C-549/10 P

Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołanie spółek z grupy Tomra dotyczące decyzji Komisji o naruszeniu art. 102 TFUE przez stosowanie praktyk wykluczających na rynku urządzeń do zbierania opakowań po napojach.

Spółki z grupy Tomra wniosły odwołanie od wyroku Sądu Unii Europejskiej, który oddalił ich skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej. Komisja uznała, że Tomra naruszyła art. 102 TFUE (nadmierne wykorzystanie pozycji dominującej) poprzez stosowanie umów o wyłączności, zobowiązań ilościowych i rabatów lojalnościowych na rynku urządzeń do zbierania opakowań po napojach (RVM). Tomra zarzucała Sądowi m.in. naruszenie prawa przy ocenie antykonkurencyjnego zamiaru, niewłaściwe określenie części rynku objętej porozumieniami, błędy w analizie rabatów z mocą wsteczną oraz naruszenie zasady równego traktowania przy ustalaniu grzywny. Trybunał oddalił wszystkie zarzuty, potwierdzając, że praktyki Tomry miały na celu wykluczenie konkurencji i stanowiły nadużycie pozycji dominującej.

Sprawa dotyczy odwołania wniesionego przez grupę spółek Tomra (Tomra Systems ASA i jej spółki zależne) od wyroku Sądu Unii Europejskiej, który oddalił ich skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 29 marca 2006 r. Decyzją tą Komisja stwierdziła, że Tomra naruszyła art. 82 WE (obecnie art. 102 TFUE) oraz art. 54 Porozumienia EOG, stosując strategię wykluczającą na rynkach urządzeń do zbierania opakowań po napojach (RVM) w Niemczech, Niderlandach, Austrii, Szwecji i Norwegii. Praktyki te obejmowały umowy o wyłączności, indywidualne zobowiązania ilościowe oraz indywidualne systemy rabatów z mocą wsteczną, które miały na celu zamknięcie tych rynków na konkurencję. Tomra, będąca dominującym graczem na rynku, miała stosować te środki w latach 1998-2002. Sąd w zaskarżonym wyroku oddalił wszystkie zarzuty podniesione przez Tomrę, uznając decyzję Komisji za prawidłową. W odwołaniu do Trybunału Sprawiedliwości, Tomra podniosła pięć zarzutów, kwestionując m.in. ocenę antykonkurencyjnego zamiaru, analizę części rynku objętej porozumieniami, sposób badania rabatów z mocą wsteczną, kwalifikację umów jako porozumień wyłączności oraz zastosowanie zasady równego traktowania przy ustalaniu grzywny. Trybunał Sprawiedliwości, po analizie argumentów stron i ocenie zaskarżonego wyroku, oddalił wszystkie zarzuty. Potwierdził, że nadużycie pozycji dominującej ma charakter obiektywny i nie wymaga wykazania antykonkurencyjnego zamiaru. Uznano, że praktyki Tomry, w tym rabaty z mocą wsteczną, miały na celu wykluczenie konkurencji i stanowiły nadużycie pozycji dominującej, a sposób ustalenia grzywny był zgodny z prawem. W konsekwencji, odwołanie zostało oddalone w całości, a Tomra została obciążona kosztami postępowania.

Zagadnienia prawne (4)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (6)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy