C-531/17
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że zwolnienie z VAT z tytułu przywozu towarów nie może być odmówione importerowi, jeśli oszustwo podatkowe miało miejsce w późniejszej transakcji i importer nie miał o nim wiedzy.
Sprawa dotyczyła odmowy zwolnienia z VAT przywozowego towarów ze Szwajcarii do Austrii, które następnie miały zostać przemieszczone do Bułgarii. Urząd celny odmówił zwolnienia, powołując się na oszustwo podatkowe popełnione przez bułgarskich odbiorców w późniejszej transakcji. Sąd odsyłający pytał, czy oszustwo popełnione na dalszym etapie łańcucha dostaw może skutkować odmową zwolnienia z VAT przywozowego dla importera, który nie miał o nim wiedzy. Trybunał uznał, że przywóz i późniejsza dostawa są transakcjami niezależnymi i jeśli importer nie wiedział o oszustwie, zwolnienie z VAT przywozowego powinno zostać przyznane.
Sprawa C-531/17 dotyczyła wykładni art. 143 lit. d) dyrektywy VAT w kontekście odmowy zwolnienia z VAT przywozowego towarów ze Szwajcarii do Austrii. Spółka Vetsch Int. Transporte GmbH, działając jako pośrednik, dokonała przywozu towarów, które miały zostać przemieszczone do Bułgarii. Urząd celny odmówił zwolnienia z VAT z tytułu przywozu, argumentując, że odbiorcy bułgarscy dopuścili się oszustwa podatkowego w Bułgarii, dokonując bezpodstawnie zwolnionej dostawy wewnątrzwspólnotowej. Sąd odsyłający (Verwaltungsgerichtshof) zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniem, czy oszustwo popełnione na późniejszym etapie łańcucha dostaw, po wewnątrzwspólnotowym przemieszczeniu towarów, może stanowić podstawę do odmowy zwolnienia z VAT przywozowego dla importera, który nie miał wiedzy o tym oszustwie. Trybunał podkreślił, że przywóz towarów i późniejsza dostawa wewnątrzwspólnotowa są transakcjami niezależnymi. Zwolnienie z VAT z tytułu przywozu, zgodnie z art. 143 lit. d) dyrektywy VAT, zależy od spełnienia przesłanek zwolnienia dla późniejszej dostawy wewnątrzwspólnotowej. Jednakże, jeśli oszustwo dotyczy transakcji dokonanej po przemieszczeniu i nie jest z nim związane, a importer nie wiedział ani nie powinien był wiedzieć o tym oszustwie, zwolnienie z VAT z tytułu przywozu nie może być odmówione. Trybunał uznał, że w takiej sytuacji to władze kraju, w którym miało miejsce oszustwo (Bułgaria), powinny odmówić zwolnienia dla tej konkretnej transakcji, a nie importerowi przywozu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zwolnienia z VAT z tytułu przywozu nie można odmówić importerowi, jeśli oszustwo podatkowe nie jest związane z przemieszczeniem, a importer nie wiedział lub nie powinien był wiedzieć o późniejszej transakcji związanej z oszustwem.
Uzasadnienie
Trybunał rozróżnił przywóz towarów i późniejszą dostawę wewnątrzwspólnotową jako transakcje niezależne. Zwolnienie z VAT przywozowego jest uzależnione od spełnienia przesłanek zwolnienia dla późniejszej dostawy. Jednakże, jeśli oszustwo dotyczy transakcji dokonanej po przemieszczeniu i nie jest z nim związane, a importer nie miał wiedzy o oszustwie, zwolnienie z VAT przywozowego powinno zostać przyznane. Odpowiedzialność za odmowę zwolnienia w takiej sytuacji spoczywa na państwie, w którym miało miejsce oszustwo.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
importer (Vetsch Int. Transporte GmbH)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Vetsch Int. Transporte GmbH | spolka | skarżący |
| Zollamt Feldkirch Wolfurt | organ_krajowy | pozwany |
| K | spolka | strona w postępowaniu głównym |
| B | spolka | strona w postępowaniu głównym |
| Rząd austriacki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd grecki | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (15)
Główne
Dyrektywa VAT art. 138 § 1
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa VAT art. 138 § 2 lit. c)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa VAT art. 143 § lit. d)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa VAT art. 143 § ust. 1 lit. d)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
zmieniona dyrektywa VAT art. 143 § ust. 1 lit. d)
Dyrektywa Rady 2009/69/WE zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Pomocnicze
Dyrektywa VAT art. 2 § 1 lit. d)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa VAT art. 17 § 1 akapit pierwszy
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa VAT art. 201
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
UStG 1994 art. 6 § ust. 3 akapit pierwszy
Umsatzsteuergesetz 1994
UStG 1994 art. 7
Umsatzsteuergesetz 1994
UStG 1994 art. 26 § ust. 1
Umsatzsteuergesetz 1994
Zollrechts-Durchführungsgesetz art. 71a
kodeks celny art. 204 § ust. 1
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny
kodeks celny art. 204 § ust. 3
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przywóz towarów i późniejsza dostawa wewnątrzwspólnotowa są transakcjami niezależnymi. Odmowa zwolnienia z VAT przywozowego może nastąpić tylko wtedy, gdy oszustwo jest związane z samym przemieszczeniem lub gdy importer wiedział o oszustwie. Importer, który nie miał wiedzy o oszustwie popełnionym przez odbiorcę w późniejszej transakcji, powinien skorzystać ze zwolnienia z VAT przywozowego.
Odrzucone argumenty
Odmowa zwolnienia z VAT przywozowego z powodu oszustwa podatkowego popełnionego przez odbiorcę w późniejszej transakcji, nawet jeśli importer nie miał o tym wiedzy.
Godne uwagi sformułowania
przywóz, po którym nastąpiło wewnątrzwspólnotowe przemieszczenie oszustwo podatkowe odmowa zwolnienia przesłanki przywóz i przemieszczenie należy uznać za niezależne od siebie transakcje to do władz bułgarskich należy odmowa przyznania zwolnienia z VAT dotyczącego tej dostawy
Skład orzekający
K. Jürimäe
prezes izby
E. Juhász
sędzia
C. Vajda
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie zasad przyznawania zwolnienia z VAT z tytułu przywozu w przypadkach oszustw podatkowych na dalszych etapach łańcucha dostaw."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której oszustwo nie jest bezpośrednio związane z przywozem i przemieszczeniem, a importer nie miał o nim wiedzy. W przypadkach, gdy importer jest współuczestnikiem oszustwa, zastosowanie mogą mieć inne zasady.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu oszustw podatkowych w handlu wewnątrzwspólnotowym i pokazuje, jak Trybunał UE chroni uczciwych przedsiębiorców przed negatywnymi konsekwencjami działań innych podmiotów w łańcuchu dostaw.
“Oszustwo w VAT nie zawsze oznacza utratę zwolnienia dla uczciwego importera – wyrok TSUE.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI