C-551/22 P
Podsumowanie
Trybunał uchylił wyrok Sądu, uznając skargę o stwierdzenie nieważności programu restrukturyzacji banku za niedopuszczalną, ponieważ program ten nie stanowił aktu wywołującego wiążące skutki prawne przed zatwierdzeniem przez Komisję.
Sprawa dotyczyła odwołania Komisji Europejskiej od wyroku Sądu, który uznał za dopuszczalną skargę o stwierdzenie nieważności programu restrukturyzacji Banco Popular Español SA. Komisja argumentowała, że program ten, przyjęty przez Jednolitą Radę ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB), nie był samodzielnym aktem zaskarżalnym, lecz aktem przygotowawczym, który nabiera mocy prawnej dopiero po zatwierdzeniu przez Komisję. Trybunał przychylił się do stanowiska Komisji, uchylając wyrok Sądu i odrzucając skargę jako niedopuszczalną, podkreślając, że wiążące skutki prawne wywołuje decyzja Komisji zatwierdzająca program, a nie sam program przed tym zatwierdzeniem.
Komisja Europejska wniosła odwołanie od wyroku Sądu Unii Europejskiej, który uznał za dopuszczalną skargę o stwierdzenie nieważności programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRM) przyjętego przez Jednolitą Radę ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) w odniesieniu do Banco Popular Español SA. Skargę pierwotnie wniosły fundacje Fundación Tatiana Pérez de Guzmán el Bueno i Stiftung für Forschung und Lehre (SFL), będące akcjonariuszami banku. Sąd pierwszej instancji uznał, że sporny program restrukturyzacji jest aktem zaskarżalnym, ponieważ wywołuje wiążące skutki prawne, mimo że wymagał zatwierdzenia przez Komisję Europejską. Sąd powołał się na art. 86 rozporządzenia SRM, który przewiduje możliwość zaskarżenia decyzji SRB. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując odwołanie Komisji, skupił się na kwestii dopuszczalności skargi. Analizując przepisy rozporządzenia SRM oraz orzecznictwo dotyczące aktów zaskarżalnych (w tym wyrok w sprawie Meroni), Trybunał stwierdził, że program restrukturyzacji przyjęty przez SRB nie wywołuje samodzielnych skutków prawnych przed jego zatwierdzeniem przez Komisję. Zgodnie z art. 18 ust. 7 rozporządzenia SRM, program ten wchodzi w życie dopiero po zatwierdzeniu przez Komisję lub Radę i dopiero wówczas nabiera mocy prawnej. Decyzja Komisji zatwierdzająca program jest aktem, który można zaskarżyć, a w ramach tej skargi można podnosić zarzuty dotyczące niezgodności samego programu z prawem. W konsekwencji Trybunał uchylił wyrok Sądu w części dotyczącej dopuszczalności skargi i odrzucił skargę Fundación i SFL jako niedopuszczalną. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie stanowi aktu zaskarżalnego przed jego zatwierdzeniem przez Komisję Europejską, ponieważ nie wywołuje on samodzielnych skutków prawnych.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że wiążące skutki prawne wywołuje dopiero decyzja Komisji zatwierdzająca program restrukturyzacji. Sam program, przyjęty przez SRB, jest aktem przygotowawczym, który nabiera mocy prawnej dopiero po zatwierdzeniu przez Komisję. Analiza przepisów rozporządzenia SRM oraz orzecznictwa (w tym wyroku Meroni) potwierdza, że to zatwierdzenie przez Komisję stanowi ostateczne określenie stanowiska i nadaje programowi moc prawną, co czyni go aktem zaskarżalnym. Wcześniejsze akty, w tym program SRB przed zatwierdzeniem, nie wywołują samodzielnych skutków prawnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odwolanie
Strona wygrywająca
Komisja Europejska
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Komisja Europejska | instytucja_ue | wnosząca_odwołanie |
| Fundación Tatiana Pérez de Guzmán el Bueno | inne | strona_skarżąca_w_pierwszej_instancji |
| Stiftung für Forschung und Lehre (SFL) | inne | strona_skarżąca_w_pierwszej_instancji |
| Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) | instytucja_ue | strona_pozwana_w_pierwszej_instancji |
| Królestwo Hiszpanii | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Parlament Europejski | instytucja_ue | interwenient |
| Rada Unii Europejskiej | instytucja_ue | interwenient |
| Banco Santander SA | spolka | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
TFUE art. 263
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa przesłanki dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności aktów instytucji UE.
rozporządzenie SRM art. 18 § ust. 7
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014
Reguluje procedurę zatwierdzania programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przez Komisję i Radę, wskazując, że program wchodzi w życie po zatwierdzeniu.
rozporządzenie SRM art. 86
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014
Przewiduje możliwość zaskarżenia decyzji SRB do Trybunału Sprawiedliwości.
Pomocnicze
TFUE art. 265
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Statut TSUE art. 56
Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Reguluje postępowanie w sprawie odwołania.
Statut TSUE art. 61
Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Pozwala Trybunałowi na wydanie orzeczenia ostatecznego w sprawie po uchyleniu orzeczenia Sądu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie stanowi samodzielnego aktu zaskarżalnego przed jego zatwierdzeniem przez Komisję Europejską, ponieważ nie wywołuje wiążących skutków prawnych. Decyzja Komisji zatwierdzająca program jest aktem zaskarżalnym, a w ramach jej zaskarżenia można podnosić zarzuty dotyczące niezgodności programu z prawem. Zasady delegowania uprawnień (wyrok Meroni) nie są naruszone, ponieważ ostateczna decyzja należy do instytucji UE (Komisji/Rady), a SRB działa w ramach określonych kryteriów.
Odrzucone argumenty
Program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jest aktem zaskarżalnym, ponieważ wywołuje wiążące skutki prawne. Art. 86 rozporządzenia SRM pozwala na zaskarżenie decyzji SRB. Odrzucenie skargi naruszałoby prawo do skutecznej ochrony sądowej.
Godne uwagi sformułowania
akt mogący być przedmiotem skargi wywołuje wiążące skutki prawne rzeczywiste przesunięcie odpowiedzialności akt przygotowawczy nie wywołują samodzielnych skutków prawnych
Skład orzekający
K. Lenaerts
prezes
L. Bay Larsen
wiceprezes
K. Jürimäe
prezes_izby
C. Lycourgos
prezes_izby
E. Regan
prezes_izby
T. von Danwitz
sprawozdawca
F. Biltgen
prezes_izby
N. Piçarra
prezes_izby
S. Rodin
sędzia
P. G. Xuereb
sędzia
L. S. Rossi
sędzia
N. Jääskinen
sędzia
N. Wahl
sędzia
I. Ziemele
sędzia
D. Gratsias
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, kiedy akt administracyjny w złożonej procedurze (jak restrukturyzacja banku) staje się zaskarżalny w świetle prawa UE, zwłaszcza w kontekście zasady ochrony sądowej i zasady delegowania uprawnień."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury restrukturyzacji instytucji kredytowych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRM).
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy kluczowej kwestii dopuszczalności skargi w kontekście restrukturyzacji banków, co ma istotne znaczenie praktyczne dla prawników specjalizujących się w prawie bankowym i administracyjnym UE.
“Kiedy można zaskarżyć plan ratowania banku? TSUE wyjaśnia kluczową kwestię dopuszczalności skargi.”
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI