C-544/18
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że kobieta prowadząca działalność na własny rachunek, która zaprzestała jej z powodu ciąży i okresu poporodowego, zachowuje swój status, jeśli powróci do pracy w rozsądnym terminie.
Sprawa dotyczyła obywatelki UE, która prowadziła działalność na własny rachunek w Wielkiej Brytanii, ale zaprzestała jej z powodu ciąży i okresu poporodowego. Sąd odsyłający pytał, czy w takich okolicznościach kobieta zachowuje status osoby prowadzącej działalność na własny rachunek zgodnie z art. 49 TFUE. Trybunał uznał, że tak, pod warunkiem powrotu do działalności lub podjęcia pracy w rozsądnym terminie po narodzinach dziecka, analogicznie do pracowników najemnych.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 49 TFUE w sprawie obywatelki Litwy, która prowadziła działalność na własny rachunek w Wielkiej Brytanii. Kobieta zaprzestała działalności z powodu fizycznych ograniczeń związanych z zaawansowaną ciążą i okresem poporodowym. Sąd odsyłający pytał, czy w takich okolicznościach zachowuje ona status osoby prowadzącej działalność na własny rachunek, jeśli w rozsądnym terminie po porodzie podejmie działalność lub będzie poszukiwać pracy. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, opierając się na wcześniejszym orzecznictwie dotyczącym pracowników najemnych (wyrok w sprawie C-507/12 Saint Prix), stwierdził, że zasady te należy przenieść na osoby prowadzące działalność na własny rachunek. Podkreślono, że art. 45 i 49 TFUE zapewniają podobną ochronę prawną, a kobiety w ciąży znajdują się w porównywalnej sytuacji, niezależnie od tego, czy są pracownicami, czy prowadzą własną działalność. Trybunał uznał, że kobieta zaprzestająca działalności na własny rachunek z powodu ciąży i okresu poporodowego zachowuje swój status, pod warunkiem podjęcia działalności lub pracy w rozsądnym terminie po narodzinach dziecka. Argument o możliwości zastąpienia przez inną osobę uznano za nieprzekonujący. Dodatkowo, wskazano na art. 16 ust. 3 dyrektywy 2004/38, który chroni ciągłość pobytu w przypadku nieobecności z ważnych powodów, takich jak ciąża i poród.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, obywatelka UE zaprzestająca prowadzenia działalności na własny rachunek z powodu ograniczeń fizycznych związanych z zaawansowaną ciążą i okresem poporodowym zachowuje status osoby prowadzącej działalność na własny rachunek, pod warunkiem podjęcia tej działalności lub innej działalności na własny rachunek, lub znalezienia pracy w rozsądnym terminie po narodzinach dziecka.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że art. 45 i 49 TFUE zapewniają podobną ochronę, a kobiety w ciąży znajdują się w porównywalnej sytuacji, niezależnie od statusu pracownika najemnego lub osoby samozatrudnionej. Zaprzestanie działalności z powodu ciąży nie powinno prowadzić do utraty statusu, jeśli powrót do aktywności nastąpi w rozsądnym terminie, analogicznie do sytuacji pracowników najemnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Her Majesty’s Revenue and Customs | organ_krajowy | pozwany |
| Henrika Dakneviciute | osoba_fizyczna | skarżący |
| Rząd Zjednoczonego Królestwa | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (9)
Główne
TFUE art. 49
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Artykuł 49 TFUE należy interpretować w ten sposób, że kobieta, która zaprzestaje prowadzenia działalności na własny rachunek z powodów ograniczeń fizycznych związanych z zaawansowaną ciążą i okresem poporodowym, zachowuje status osoby prowadzącej działalność na własny rachunek, pod warunkiem że podejmie ona tę działalność lub inną działalność na własny rachunek lub też znajdzie pracę w rozsądnym terminie po narodzinach dziecka.
Pomocnicze
TFUE art. 45
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Wykorzystany do analogii w interpretacji art. 49 TFUE w kontekście ochrony pracowników najemnych.
Dyrektywa 2004/38 art. 7 ust. 1 lit. a
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/38/WE
Warunek posiadania statusu pracownika najemnego lub osoby pracującej na własny rachunek w przyjmującym państwie członkowskim dla prawa pobytu dłuższego niż trzy miesiące.
Dyrektywa 2004/38 art. 7 ust. 3
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/38/WE
Określa przypadki zachowania statusu pracownika lub osoby samozatrudnionej, ale nie jest wyczerpujący.
Dyrektywa 2004/38 art. 16 ust. 3
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/38/WE
Ciągłość pobytu nie jest naruszana przez okresy nieobecności z ważnych powodów, takich jak ciąża i poród.
Dyrektywa 2010/41 art. 8 ust. 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/41/UE
Zapewnienie kobietom prowadzącym działalność na własny rachunek prawa do zasiłku macierzyńskiego pozwalającego na przerwy w działalności.
Immigration (European Economic Area) Regulations 2006 art. 6 ust. 3
Zachowanie statusu osoby prowadzącej działalność na własny rachunek w przypadku częściowej niezdolności do pracy z powodu choroby lub wypadku.
Social Security Contributions and Benefits Act 1992 art. 146 ust. 2 i 3
Przepisy dotyczące prawa do zasiłku tygodniowego na dziecko i okoliczności traktowania osoby jako przebywającej lub nieprzebywającej na terytorium Wielkiej Brytanii.
Child Benefit (General) Regulations 2006 art. 23 ust. 4
Okoliczności, w których osoba nie jest traktowana jako przebywająca na terytorium Wielkiej Brytanii w celu uzyskania zasiłku rodzinnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Analogia do sytuacji pracowników najemnych, którzy zachowują status w przypadku tymczasowej niezdolności do pracy z powodu ciąży. Kobiety w ciąży, niezależnie od statusu zawodowego, znajdują się w porównywalnej sytuacji. Dyrektywa 2010/41 uznaje szczególną sytuację kobiet prowadzących działalność na własny rachunek w ciąży. Art. 16 ust. 3 dyrektywy 2004/38 chroni ciągłość pobytu w przypadku nieobecności z ważnych powodów, takich jak ciąża i poród.
Odrzucone argumenty
Możliwość zastąpienia osoby samozatrudnionej przez inną osobę w prowadzeniu działalności. Art. 7 ust. 3 dyrektywy 2004/38 nie obejmuje bezpośrednio przypadku zaprzestania działalności z powodu ciąży.
Godne uwagi sformułowania
kobieta, która zaprzestaje prowadzenia działalności na własny rachunek z uwagii na fizyczne ograniczenia związane z zaawansowaną ciążą i okresem poporodowym, zachowuje status osoby prowadzącej działalność na własny rachunek pod warunkiem że podejmie ona tę działalność lub inną działalność na własny rachunek lub też znajdzie pracę w rozsądnym terminie po narodzinach dziecka art. 45 i 49 TFUE zapewniają tę samą ochronę prawną kobiety, które zachodzą w ciążę, znajdują się w porównywalnej sytuacji bez względu na to, czy wykonują pracę najemną lub działalność na własny rachunek
Skład orzekający
M. Vilaras
prezes izby
K. Jürimäe
sędzia
D. Šváby
sędzia
S. Rodin
sędzia
N. Piçarra
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ochrona praw osób samozatrudnionych w ciąży i okresie poporodowym w kontekście swobody przedsiębiorczości i prawa pobytu w UE."
Ograniczenia: Wymóg podjęcia działalności lub poszukiwania pracy w rozsądnym terminie po porodzie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu praw kobiet w ciąży i matek prowadzących własną działalność gospodarczą w kontekście prawa UE, co ma znaczenie praktyczne dla wielu osób.
“Ciąża nie oznacza końca kariery: UE chroni samozatrudnione matki!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI