C-527/16

Trybunał Sprawiedliwości2018-09-06
cjeuprawo_pracydelegowanie_pracownikowWysokatrybunal
zabezpieczenie społecznedelegowanie pracownikówustawodawstwo właściwezaświadczenie A1koordynacja systemówswoboda świadczenia usługpewność prawnakomisja administracyjna

Podsumowanie

TSUE orzekł, że zaświadczenie A1 dotyczące podlegania systemowi zabezpieczenia społecznego jednego państwa członkowskiego wiąże sądy i instytucje innego państwa członkowskiego, dopóki nie zostanie wycofane lub uznane za nieważne, nawet jeśli zostało wydane z mocą wsteczną lub po stwierdzeniu ubezpieczenia w państwie przyjmującym, a także że pracownik zastępujący innego pracownika delegowanego nie może korzystać z zasady delegowania, niezależnie od powiązań między pracodawcami.

Sprawa dotyczyła wykładni przepisów UE o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, w szczególności mocy wiążącej zaświadczeń A1 wydawanych przez instytucje zabezpieczenia społecznego. Sąd odsyłający pytał, czy zaświadczenia te wiążą sądy krajowe, nawet jeśli postępowanie przed komisją administracyjną nie doprowadziło do ich wycofania, lub gdy zostały wydane z mocą wsteczną. TSUE potwierdził, że zaświadczenia A1 wiążą sądy i instytucje państwa przyjmującego, dopóki nie zostaną wycofane lub uznane za nieważne przez państwo wydające, nawet jeśli wydano je z mocą wsteczną. Dodatkowo, TSUE wyjaśnił, że pracownik zastępujący innego pracownika delegowanego nie może korzystać z zasady delegowania, a powiązania między pracodawcami nie mają znaczenia.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów rozporządzeń nr 883/2004 i 987/2009 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Spór dotyczył podlegania ubezpieczeniu społecznemu pracowników delegowanych do pracy w Austrii przez węgierskie spółki. Austriacka kasa chorych kwestionowała moc wiążącą węgierskich zaświadczeń A1, które potwierdzały podleganie pracownikom węgierskiemu systemowi ubezpieczeń, mimo że pracowali oni w Austrii. Sąd odsyłający pytał o moc wiążącą tych zaświadczeń w postępowaniu krajowym, wpływ postępowania przed komisją administracyjną oraz sytuację, gdy zaświadczenia wydano z mocą wsteczną lub po stwierdzeniu ubezpieczenia w Austrii. TSUE orzekł, że zaświadczenie A1 wiąże sądy i instytucje państwa przyjmującego, dopóki nie zostanie wycofane lub uznane za nieważne przez państwo wydające, nawet jeśli zostało wydane z mocą wsteczną lub po formalnym stwierdzeniu ubezpieczenia w państwie przyjmującym. TSUE podkreślił, że rola komisji administracyjnej polega na próbie pogodzenia stanowisk, a nie na wiążącym rozstrzyganiu sporów. Ponadto, TSUE zinterpretował przepis dotyczący zakazu zastępowania pracowników delegowanych, stwierdzając, że pracownik zastępujący innego pracownika delegowanego nie może korzystać z zasady delegowania, a powiązania między pracodawcami nie mają znaczenia dla tej zasady. Orzeczenie to ma istotne znaczenie dla ustalania właściwego ustawodawstwa zabezpieczenia społecznego w przypadkach delegowania pracowników.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (5)

Odpowiedź sądu

Tak, zaświadczenie A1 wiąże sądy państwa członkowskiego, w którym wykonywana jest praca, dopóki nie zostanie wycofane lub uznane za nieważne przez państwo wydające.

Uzasadnienie

TSUE powołując się na wcześniejsze orzecznictwo dotyczące zaświadczeń E101 oraz na cel rozporządzeń 883/2004 i 987/2009, stwierdził, że zaświadczenie A1 ma moc wiążącą dla sądów krajowych, aby zapewnić pewność prawną i uniknąć podważania systemu koordynacji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Salzburger Gebietskrankenkasseorgan_krajowyskarżący
Bundesminister für Arbeit, Soziales und Konsumentenschutzorgan_krajowyskarżący
Alpenrind GmbHspolkastrona w postępowaniu głównym
Martin-Meat Szolgáltató és Kereskedelmi Kftspolkastrona w postępowaniu głównym
Martimpex-Meat Kftspolkastrona w postępowaniu głównym
Pensionsversicherungsanstaltorgan_krajowystrona w postępowaniu głównym
Allgemeine Unfallversicherungsanstaltorgan_krajowystrona w postępowaniu głównym
Rząd austriackiorgan_krajowyinterwenient
Rząd belgijskiorgan_krajowyinterwenient
Rząd czeskiorgan_krajowyinterwenient
Rząd niemieckiorgan_krajowyinterwenient
Irlandiapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd francuskiorgan_krajowyinterwenient
Rząd węgierskiorgan_krajowyinterwenient
Rząd polskiorgan_krajowyinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (10)

Główne

Rozporządzenie nr 883/2004 art. 12 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004

Osoba delegowana nie może być wysłana, by zastąpić inną osobę, aby nadal podlegać ustawodawstwu państwa wysyłającego. Zasada ta jest interpretowana ściśle.

Rozporządzenie nr 987/2009 art. 5 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009

Zaświadczenie A1 wydane przez instytucję państwa członkowskiego wiąże instytucje i sądy innych państw członkowskich, dopóki nie zostanie wycofane lub uznane za nieważne przez państwo wydające.

Rozporządzenie nr 987/2009 art. 19 § 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009

Instytucja właściwa państwa członkowskiego poświadcza, że jego ustawodawstwo ma zastosowanie, oraz wskazuje, jak długo i na jakich warunkach.

Pomocnicze

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

TFUE art. 4 § 3

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Zasada lojalnej współpracy między państwami członkowskimi.

Rozporządzenie nr 883/2004 art. 11 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004

Osoby podlegają ustawodawstwu tylko jednego państwa członkowskiego.

Rozporządzenie nr 883/2004 art. 76

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004

Współpraca między właściwymi władzami państw członkowskich.

Rozporządzenie nr 987/2009 art. 20

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009

Współpraca między instytucjami w zakresie ustalania mającego zastosowanie ustawodawstwa.

Rozporządzenie nr 574/72 art. 11a

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 574/72

Poprzednik zaświadczenia A1 (zaświadczenie E101).

Rozporządzenie nr 465/2012

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 465/2012

Zmieniające rozporządzenia 883/2004 i 987/2009.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zaświadczenie A1 wydane przez instytucję państwa członkowskiego wiąże sądy i instytucje innego państwa członkowskiego, dopóki nie zostanie wycofane lub uznane za nieważne. Moc wiążąca zaświadczenia A1 nie jest podważana przez postępowanie przed komisją administracyjną, które nie doprowadziło do porozumienia ani wycofania dokumentu. Zaświadczenie A1 może być wydane z mocą wsteczną i wiąże nawet jeśli zostało wydane po stwierdzeniu ubezpieczenia w państwie przyjmującym. Pracownik zastępujący innego pracownika delegowanego nie może korzystać z zasady delegowania, niezależnie od powiązań między pracodawcami.

Odrzucone argumenty

Zaświadczenia A1 nie wiążą sądów krajowych. Postępowanie przed komisją administracyjną, które nie doprowadziło do porozumienia, podważa moc wiążącą zaświadczenia A1. Zaświadczenia A1 wydane z mocą wsteczną lub po stwierdzeniu ubezpieczenia w państwie przyjmującym nie mają mocy wiążącej. Zakaz zastępowania pracowników delegowanych nie dotyczy sytuacji, gdy pracodawcy mają siedziby w tym samym państwie lub są powiązani.

Godne uwagi sformułowania

zaświadczenie A 1 wiąże nie tylko instytucje państwa członkowskiego, w którym wykonywana jest praca, ale również sądy tego państwa członkowskiego dopóki zaświadczenie to nie zostanie wycofane lub uznane za nieważne przez państwo członkowskie, w którym zostało ono wydane pracownik delegowany nie może zostać bezpośrednio zastąpiony przez nowo delegowanego pracownika zakaz zastępowania stosuje się kumulatywnie z również przewidzianym w tym przepisie warunkiem dotyczącym maksymalnego okresu danej pracy

Skład orzekający

R. Silva de Lapuerta

prezes izby

C.G. Fernlund

sędzia

J.C. Bonichot

sędzia

S. Rodin

sędzia

E. Regan

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalanie mocy wiążącej zaświadczeń A1 w sprawach o koordynację systemów zabezpieczenia społecznego, interpretacja zasad delegowania pracowników i zakazu zastępowania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów UE o zabezpieczeniu społecznym; interpretacja zakazu zastępowania może być stosowana do podobnych sytuacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy praktycznych problemów związanych z delegowaniem pracowników i podleganiem ubezpieczeniu społecznemu, co jest częstym zagadnieniem w kontekście jednolitego rynku UE. Wyjaśnia moc wiążącą dokumentów administracyjnych i zasady delegowania.

Czy węgierskie zaświadczenie o ubezpieczeniu ochroni Cię przed austriackim urzędem? TSUE wyjaśnia moc wiążącą dokumentów A1.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI