C-54/08

Trybunał orzekł, że Niemcy naruszyły prawo UE, wymagając od notariuszy bycia obywatelami niemieckimi, ponieważ czynności notarialne nie są związane z wykonywaniem władzy publicznej.

Komisja Europejska wniosła skargę przeciwko Republice Federalnej Niemiec, zarzucając naruszenie art. 43 i 45 Traktatu WE poprzez utrzymywanie wymogu przynależności państwowej dla dostępu do zawodu notariusza. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że czynności notarialne, mimo ich znaczenia prawnego i społecznego, nie są bezpośrednio i szczególnie związane z wykonywaniem władzy publicznej w rozumieniu art. 45 akapit pierwszy WE. W związku z tym, wymóg bycia obywatelem niemieckim stanowi niedopuszczalną dyskryminację ze względu na przynależność państwową, naruszającą swobodę przedsiębiorczości (art. 43 WE). Skarga dotycząca braku transpozycji dyrektyw o uznawaniu kwalifikacji zawodowych została oddalona ze względu na niepewność prawną w momencie upływu terminu.

Skarga Komisji Europejskiej przeciwko Republice Federalnej Niemiec dotyczyła naruszenia art. 43 i 45 Traktatu WE poprzez utrzymywanie wymogu przynależności państwowej dla dostępu do zawodu notariusza. Komisja argumentowała, że czynności notarialne nie są związane z wykonywaniem władzy publicznej, a zatem wymóg obywatelstwa niemieckiego stanowi dyskryminację naruszającą swobodę przedsiębiorczości. Niemcy bronili swojego stanowiska, twierdząc, że notariusze wykonują władzę publiczną w ramach tzw. 'sądownictwa prewencyjnego' i że ich akty mają moc dowodową oraz wykonalność. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując charakter czynności notarialnych, stwierdził, że choć mają one istotne skutki prawne i służą celom leżącym w interesie ogólnym (jak zapewnienie zgodności z prawem i pewności prawnej), nie są one bezpośrednio i szczególnie związane z wykonywaniem władzy publicznej. Podkreślono, że akty notarialne opierają się na woli stron, a notariusz nie posiada uprawnień decyzyjnych ani środków przymusu. Moc dowodowa i wykonalność aktów notarialnych nie wystarczają do uznania ich za wykonywanie władzy publicznej, zwłaszcza że sądy nadal stosują swobodną ocenę dowodów, a wykonalność aktu zależy od zgody dłużnika. W konsekwencji, Trybunał uznał, że wymóg przynależności państwowej dla dostępu do zawodu notariusza w Niemczech jest niezgodny z art. 43 WE. Natomiast drugi zarzut Komisji, dotyczący braku transpozycji dyrektyw 89/48 i 2005/36, został oddalony. Trybunał stwierdził, że ze względu na niepewność prawną i specyfikę procesu legislacyjnego, nie można było jednoznacznie stwierdzić obowiązku transpozycji tych dyrektyw w odniesieniu do notariuszy w momencie upływu terminu. Ostatecznie, Trybunał orzekł częściowe uwzględnienie skargi, stwierdzając naruszenie prawa UE przez Niemcy w zakresie wymogu przynależności państwowej dla notariuszy.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (14)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy