C-545/07

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2009-03-05
cjeuprawo_ue_ogolneochrona danych osobowych i baz danychWysokatrybunal
bazy danychprawo sui generisochrona prawnapobieranie danychistotna częśćdyrektywa 96/9/WETSUEprawo własności intelektualnejkonkurencja

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE zinterpretował przepisy dyrektywy 96/9/WE dotyczące ochrony baz danych, określając kryteria oceny "pobierania" i "istotnej części" zawartości bazy danych.

Sprawa dotyczyła sporu między producentem elektronicznej bazy danych prawnych (Apis-Hristovich EOOD) a konkurentem (Lakorda AD), który miał rzekomo bezprawnie pobrać i wykorzystać istotne części tej bazy. Sąd odsyłający z Bułgarii zwrócił się do TSUE z pytaniami dotyczącymi wykładni pojęć "pobieranie", "przeniesienie stałe/czasowe", "istotna część" (ilościowo i jakościowo) oraz kryteriów oceny naruszenia prawa sui generis do ochrony baz danych. Trybunał sprecyzował, że pobieranie obejmuje każde przeniesienie danych, niezależnie od jego celu czy formy, a ocena "istotnej części" zależy od ilości lub jakości pobranych danych w stosunku do całej bazy lub jej chronionej części, uwzględniając przy tym inwestycje w jej stworzenie.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sofijski gradski sad dotyczył wykładni dyrektywy 96/9/WE w sprawie ochrony prawnej baz danych. Spór toczył się między Apis-Hristovich EOOD, producentem elektronicznej bazy danych prawnych, a Lakorda AD, konkurentem, który miał rzekomo bezprawnie pobrać i wtórnie wykorzystać istotne części modułów „Apis pravo” i „Apis praktika”. Apis twierdził, że Lakorda naruszyła jego prawo sui generis, pobierając znaczną ilość danych, w tym niepublikowane orzeczenia sądowe. Lakorda zaprzeczała, twierdząc, że jej system jest wynikiem własnej inwestycji i opiera się na publicznie dostępnych źródłach. Sąd krajowy zadał sześć pytań prejudycjalnych dotyczących wykładni kluczowych pojęć dyrektywy, takich jak „pobieranie”, „przeniesienie stałe/czasowe”, „istotna część” (ilościowo i jakościowo) oraz kryteriów oceny naruszenia. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał wniosek za dopuszczalny i udzielił odpowiedzi. W kwestii „pobierania” Trybunał wyjaśnił, że obejmuje ono każde stałe lub czasowe przeniesienie całości lub istotnej części zawartości bazy danych na inny nośnik, niezależnie od celu, formy czy zmian w strukturze danych. Rozróżnienie między przeniesieniem stałym a czasowym opiera się na okresie przechowywania danych na innym nośniku. W odniesieniu do „istotnej części” Trybunał sprecyzował, że ocena ilościowa polega na porównaniu pobranych danych z całością bazy lub jej chronionej podgrupy, a ocena jakościowa uwzględnia inwestycje w uzyskanie, weryfikację lub prezentację danych, nawet jeśli pochodzą one z niedostępnych publicznie źródeł. Trybunał podkreślił, że oficjalny charakter danych nie wyklucza ochrony bazy danych prawem sui generis, jeśli jej stworzenie wymagało istotnej inwestycji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (5)

Odpowiedź sądu

Rozgraniczenie opiera się na kryterium okresu przechowywania elementów pobranych z chronionej bazy danych na nośniku innym niż nośnik tej bazy. Chwila pobrania odpowiada chwili zapisania elementów na innym nośniku. Jest to niezależne od celu przeniesienia, zmian w treści czy struktury baz danych.

Uzasadnienie

Trybunał podkreślił, że pojęcie pobierania należy rozumieć szeroko, obejmując wszelkie przeniesienie danych. Rozróżnienie między stałym a czasowym przeniesieniem zależy od czasu przechowywania na innym nośniku, np. w pamięci operacyjnej (czasowe) lub trwałego zapisu (stałe).

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Apis-Hristovich EOODspolkaskarżący
Lakorda ADspolkapozwany
Rząd bułgarskiorgan_krajowyinterwenient
Komisja Wspólnot Europejskichinstytucja_ueinterwenient

Przepisy (12)

Główne

Dyrektywa 96/9/WE art. 1 § ust. 2

Dyrektywa 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych

Definicja bazy danych.

Dyrektywa 96/9/WE art. 7 § ust. 1

Dyrektywa 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych

Ustanowienie prawa sui generis dla producenta bazy danych, wymagającej istotnej inwestycji dla uzyskania, weryfikacji lub prezentacji jej zawartości, chroniącego przed pobieraniem lub wtórnym wykorzystaniem całości lub istotnej części zawartości.

Dyrektywa 96/9/WE art. 7 § ust. 2

Dyrektywa 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych

Definicja pobierania danych (stałe lub czasowe przeniesienie całości lub istotnej części zawartości bazy danych na inny nośnik) i wtórnego wykorzystania (każda forma publicznego udostępnienia).

Pomocnicze

Dyrektywa 96/9/WE art. 1 § ust. 1

Dyrektywa 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych

Definicja bazy danych jako zbioru niezależnych utworów, danych lub innych materiałów uporządkowanych w sposób systematyczny lub metodyczny, indywidualnie dostępnych środkami elektronicznymi lub innymi sposobami.

Dyrektywa 96/9/WE art. 1 § ust. 3

Dyrektywa 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych

Wyłączenie ochrony programów komputerowych użytych do sporządzania lub funkcjonowania baz danych.

Dyrektywa 96/9/WE art. 2 § lit. a)

Dyrektywa 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych

Stosowanie dyrektywy bez uszczerbku dla przepisów dotyczących ochrony prawnej programów komputerowych.

Dyrektywa 96/9/WE art. 3 § ust. 1

Dyrektywa 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych

Ochrona baz danych prawem autorskim, jeśli ich wybór lub uporządkowanie stanowi własną intelektualną twórczość autora.

Dyrektywa 96/9/WE art. 7 § ust. 4

Dyrektywa 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych

Prawo sui generis stosuje się niezależnie od ochrony prawem autorskim lub innymi prawami.

ZAPSP art. 2 § pkt 13

Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych

Transpozycja art. 1 ust. 2 i 3 dyrektywy 96/9/WE.

ZAPSP art. 93b

Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych

Transpozycja art. 7 ust. 1 i 2 dyrektywy 96/9/WE.

ZAPSP art. 93c § ust. 1

Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych

Transpozycja art. 7 ust. 1 i 2 dyrektywy 96/9/WE.

Dyrektywa 91/250/EWG

Dyrektywa Rady 91/250/EWG z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych

Wspomniana w kontekście oryginalności programu komputerowego do administrowania bazą danych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Szeroka interpretacja pojęcia 'pobieranie' obejmująca wszelkie przeniesienie danych. Kryterium oceny 'istotnej części' oparte na ilości lub jakości pobranych danych oraz inwestycji w bazę. Ochrona sui generis dotyczy inwestycji w bazę danych, a nie wartości merytorycznej danych. Oficjalny charakter danych nie wyklucza ochrony bazy danych.

Odrzucone argumenty

Argument Lakordy, że jej system jest wynikiem własnej inwestycji i opiera się na publicznie dostępnych źródłach, co miało wykluczyć naruszenie. Argument Lakordy, że wniosek o prejudycjalne orzeczenie nie jest konieczny.

Godne uwagi sformułowania

pojęcie pobierania należy rozumieć szeroko jako odnoszące się do każdej czynności dokonanej bez upoważnienia i polegającej na przywłaszczeniu całości lub części zawartości bazy danych decydującym kryterium jest w tym zakresie wystąpienie »przeniesienia« całości lub części zawartości danej bazy danych na inny nośnik rozróżnienie między przeniesieniem stałym a przeniesieniem czasowym opiera się na okresie przechowywania na innym nośniku pojęcie istotnej co do jakości części zawartości chronionej bazy danych odnosi się do rozmiaru inwestycji związanej z uzyskaniem, weryfikacją i prezentacją tej zawartości

Skład orzekający

K. Lenaerts

prezes-sprawozdawca

T. von Danwitz

sędzia

R. Silva de Lapuerta

sędzia

E. Juhász

sędzia

J. Malenovský

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów dyrektywy 96/9/WE dotyczących ochrony baz danych, w szczególności definicji 'pobierania' i 'istotnej części', a także kryteriów oceny naruszenia prawa sui generis."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej interpretacji prawa UE, które może być stosowane w różnych kontekstach krajowych. Ocena konkretnych przypadków naruszenia nadal pozostaje w gestii sądów krajowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ochrony własności intelektualnej w erze cyfrowej i kluczowych pojęć związanych z bazami danych, co jest istotne dla firm technologicznych i prawników zajmujących się prawem własności intelektualnej.

Czy kopiowanie danych z bazy konkurenta to kradzież? TSUE wyjaśnia granice ochrony baz danych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI