C-551/18 PPU
Podsumowanie
TSUE orzekł, że pominięcie informacji o karze dodatkowej w europejskim nakazie aresztowania nie stoi na przeszkodzie jej wykonaniu, jeśli została ona orzeczona za to samo przestępstwo co kara zasadnicza.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 8 ust. 1 lit. f) decyzji ramowej 2002/584 w kontekście europejskiego nakazu aresztowania wydanego wobec IK w celu wykonania kary pozbawienia wolności oraz kary dodatkowej polegającej na oddaniu do dyspozycji sądu penitencjarnego. Nakaz nie zawierał informacji o karze dodatkowej. Sąd odsyłający pytał, czy takie pominięcie uniemożliwia wykonanie kary dodatkowej. TSUE stwierdził, że wskazanie kary zasadniczej, która przekracza minimalny wymiar, jest wystarczające dla ważności nakazu, a pominięcie kary dodatkowej nie stoi na przeszkodzie jej wykonaniu.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 8 ust. 1 lit. f) decyzji ramowej Rady 2002/584 w sprawie europejskiego nakazu aresztowania. Sprawa rozpatrywana była w pilnym trybie prejudycjalnym, ponieważ osoba, wobec której wydano nakaz, była pozbawiona wolności. IK, obywatel belgijski, został skazany na karę zasadniczą pozbawienia wolności oraz karę dodatkową oddania do dyspozycji sądu penitencjarnego. Europejski nakaz aresztowania wydany w celu wykonania kary zawierał informacje o karze zasadniczej, ale nie o karze dodatkowej. Po przekazaniu IK do Belgii, podniósł on argument, że kara dodatkowa nie może być wykonana, ponieważ nie została uwzględniona w nakazie. Sąd odsyłający pytał, czy pominięcie informacji o karze dodatkowej w nakazie aresztowania uniemożliwia jej wykonanie. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, opierając się na zasadzie wzajemnego zaufania i wzajemnego uznawania, orzekł, że wskazanie kary zasadniczej, która spełnia wymogi formalne (wymiar co najmniej 4 miesięcy), jest wystarczające dla ważności europejskiego nakazu aresztowania. Pominięcie informacji o karze dodatkowej, orzeczonej za to samo przestępstwo co kara zasadnicza, nie stoi na przeszkodzie jej wykonaniu po zakończeniu kary zasadniczej i wydaniu formalnej decyzji przez sąd penitencjarny. TSUE podkreślił, że celem nakazu jest umożliwienie przekazania osoby, aby przestępstwo nie pozostało bezkarne, a wykonanie kary zasadniczej stanowi podstawę prawną pozbawienia wolności.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, pominięcie informacji o karze dodatkowej w europejskim nakazie aresztowania, w okolicznościach rozpatrywanych w postępowaniu głównym, nie stoi na przeszkodzie temu, by wykonanie tej dodatkowej kary po zakończeniu kary zasadniczej i po wydaniu przez krajowy sąd penitencjarny formalnej decyzji w tym zakresie prowadziło do pozbawienia wolności.
Uzasadnienie
TSUE stwierdził, że wskazanie kary zasadniczej, która spełnia wymogi formalne (wymiar co najmniej 4 miesięcy), jest wystarczające dla ważności europejskiego nakazu aresztowania. Celem nakazu jest umożliwienie przekazania osoby, aby przestępstwo nie pozostało bezkarne. Pominięcie informacji o karze dodatkowej nie narusza zasady szczególności, która dotyczy przestępstw innych niż te, za które dokonano przekazania. Wykonanie kary dodatkowej jest możliwe, a ewentualne naruszenia praw można kwestionować w postępowaniu krajowym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
nie dotyczy (udzielono odpowiedzi na pytanie prejudycjalne)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| IK | osoba_fizyczna | wnoszący odwołanie |
| Rząd belgijski | organ_krajowy | interwenient |
| Irlandia | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd niderlandzki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd polski | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
Decyzja ramowa 2002/584 art. 8 § 1 lit. f)
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Wymóg wskazania orzeczonej kary, jeśli istnieje prawomocny wyrok, ma na celu powiadomienie organów wykonujących nakaz o wymiarze kary pozbawienia wolności, aby umożliwić im szybkie rozpatrzenie nakazu i upewnienie się, że spełnia on wymogi formalne (np. wymiar co najmniej 4 miesięcy).
Decyzja ramowa 2002/584 art. 1 § 1
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Europejski nakaz aresztowania stanowi decyzję sądową wydaną przez państwo członkowskie w celu aresztowania i przekazania przez inne państwo członkowskie osoby w celu przeprowadzenia postępowania karnego lub wykonania kary pozbawienia wolności.
Decyzja ramowa 2002/584 art. 1 § 2
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Państwa członkowskie wykonują każdy europejski nakaz aresztowania w oparciu o zasadę wzajemnego uznawania i zgodnie z przepisami tej decyzji ramowej.
Decyzja ramowa 2002/584 art. 2 § 1
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Europejski nakaz aresztowania może zostać wydany w przypadku czynów zagrożonych karą pozbawienia wolności o maksymalnym wymiarze co najmniej 12 miesięcy, albo gdy zapadł wyrok nakładający karę pozbawienia wolności o wymiarze co najmniej czterech miesięcy.
Decyzja ramowa 2002/584 art. 27 § 2
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Osoba przekazana nie może być ścigana, skazana lub pozbawiona wolności za przestępstwo popełnione przed jej przekazaniem inne niż to, z powodu którego została przekazana.
Pomocnicze
Karta art. 47
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Karta art. 48 § 2
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Wet betreffende de externe rechtspositie van de veroordeelden tot een vrijheidsstraf en de aan het slachtoffer toegekende rechten in het raam van de strafuitvoeringsmodaliteiten art. 95/2
Ustawa w sprawie specjalnego statusu skazanych na karę pozbawienia wolności i praw przyznanych pokrzywdzonym w ramach postępowania w przedmiocie wykonania kar (Belgia)
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wskazanie kary zasadniczej, która spełnia wymogi formalne (wymiar co najmniej 4 miesięcy), jest wystarczające dla ważności europejskiego nakazu aresztowania. Pominięcie informacji o karze dodatkowej nie narusza zasady szczególności, która dotyczy przestępstw innych niż te, za które dokonano przekazania. Celem europejskiego nakazu aresztowania jest umożliwienie przekazania osoby, aby przestępstwo nie pozostało bezkarne, a wykonanie kary zasadniczej stanowi podstawę prawną pozbawienia wolności.
Odrzucone argumenty
Europejski nakaz aresztowania powinien zawierać informacje o karze dodatkowej, aby umożliwić jej wykonanie. Wykonanie kary dodatkowej, o której wykonujący organ sądowy nie został poinformowany, narusza zasadę szczególności.
Godne uwagi sformułowania
zasada wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi zasada wzajemnego uznawania kamień węgielny współpracy sądowej przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości wykonanie europejskiego nakazu aresztowania stanowi zasadę, zaś odmowa wykonania jest przewidziana jako wyjątek, który należy interpretować ściśle
Skład orzekający
E. Sharpston
rzecznik generalny
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 8 ust. 1 lit. f) decyzji ramowej 2002/584 w kontekście europejskiego nakazu aresztowania i kar dodatkowych, zasada wzajemnego uznawania w sprawach karnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pominięcia informacji o karze dodatkowej w nakazie aresztowania, orzeczonej za to samo przestępstwo co kara zasadnicza.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu współpracy sądowej w sprawach karnych i praktycznych implikacji europejskiego nakazu aresztowania, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem karnym i europejskim.
“Czy brak informacji o karze dodatkowej w europejskim nakazie aresztowania może uratować skazanego przed więzieniem?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI