C-547/14

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że Dyrektywa 2014/40/UE dotycząca wyrobów tytoniowych jest ważna i zgodna z prawem UE, odrzucając zarzuty dotyczące podstawy prawnej, zasady proporcjonalności i wolności wypowiedzi.

Sprawa dotyczyła wniosku o stwierdzenie nieważności Dyrektywy 2014/40/UE w sprawie wyrobów tytoniowych, wniesionego przez producentów tytoniu. Zarzuty obejmowały niewłaściwą podstawę prawną (art. 114 TFUE), naruszenie zasady proporcjonalności, zasady pomocniczości oraz wolności wypowiedzi (art. 11 Karty Praw Podstawowych). Sąd odsyłający (High Court of Justice) zwrócił się do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi. TSUE uznał dyrektywę za ważną, odrzucając większość zarzutów i dokonując wykładni kluczowych przepisów dotyczących opakowań, składników (w tym aromatów) i ostrzeżeń zdrowotnych.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez High Court of Justice (England & Wales) w ramach sporów dotyczących zgodności z prawem woli lub obowiązku rządu Zjednoczonego Królestwa dokonania transpozycji Dyrektywy 2014/40/UE. Producenci wyrobów tytoniowych (Philip Morris Brands SARL, Philip Morris Ltd, British American Tobacco UK Ltd) podnieśli, że dyrektywa jest w całości lub w części nieważna, naruszając art. 114 TFUE (podstawa prawna), zasady proporcjonalności i pomocniczości oraz art. 11 Karty Praw Podstawowych UE. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) rozpatrzył szereg pytań dotyczących wykładni i ważności przepisów dyrektywy. W odniesieniu do podstawy prawnej (art. 114 TFUE), TSUE stwierdził, że dyrektywa ma na celu harmonizację przepisów państw członkowskich w celu usunięcia przeszkód w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego, co uzasadnia zastosowanie art. 114 TFUE, zwłaszcza w kontekście zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia publicznego. TSUE odrzucił zarzuty dotyczące nieważności art. 24 ust. 2 i 3 (dotyczących dodatkowych wymogów standaryzacji opakowań i zakazu określonych kategorii wyrobów), tytułu II rozdziału II (etykietowanie i opakowania), art. 7 (zakaz aromatów charakterystycznych, w tym mentolu) oraz art. 18 (transgraniczna sprzedaż na odległość). W odniesieniu do art. 13 (zakaz promowania wyrobów tytoniowych), TSUE zinterpretował go jako zakazujący umieszczania nawet prawdziwych informacji, które mogłyby wprowadzać w błąd lub sugerować mniejszą szkodliwość. Stwierdzono, że przepis ten nie narusza wolności wypowiedzi (art. 11 Karty) ani zasady proporcjonalności, ponieważ ochrona zdrowia publicznego ma priorytet nad interesami handlowymi, a środki te są konieczne i proporcjonalne. TSUE uznał również, że przepisy dotyczące standaryzacji opakowań (art. 8 ust. 3, art. 9 ust. 3, art. 10 ust. 1 lit. g), art. 14) oraz wymóg zajmowania 65% powierzchni opakowania przez ostrzeżenia zdrowotne (art. 10 ust. 1 lit. a) i c)) są zgodne z zasadą proporcjonalności, ponieważ przyczyniają się do poprawy funkcjonowania rynku wewnętrznego i zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia. Wreszcie, TSUE zbadał zasadę pomocniczości w odniesieniu do art. 7 dyrektywy, stwierdzając, że podwójny cel dyrektywy (funkcjonowanie rynku wewnętrznego i ochrona zdrowia) mógł zostać lepiej osiągnięty na poziomie Unii ze względu na współzależność tych celów. TSUE orzekł, że Dyrektywa 2014/40/UE jest ważna i zgodna z prawem Unii.

Zagadnienia prawne (5)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (17)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy