C-541/22 P

Odpowiedź sądu

Program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji sam w sobie nie stanowi aktu zaskarżalnego, jednak decyzja Komisji zatwierdzająca program ma cechy aktu zaskarżalnego.

Uzasadnienie

Trybunał powołał się na wcześniejsze orzecznictwo, zgodnie z którym program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie jest samodzielnym aktem zaskarżalnym, ale decyzja Komisji zatwierdzająca program nadaje mu wiążące skutki prawne.

Odpowiedź sądu

Nie, prawo do skutecznego środka prawnego nie wymaga dostępu do całości akt sprawy w przypadku występowania informacji poufnych, o ile uzasadnienie decyzji jest wystarczające i przedstawia rozumowanie oraz metodologię.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że obowiązek ochrony tajemnicy handlowej i informacji poufnych może ograniczać prawo dostępu do akt. Uzasadnienie decyzji musi być jasne i jednoznaczne, ale może być ograniczone w zakresie danych poufnych, pod warunkiem, że nie pozbawia to uzasadnienia jego istoty.

Odpowiedź sądu

Tak, uzasadnienie było wystarczające, biorąc pod uwagę charakter aktu, kontekst jego wydania oraz pilny charakter procedury.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że uzasadnienie programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz decyzji Komisji było zgodne z wymogami art. 296 TFUE, uwzględniając możliwość ograniczenia szczegółowości ze względu na ochronę informacji poufnych i pilny charakter sprawy.

Odpowiedź sądu

Tak, kryzys płynności, prowadzący do niemożności spłaty zobowiązań, stanowił wystarczającą podstawę do stwierdzenia, że bank znajdował się na progu upadłości lub był zagrożony upadłością.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że przepisy rozporządzenia SRM nie wymagają badania okoliczności leżących u podstaw kryzysu płynności, a jedynie stwierdzenia niemożności spłaty zobowiązań.

Odpowiedź sądu

Nie, analiza wykazała, że alternatywne środki nie były wystarczające lub wykonalne w wymaganym terminie.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że Sąd prawidłowo ocenił, iż przedstawione przez wnoszących odwołanie alternatywne środki nie stanowiły realnej możliwości zapobieżenia upadłości banku w rozsądnym terminie, a także że SRB nie mogła zobowiązać państwa członkowskiego do przyznania pomocy.

Odpowiedź sądu

Tak, działanie było konieczne do zapewnienia ciągłości funkcji krytycznych i uniknięcia negatywnych skutków dla stabilności finansowej.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że ocena interesu publicznego nie wymaga wyważania go z prywatnymi interesami akcjonariuszy i wierzycieli, a jedynie z celami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Analiza nie wykazała dyskryminacji Banco Popular w porównaniu z innymi instytucjami.

Odpowiedź sądu

Tak, wyceny, mimo że wstępne, stanowiły dopuszczalną podstawę do podjęcia decyzji, a ich ewentualne braki nie podważały ważności programu restrukturyzacji.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że wyceny wstępne, nawet z pewnymi ograniczeniami wynikającymi z pilnego charakteru sprawy, mogły stanowić podstawę do decyzji. Ocena EBC dotycząca upadłości banku wpłynęła na ważność wyceny nr 1, a wycena nr 2 została uznana za zgodną z wymogami, uwzględniając ograniczenia czasowe i dostępność informacji.

Odpowiedź sądu

Nie, wycena wstępna stanowi dopuszczalną podstawę do podjęcia decyzji, a brak ostatecznej wyceny ex post nie podważa ważności programu.

Uzasadnienie

Trybunał powołał się na art. 20 ust. 13 rozporządzenia SRM, który stanowi, że wycena wstępna jest dopuszczalną podstawą do podjęcia decyzji, nawet jeśli nie spełnia wszystkich wymogów ostatecznej wyceny.