wspólnot Europejskich

Strony

NazwaTypRola
Agrar-Invest-Tatschl GmbHspolkastrona skarżąca
Komisja Wspólnot Europejskichinstytucja_uestrona pozwana w pierwszej instancji

Przepisy (5)

Główne

Statut TSUE art. 56

Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

kodeks celny art. 220 § 2 lit. b)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny

Publikacja zawiadomienia dla importerów przez Komisję wyklucza możliwość powołania się na dobrą wiarę importera w celu uniknięcia retrospektywnego zaksięgowania należności celnych. Dobra wiara jest oceniana w momencie operacji przywozu i nie może być przywrócona z mocą wsteczną.

Pomocnicze

kodeks celny art. 239

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny

Stanowi ogólną klauzulę słuszności, odrębną od art. 220 ust. 2 lit. b).

Rozporządzenie (WE) nr 2700/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady

Decyzja 2001/868/WE

Argumenty

Skuteczne argumenty

Publikacja zawiadomienia dla importerów przez Komisję wyklucza możliwość powołania się na dobrą wiarę importera w celu uniknięcia retrospektywnego zaksięgowania należności celnych. Dobra wiara importera jest oceniana w momencie dokonywania operacji przywozu i nie może być przywrócona z mocą wsteczną przez późniejsze kontrole celne. Przepisy dotyczące niedokonywania retrospektywnego zaksięgowania należności celnych (art. 220 ust. 2 lit. b) kodeksu celnego) i przepisy dotyczące umorzenia należności celnych (art. 239 kodeksu celnego) są odrębne i mają różne kryteria stosowania.

Odrzucone argumenty

Publikacja zawiadomienia dla importerów nie wyklucza dobrej wiary, jeśli późniejsze kontrole celne potwierdziły prawdziwość świadectw pochodzenia. Kontrola po zwolnieniu towarów przeprowadzona przez organy państwa trzeciego przywróciła dobrą wiarę importera z mocą wsteczną. Zawiadomienie dla importerów nie miało mocy wstecznej w odniesieniu do operacji przywozu dokonanych przed jego publikacją.

Godne uwagi sformułowania

„[...] zaksięgowania retrospektywnego nie dokonuje się, gdy: [...] b) kwota opłat celnych należnych zgodnie z przepisami prawa nie została wykazana w rachunkach w następstwie błędu samych organów celnych, który to błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia opłat celnych działającą w dobrej wierze i przestrzegającą przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego. „Osoba odpowiedzialna za uiszczenie opłat celnych nie może powoływać się na dobrą wiarę, jeżeli Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich opinię wyrażającą uzasadnione wątpliwości w odniesieniu do prawidłowego stosowania uzgodnień preferencyjnych przez kraj korzystający”. „[...] publikacja zawiadomienia dla importerów uniemożliwia podmiotom gospodarczym powoływanie się na dobrą wiarę w chwili dokonywania danych operacji przywozu, których to zawiadomienie dotyczy”.

Skład orzekający

J.C. Bonichot

prezes

K. Schiemann

sędzia

C. Toader

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 220 ust. 2 lit. b) kodeksu celnego w kontekście publikacji zawiadomień dla importerów i pojęcia dobrej wiary importera."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z preferencyjnym traktowaniem towarów i publikacją zawiadomień przez Komisję.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje, jak ważne jest przestrzeganie procedur i informacji publikowanych przez organy UE, nawet jeśli wiąże się to z potencjalnymi trudnościami dla przedsiębiorców. Pokazuje też, jak kluczowe jest pojęcie dobrej wiary w prawie celnym.

Publikacja ostrzeżenia przez Komisję UE zamyka drogę do powołania się na dobrą wiarę w sprawach celnych.

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI