C-551/21
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości dopuścił Wysokiego Przedstawiciela UE do udziału w sprawie jako interwenienta, uznając jego interes w rozstrzygnięciu kwestii reprezentacji Unii na zewnątrz.
Komisja Europejska wniosła skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Rady dotyczącej podpisania protokołu wykonawczego do umowy o partnerstwie w sprawie połowów. Komisja zarzuciła naruszenie jej prerogatyw w zakresie reprezentacji Unii na zewnątrz. Wysoki Przedstawiciel UE złożył wniosek o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta, popierając stanowisko Komisji. Trybunał rozpatrzył wniosek, uznając, że Wysoki Przedstawiciel, mimo że nie jest instytucją UE, może interweniować jako organ Unii, jeśli wykaże interes w rozstrzygnięciu sprawy. Stwierdzono, że ocena prawna w tej sprawie wpłynie na kompetencje Wysokiego Przedstawiciela w zakresie reprezentacji Unii w dziedzinach WPZiB, co uzasadnia jego interes.
Sprawa dotyczyła skargi Komisji Europejskiej o stwierdzenie nieważności decyzji Rady UE w sprawie podpisania protokołu wykonawczego do umowy o partnerstwie w sprawie połowów między UE a Gabonem. Komisja zarzuciła Radzie naruszenie jej wyłącznej kompetencji do zapewnienia zewnętrznej reprezentacji Unii w sprawach nieobjętych wspólną polityką zagraniczną i bezpieczeństwa (WPZiB). Wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze interwenienta złożył Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, popierając stanowisko Komisji. Wysoki Przedstawiciel argumentował, że posiada interes w rozstrzygnięciu sprawy, ponieważ ocena prawna dotycząca reprezentacji Unii na zewnątrz wpłynie również na jego własne kompetencje w dziedzinach WPZiB. Trybunał Sprawiedliwości, rozpatrując wniosek o interwencję, stwierdził, że Wysoki Przedstawiciel, choć nie jest instytucją UE w rozumieniu art. 13 ust. 1 TUE, może być traktowany jako „organ lub jednostka organizacyjna Unii” na mocy art. 40 akapit drugi statutu Trybunału. Kluczowe było ustalenie, czy Wysoki Przedstawiciel ma „interes w rozstrzygnięciu sprawy”. Trybunał uznał, że taki interes istnieje, ponieważ rozstrzygnięcie sporu o kompetencje w zakresie reprezentacji zewnętrznej Unii, nawet jeśli dotyczy spraw spoza WPZiB, będzie miało znaczenie dla określenia zakresu roli i kompetencji Wysokiego Przedstawiciela w dziedzinach WPZiB. W związku z tym, Prezes Trybunału postanowił dopuścić Wysokiego Przedstawiciela do udziału w sprawie jako interwenienta.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Tak, Wysoki Przedstawiciel może być dopuszczony do udziału w sprawie jako interwenient popierający żądania Komisji.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że Wysoki Przedstawiciel, choć nie jest instytucją UE, może być traktowany jako organ Unii. Kluczowe jest wykazanie interesu w rozstrzygnięciu sprawy. Ocena prawna dotycząca reprezentacji Unii na zewnątrz, nawet w sprawach spoza WPZiB, ma wpływ na kompetencje Wysokiego Przedstawiciela w dziedzinach WPZiB, co uzasadnia jego interes.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Strona wygrywająca
Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (w zakresie dopuszczenia do udziału)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Komisja Europejska | instytucja_ue | skarżący |
| Rada Unii Europejskiej | instytucja_ue | pozwana |
| Republika Czeska | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Republika Francuska | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Węgry | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Królestwo Niderlandów | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Republika Portugalska | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa | inne | interwenient |
Przepisy (12)
Główne
Statut TSUE art. 40 § 1
Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Określa prawo do interwencji dla państw członkowskich i instytucji Unii.
Statut TSUE art. 40 § 2
Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Określa prawo do interwencji dla organów i jednostek organizacyjnych Unii oraz innych osób, jeśli mogą uzasadnić interes w rozstrzygnięciu sprawy. Wyklucza udział osób fizycznych i prawnych w sprawach między instytucjami lub państwami członkowskimi.
TFUE art. 263
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna skargi o stwierdzenie nieważności.
TUE art. 13 § 1
Traktat o Unii Europejskiej
Wymienia instytucje Unii Europejskiej.
TUE art. 17 § 1
Traktat o Unii Europejskiej
Określa rolę Komisji w zapewnieniu reprezentacji zewnętrznej Unii.
TUE art. 27 § 1
Traktat o Unii Europejskiej
Określa rolę Wysokiego Przedstawiciela w przewodniczeniu Radzie do Spraw Zagranicznych.
TUE art. 27 § 2
Traktat o Unii Europejskiej
Upoważnia Wysokiego Przedstawiciela do reprezentowania Unii w dziedzinach WPZiB.
TUE art. 27 § 3
Traktat o Unii Europejskiej
Określa rolę ESDZ w wspieraniu Wysokiego Przedstawiciela.
Pomocnicze
Regulamin postępowania art. 130
Regulamin postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Określa warunki i terminy składania wniosków o interwencję.
Regulamin postępowania art. 131 § 3
Regulamin postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Określa procedurę powiadamiania interwenienta o dokumentach procesowych.
Regulamin postępowania art. 132 § 1
Regulamin postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Określa termin na przedstawienie uwag przez interwenienta.
Regulamin postępowania art. 137
Regulamin postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Określa, że o kosztach orzeka się w wyroku lub postanowieniu kończącym postępowanie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wysoki Przedstawiciel, jako organ Unii, ma prawo interweniować, jeśli wykaże interes w rozstrzygnięciu sprawy. Ocena prawna dotycząca reprezentacji zewnętrznej UE w sprawach spoza WPZiB ma wpływ na kompetencje Wysokiego Przedstawiciela w dziedzinach WPZiB, co uzasadnia jego interes.
Odrzucone argumenty
Wysoki Przedstawiciel nie jest instytucją UE i nie może interweniować na tej podstawie. Wysoki Przedstawiciel nie ma bezpośredniego i faktycznego interesu w rozstrzygnięciu sprawy, ponieważ dotyczy ona spraw spoza WPZiB. Rada przewodniczy Radzie do Spraw Zagranicznych, co wyklucza interes Wysokiego Przedstawiciela.
Godne uwagi sformułowania
„interes w rozstrzygnięciu sprawy” należy rozumieć jako bezpośredni i faktyczny interes w rozstrzygnięciu co do samych żądań, a nie jako interes w odniesieniu do podniesionych zarzutów lub argumentów. rozstrzygnięcie sprawy pozwoli na określenie zakresu jego roli i kompetencji, które wywodzi on z prawa pierwotnego, w odniesieniu do podpisania każdej umowy międzynarodowej zawartej przez Unię w dziedzinie wchodzącej w zakres WPZiB.
Skład orzekający
C. Lycourgos
sędzia sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie kryteriów dopuszczalności interwencji organów UE, w tym Wysokiego Przedstawiciela, oraz interpretacja pojęcia „interesu w rozstrzygnięciu sprawy”."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej Wysokiego Przedstawiciela i jego relacji z innymi instytucjami UE w kontekście reprezentacji zewnętrznej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy wewnętrznych rozgrywek kompetencyjnych między kluczowymi instytucjami UE, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie instytucjonalnym UE.
“Kto reprezentuje Unię na zewnątrz? Trybunał rozstrzyga spór o kompetencje między Komisją a Wysokim Przedstawicielem.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI