C-535/18

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że ocena wpływu przedsięwzięć na środowisko, w tym na wody, musi być przeprowadzona przed wydaniem zezwolenia, a informacje muszą być udostępnione społeczeństwu, a także że pogorszenie stanu wód podziemnych następuje już przy przekroczeniu norm jakości.

Sprawa dotyczyła interpretacji przepisów UE dotyczących oceny oddziaływania na środowisko (dyrektywa 2011/92) oraz ochrony wód (dyrektywa 2000/60) w kontekście budowy autostrady w Niemczech. Pytania prejudycjalne dotyczyły dopuszczalności skargi z powodu uchybień proceduralnych, obowiązku przeprowadzenia oceny przed wydaniem zezwolenia, definicji pogorszenia stanu wód podziemnych oraz prawa jednostek do zaskarżania naruszeń. Trybunał podkreślił, że ocena wpływu na środowisko, w tym na wody, musi być dokonana przed wydaniem zezwolenia, a społeczeństwo musi mieć dostęp do odpowiednich informacji. Orzeczono również, że pogorszenie stanu wód podziemnych następuje już przy przekroczeniu norm jakości, a jednostki, których prawa są bezpośrednio naruszone, mogą zaskarżać naruszenia.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył interpretacji dyrektywy 2011/92 w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia na środowisko oraz dyrektywy 2000/60 w sprawie polityki wodnej Unii Europejskiej. Sprawa wywodziła się ze skargi na decyzję o zatwierdzeniu budowy odcinka autostrady w Niemczech, która zdaniem skarżących była obarczona uchybieniami proceduralnymi w zakresie udostępnienia informacji o wpływie przedsięwzięcia na środowisko, w szczególności na wody podziemne. Bundesverwaltungsgericht (sąd odsyłający) zadał cztery pytania prejudycjalne. Pierwsze dotyczyło dopuszczalności skargi z powodu uchybienia proceduralnego, jeśli nie miało ono wpływu na istotę sprawy. Trybunał orzekł, że przepisy krajowe mogą uzależnić dopuszczalność takiej skargi od tego, czy uchybienie pozbawiło skarżącego prawa do udziału w procesie decyzyjnym, nawet jeśli nie wpłynęło na treść decyzji. Drugie pytanie dotyczyło tego, czy przepisy dotyczące ochrony wód (art. 4 dyrektywy 2000/60) wymagają przeprowadzenia kontroli wpływu przedsięwzięcia na wody przed wydaniem zezwolenia, oraz czy informacje udostępnione społeczeństwu muszą zawierać analizę wpływu na wody. Trybunał stwierdził, że kontrola ta musi być przeprowadzona przed wydaniem zezwolenia, a udostępnione informacje muszą zawierać dane niezbędne do oceny wpływu na wody w świetle kryteriów i obowiązków wynikających z dyrektywy 2000/60. Trzecie pytanie dotyczyło definicji pogorszenia stanu chemicznego jednolitej części wód podziemnych. Trybunał orzekł, że pogorszenie następuje już przy przekroczeniu norm jakości lub wartości progowych, a także przy przewidywalnym wzroście stężenia zanieczyszczenia, a wartości zmierzone w każdym miejscu monitorowania należy uwzględnić indywidualnie. Czwarty zestaw pytań dotyczył prawa członków społeczności do zaskarżania naruszeń obowiązków dotyczących stanu wód. Trybunał uznał, że jednostki, których prawa są bezpośrednio naruszone, powinny mieć możliwość podniesienia zarzutu naruszenia obowiązku zapobiegania pogarszaniu stanu wód i poprawy ich stanu, zwłaszcza gdy chodzi o ochronę wód podziemnych jako zasobów do wykorzystania przez ludzi.

Zagadnienia prawne (4)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (10)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy