C-546/11

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2013-09-26
cjeuprawo_pracyrowne_traktowanie_w_zatrudnieniuWysokatrybunal
dyskryminacja ze względu na wiekprawo pracysłużba cywilnawynagrodzenie za pozostawanie w dyspozycjiemeryturarówność traktowaniaprawo UE

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że odmowa wypłaty wynagrodzenia za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy urzędnikom, którzy ukończyli 65 lat i kwalifikują się do emerytury, stanowi dyskryminację ze względu na wiek, chyba że jest to obiektywnie uzasadnione i konieczne.

Sprawa dotyczyła duńskiego urzędnika, któremu odmówiono wynagrodzenia za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy po likwidacji jego stanowiska, ponieważ ukończył 65 lat i kwalifikował się do emerytury. Urzędnik twierdził, że jest to dyskryminacja ze względu na wiek. Trybunał Sprawiedliwości UE rozstrzygnął, że art. 6 ust. 2 dyrektywy 2000/78/WE dotyczy wyłącznie świadczeń emerytalnych i inwalidzkich, a nie wynagrodzenia za pozostawanie w dyspozycji. Ponadto, stwierdził, że automatyczne wykluczenie urzędników powyżej 65 roku życia z prawa do tego wynagrodzenia, nawet jeśli kwalifikują się do emerytury, jest nieproporcjonalne i stanowi dyskryminację ze względu na wiek, ponieważ nie uwzględnia indywidualnej sytuacji i chęci dalszej pracy.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy 2000/78/WE w sprawie równego traktowania w zatrudnieniu i pracy, w kontekście duńskiego przepisu, który odmawiał urzędnikom, którzy ukończyli 65 lat i kwalifikowali się do emerytury, prawa do wynagrodzenia za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy po likwidacji ich stanowiska. Urzędnik, Erik Toftgaard, argumentował, że jest to dyskryminacja ze względu na wiek. Trybunał Sprawiedliwości UE rozpatrzył dwie główne kwestie. Po pierwsze, czy art. 6 ust. 2 dyrektywy, który dopuszcza ustalanie ograniczeń wiekowych w systemach zabezpieczenia społecznego, obejmuje wynagrodzenie za pozostawanie w dyspozycji. Trybunał stwierdził, że przepis ten dotyczy wyłącznie świadczeń emerytalnych i inwalidzkich, a wynagrodzenie za pozostawanie w dyspozycji, będące formą wynagrodzenia za pracę, mieści się w zakresie zastosowania dyrektywy jako warunek zatrudnienia. Po drugie, czy odmowa wypłaty tego wynagrodzenia urzędnikom powyżej 65 roku życia jest uzasadniona na mocy art. 6 ust. 1 dyrektywy, który pozwala na uzasadnione różnicowanie ze względu na wiek w celu realizacji celów polityki zatrudnienia. Trybunał uznał, że choć cel ochrony urzędników i zapewnienia ich dyspozycyjności jest prawnie uzasadniony, to automatyczne wykluczenie wszystkich urzędników powyżej 65 roku życia jest środkiem nadmiernym i nieproporcjonalnym. Stwierdzono, że przepis ten wykracza poza to, co jest konieczne, ponieważ nie uwzględnia sytuacji urzędników, którzy mimo osiągnięcia wieku emerytalnego, chcą kontynuować pracę i nie pobierają jeszcze emerytury, a także nie przewiduje indywidualnej oceny dyspozycyjności. W związku z tym, Trybunał orzekł, że takie uregulowanie krajowe stanowi dyskryminację ze względu na wiek.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wynagrodzenie za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy nie jest świadczeniem emerytalnym ani inwalidzkim i nie mieści się w zakresie zastosowania art. 6 ust. 2 dyrektywy, ale podlega przepisom dotyczącym warunków zatrudnienia i pracy.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że wynagrodzenie za pozostawanie w dyspozycji jest korzyścią pieniężną wypłacaną przez pracodawcę w związku z zatrudnieniem, a zatem stanowi wynagrodzenie w rozumieniu art. 157 ust. 2 TFUE. Dyrektywa 2000/78/WE ma zastosowanie do warunków zatrudnienia i pracy, a nie do systemów zabezpieczenia społecznego, które nie są tożsame z wynagrodzeniem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

skarżący (E. Toftgaard / DJØF)

Strony

NazwaTypRola
Dansk Jurist- og Økonomforbundinneskarżący
Erika Toftgaardaosoba_fizycznaskarżący
Indenrigs- og Sundhedsministerietorgan_krajowypozwany
Centralorganisationernes Fællesudvalg (CFU)inneinterwenient
Kommunale Tjenestemænd og Overenskomstansatte (KTO)inneinterwenient
Personalestyrelsenorgan_krajowyinterwenient
Kommunernes Landsforening (KL)organ_krajowyinterwenient
Danske Regionerorgan_krajowyinterwenient

Przepisy (9)

Główne

Dyrektywa 2000/78/WE art. 6 § 1

Dyrektywa Rady 2000/78/WE

Państwa członkowskie mogą uznać, że odmienne traktowanie ze względu na wiek nie stanowi dyskryminacji, jeżeli jest obiektywnie i racjonalnie uzasadnione zgodnym z prawem celem (np. polityka zatrudnienia, rynek pracy) i jeśli środki są właściwe i konieczne. Może to obejmować specjalne warunki zatrudnienia dla pracowników starszych w celu wspierania ich integracji lub ochrony.

Dyrektywa 2000/78/WE art. 2 § 1

Dyrektywa Rady 2000/78/WE

Zasada równego traktowania oznacza brak jakichkolwiek form bezpośredniej lub pośredniej dyskryminacji z przyczyn określonych w art. 1 (w tym wieku).

Dyrektywa 2000/78/WE art. 2 § 2

Dyrektywa Rady 2000/78/WE

Dyskryminacja bezpośrednia występuje, gdy osobę traktuje się mniej przychylnie niż inną osobę w porównywalnej sytuacji z powodu przyczyny wymienionej w art. 1.

Dyrektywa 2000/78/WE art. 3 § 1

Dyrektywa Rady 2000/78/WE

Zakaz dyskryminacji stosuje się do warunków zatrudnienia i pracy, w tym warunków zwalniania i wynagradzania, w sektorze publicznym i prywatnym.

tjenestemandslov art. 32 § 4

Ustawa o służbie cywilnej (Dania)

Prawo do wynagrodzenia za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy nie istnieje, jeżeli zainteresowany ukończył 65 lat lub osiągnął wiek emerytalny.

Pomocnicze

Dyrektywa 2000/78/WE art. 6 § 2

Dyrektywa Rady 2000/78/WE

Państwa członkowskie mogą uznać, że nie stanowi dyskryminacji ze względu na wiek ustalanie, dla systemów zabezpieczenia społecznego pracowników, wieku przyznania członkostwa lub nabycia praw do świadczeń emerytalnych lub inwalidzkich. Przepis ten dotyczy wyłącznie świadczeń emerytalnych i inwalidzkich.

Dyrektywa 2000/78/WE art. 3 § 3

Dyrektywa Rady 2000/78/WE

Dyrektywy nie stosuje się do płatności z systemów zabezpieczenia społecznego i ochrony socjalnej, których korzyści nie są tożsame z dochodami ani do płatności mających na celu dostęp do zatrudnienia lub utrzymanie zatrudnienia.

TFUE art. 157 § 2

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Pojęcie 'wynagrodzenia' obejmuje wszystkie korzyści w gotówce lub naturze, obecne lub przyszłe, wypłacane pracownikowi przez pracodawcę z tytułu zatrudnienia.

ustawa antydyskryminacyjna art. 6a

Ustawa antydyskryminacyjna (Dania)

Ustawa nie stoi na przeszkodzie ustalaniu wieku przystąpienia do systemów zabezpieczenia społecznego pracowników lub wykorzystywania kryterium wieku dla celów wyliczeń aktuarialnych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wynagrodzenie za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy nie jest systemem zabezpieczenia społecznego pracowników w rozumieniu art. 6 ust. 2 dyrektywy 2000/78/WE. Automatyczne wykluczenie urzędników powyżej 65 roku życia z prawa do wynagrodzenia za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy stanowi dyskryminację ze względu na wiek, ponieważ jest to środek nadmierny i nieproporcjonalny.

Odrzucone argumenty

Wynagrodzenie za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy jest systemem zabezpieczenia społecznego pracowników, do którego stosuje się art. 6 ust. 2 dyrektywy 2000/78/WE. Odmowa wypłaty wynagrodzenia urzędnikom powyżej 65 roku życia jest uzasadniona celem polityki zatrudnienia i rynku pracy, a środki są właściwe i konieczne.

Godne uwagi sformułowania

wynagrodzenie za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy stanowi obecną korzyść w pieniądzu, wypłacaną urzędnikowi przez pracodawcę w związku z zatrudnieniem tego urzędnika, a zatem stanowi wynagrodzenie w rozumieniu art. 157 ust. 2 TFUE. wykluczając w sposób automatyczny z możliwości korzystania z wynagrodzenia za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy urzędników kwalifikujących się do emerytury, uregulowanie, którego dotyczy postępowanie główne, wykracza poza to, co jest konieczne dla osiągnięcia zamierzonych celów.

Skład orzekający

R. Silva de Lapuerta

prezes izby

G. Arestis

sędzia

J.C. Bonichot

sędzia

A. Arabadjiev

sprawozdawca

J.L. da Cruz Vilaça

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 6 dyrektywy 2000/78/WE w kontekście dyskryminacji ze względu na wiek, zwłaszcza w odniesieniu do wynagrodzenia za pozostawanie w dyspozycji pracodawcy i wieku emerytalnego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji urzędników w Danii, ale zasady wykładni prawa UE są uniwersalne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu dyskryminacji ze względu na wiek w miejscu pracy i wieku emerytalnego, z praktycznymi implikacjami dla pracowników i pracodawców.

Czy wiek emerytalny oznacza koniec kariery i prawa do wynagrodzenia? TSUE odpowiada.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI