C-551/24

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Krakowie dotyczył wykładni rozporządzenia Bruksela I bis (nr 1215/2012), w szczególności art. 7 pkt 1 lit. b) tiret drugie, dotyczącego jurysdykcji szczególnej w sprawach umownych. Sprawa dotyczyła powództwa wytoczonego przez AirHelp Germany GmbH przeciwko Deutsche Lufthansa AG o zapłatę odszkodowania za opóźniony lot. Roszczenie to zostało nabyte przez AirHelp na drodze cesji od pasażera, który był pierwotnie stroną umowy przewozu z Lufthansą. Lufthansa kwestionowała jurysdykcję polskiego sądu, twierdząc, że wyłączną jurysdykcję mają sądy niemieckie. Sąd odsyłający miał wątpliwości, czy w przypadku cesji wierzytelności na rzecz profesjonalnej firmy windykacyjnej, sąd miejsca wykonania usługi (np. miejsce odlotu) jest nadal właściwy do rozpoznania sporu, zwłaszcza że cesjonariusz nie jest bezpośrednio związany umową przewozu. Trybunał Sprawiedliwości UE, po rozpatrzeniu wniosku, orzekł, że art. 7 pkt 1 lit. b) tiret drugie rozporządzenia nr 1215/2012 należy interpretować w ten sposób, że sąd państwa członkowskiego, w którym usługi lotnicze zgodnie z umową były świadczone lub miały być świadczone, posiada jurysdykcję do rozpoznania sporu o odszkodowanie wytoczonego przez cesjonariusza wierzytelności pasażera przeciwko przewoźnikowi lotniczemu. Trybunał podkreślił, że zasada jurysdykcji szczególnej opiera się na ścisłym związku między sądem a umową, a nie na statusie stron, dlatego cesja wierzytelności nie wyłącza stosowania tej zasady. W tym przypadku, jeśli miejsce odlotu znajduje się w Polsce, polskie sądy mogą być właściwe do rozpoznania sprawy.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający