C-537/11

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2014-01-23
cjeuprawo_ue_ogolneochrona srodowiskaWysokatrybunal
transport morskiochrona środowiskazawartość siarkipaliwa żeglugowestatki wycieczkowedyrektywa 1999/32/WEkonwencja Marpolodesłanie prejudycjalne

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że statki wycieczkowe wykonujące regularne rejsy podlegają unijnym normom dotyczącym zawartości siarki w paliwach, a ważność tych przepisów nie jest podważana przez międzynarodowe konwencje, w których UE nie uczestniczy.

Wniosek o interpretację dotyczył stosowania dyrektywy UE w sprawie zawartości siarki w paliwach żeglugowych do statków wycieczkowych. Sąd krajowy pytał, czy statki wycieczkowe wykonujące regularne rejsy podlegają unijnym limitom 1,5% siarki, czy też międzynarodowym limitom 4,5%. Trybunał uznał, że statki wycieczkowe wykonujące regularne rejsy podlegają unijnym przepisom, niezależnie od tego, czy kończą rejs w porcie wyjściowym, czy innym. Ponadto, Trybunał stwierdził, że ważność unijnych przepisów nie może być kwestionowana na podstawie międzynarodowych konwencji, w których Unia nie jest stroną.

Sprawa C-537/11 dotyczyła wykładni dyrektywy Rady 1999/32/WE w sprawie redukcji zawartości siarki w paliwach żeglugowych, w szczególności art. 4a ust. 4, który nakładał limit 1,5% siarki w paliwach dla statków pasażerskich wykonujących regularne usługi do lub z portu Wspólnoty. Wniosek został złożony przez włoski Tribunale di Genova w związku z nałożeniem kary administracyjnej na statek wycieczkowy MSC Orchestra za przekroczenie tego limitu. Sąd krajowy zadał trzy pytania prejudycjalne dotyczące interpretacji pojęcia „regularnych usług”, ważności przepisu unijnego w kontekście międzynarodowej konwencji Marpol 73/78 (załącznik VI) oraz wpływu tej konwencji na wykładnię przepisu unijnego. Trybunał, badając trzecie pytanie, stwierdził, że statki wycieczkowe wykonujące rejsy z przystankami lub bez, kończące się w porcie wyjściowym lub innym, mogą być uznane za wykonujące „regularne usługi” w rozumieniu dyrektywy, jeśli są organizowane z określoną częstotliwością i pasażerowie mają swobodę wyboru. W odniesieniu do ważności przepisu unijnego (pytanie drugie), Trybunał orzekł, że nie można jej badać w świetle zasady pacta sunt servanda ani zasady lojalnej współpracy, ponieważ Unia nie jest stroną konwencji Marpol 73/78, a jej przepisy nie mogą rozszerzać zobowiązań na państwa trzecie (w tym państwa członkowskie niebędące stronami konwencji). Odpowiadając na pierwsze pytanie, Trybunał stwierdził, że nie jest właściwy do wypowiadania się co do wpływu załącznika VI konwencji Marpol na zakres art. 4a ust. 4 dyrektywy, ponieważ Unia nie jest związana tą konwencją. W konsekwencji, rozstrzygnięcie sądu krajowego powinno opierać się na wykładni przepisów unijnych, a nie na ich interpretacji w świetle międzynarodowej konwencji, w której UE nie uczestniczy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, statki wycieczkowe wykonujące regularne rejsy podlegają limitowi 1,5% siarki, jeśli są organizowane z określoną częstotliwością i pasażerowie mają swobodę wyboru.

Uzasadnienie

Trybunał zinterpretował pojęcie 'regularnych usług' szeroko, obejmując rejsy turystyczne, które są organizowane w sposób cykliczny i przewidywalny, niezależnie od celu podróży czy tego, czy statek wraca do portu wyjściowego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
M. Manziosoba_fizycznaskarżący
Compagnia Naviera Orchestraspolkaskarżący
Capitaneria di Porto di Genovaorgan_krajowypozwany
Ministero delle Infrastrutture e dei Trasportiorgan_krajowyinterwenient

Przepisy (5)

Główne

Dyrektywa 1999/32/WE art. 2 § 3g

Dyrektywa Rady 1999/32/WE

Definicja 'regularnych usług' obejmuje serie kursów statków pasażerskich między tymi samymi portami lub z tego samego portu, zgodnie z opublikowanym rozkładem lub o rozpoznawalnym harmonogramie. Interpretacja ta obejmuje również statki wycieczkowe.

Dyrektywa 1999/32/WE art. 4a § 4

Dyrektywa Rady 1999/32/WE

Nakłada obowiązek na państwa członkowskie zapewnienia, aby od 11 sierpnia 2006 r. statki pasażerskie wykonujące regularnie usługi do lub z portu Wspólnoty nie stosowały paliw żeglugowych o zawartości siarki przekraczającej 1,5% udziału wagowego.

Pomocnicze

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.

TUE art. 4 § ust. 3 akapit pierwszy

Traktat o Unii Europejskiej

Zasada lojalnej współpracy między państwami członkowskimi a instytucjami UE.

konwencja Marpol 73/78 art. Załącznik VI § prawidło 14 pkt 1

Międzynarodowa Konwencja o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki

Określa maksymalną zawartość siarki w paliwach żeglugowych poza obszarami kontroli emisji SOx na 4,5% udziału wagowego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Statki wycieczkowe wykonujące regularne rejsy podlegają unijnym limitom zawartości siarki w paliwach. Ważność unijnych przepisów nie może być kwestionowana w oparciu o międzynarodowe konwencje, w których UE nie uczestniczy. Trybunał nie jest właściwy do interpretacji prawa UE w świetle konwencji międzynarodowej, której UE nie jest stroną.

Odrzucone argumenty

Statek wycieczkowy nie wykonuje 'przewozów' w rozumieniu dyrektywy, a jedynie usługi turystyczne. Statek wycieczkowy nie obsługuje kursów 'pomiędzy tymi samymi dwoma lub większą liczbą portów', gdyż port wyjściowy jest jednocześnie portem docelowym, a trasa może ulec zmianie. Unijny przepis jest nieważny z powodu sprzeczności z prawem międzynarodowym (konwencja Marpol) i zasadą lojalnej współpracy.

Godne uwagi sformułowania

„regularne usługi” obejmują również statki wycieczkowe ważności art. 4a ust. 4 dyrektywy 1999/32 nie można badać w świetle ogólnej zasady prawa międzynarodowego pacta sunt servanda ani zasady lojalnej współpracy Trybunał nie jest właściwy do wypowiadania się w kwestii, jaki jest wpływ załącznika VI na zakres art. 4a ust. 4 dyrektywy 1999/32

Skład orzekający

L. Bay Larsen

prezes izby

K. Lenaerts

wiceprezes Trybunału, pełniący obowiązki sędziego czwartej izby

M. Safjan

sędzia

J. Malenovský

sprawozdawca

A. Prechal

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'regularnych usług' w kontekście transportu morskiego i stosowania przepisów UE do statków wycieczkowych; zasady relacji między prawem UE a prawem międzynarodowym w sytuacji, gdy UE nie jest stroną danej umowy międzynarodowej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej interpretacji dyrektywy 1999/32/WE i jej zastosowania do statków wycieczkowych. Kwestia ważności przepisów UE w kontekście prawa międzynarodowego jest rozstrzygana przez pryzmat braku uczestnictwa UE w danej konwencji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa wyjaśnia, jak prawo UE stosuje się do specyficznych rodzajów transportu morskiego (statki wycieczkowe) i jak prawo UE współdziała z prawem międzynarodowym, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w transporcie i prawie ochrony środowiska.

Czy rejs statkiem wycieczkowym to 'regularna usługa' podlegająca unijnym normom emisji siarki?

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI