C-527/13
Podsumowanie
TSUE orzekł, że przepisy krajowe obniżające wysokość renty z tytułu niezdolności do pracy dla osób, które miały przerwę w składkach po pracy w niepełnym wymiarze, nie naruszają dyrektywy o równym traktowaniu ani porozumienia ramowego o pracy w niepełnym wymiarze.
Sprawa dotyczyła pracownicy, której wysokość renty z tytułu niezdolności do pracy została obniżona z powodu okresów przerw w składkach następujących po pracy w niepełnym wymiarze. Sąd odsyłający pytał, czy takie przepisy naruszają zasadę równego traktowania (dyrektywa 79/7) lub porozumienie ramowe o pracy w niepełnym wymiarze. TSUE uznał, że przepisy te nie stanowią dyskryminacji pośredniej, ponieważ nie ma dowodów, że dotyczą one w przeważającej mierze kobiet, a także nie są one uznawane za 'przeszkodę prawną' w rozumieniu porozumienia ramowego.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 4 dyrektywy 79/7/EWG w sprawie równego traktowania w zabezpieczeniu społecznym oraz klauzuli 5 pkt 1 lit. a) Porozumienia ramowego dotyczącego pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy. Sprawa dotyczyła pracownicy, której wysokość renty z tytułu trwałej całkowitej niezdolności do pracy została ustalona na niższym poziomie z powodu okresów przerw w odprowadzaniu składek, które nastąpiły po okresie zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy. Hiszpańskie przepisy przewidywały wówczas zastosowanie współczynnika obniżającego minimalną podstawę składki, podczas gdy w przypadku przerw po pracy w pełnym wymiarze czasu pracy takiego obniżenia nie stosowano. Sąd odsyłający powziął wątpliwości, czy takie rozwiązanie nie stanowi pośredniej dyskryminacji ze względu na płeć, gdyż pracownicy zatrudnieni w niepełnym wymiarze czasu pracy to w większości kobiety. TSUE stwierdził, że przepisy te nie naruszają dyrektywy 79/7, ponieważ nie można było wykazać, że dotyczą one w przeważającej mierze kobiet, a także nie stanowią one dyskryminacji bezpośredniej. Ponadto, Trybunał uznał, że renta z tytułu niezdolności do pracy nie jest 'warunkiem zatrudnienia' w rozumieniu porozumienia ramowego, a sporne przepisy nie stanowią 'przeszkody prawnej' ograniczającej możliwości pracy w niepełnym wymiarze. W konsekwencji, TSUE orzekł, że przepisy krajowe nie naruszają prawa Unii.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy te nie stanowią pośredniej dyskryminacji ze względu na płeć, ponieważ nie można wykazać, że działają one w przeważającej mierze na niekorzyść kobiet.
Uzasadnienie
TSUE stwierdził, że sąd odsyłający nie przedstawił wystarczających danych statystycznych, aby udowodnić, że sporne przepisy dotyczą w przeważającej mierze kobiet. Ponadto, zauważono, że niektóre osoby pracujące w niepełnym wymiarze czasu pracy mogą skorzystać na tych przepisach, a sama pracownica mogła być w gorszej sytuacji z powodu pracy w niepełnym wymiarze, a nie z powodu dyskryminacji płci.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) i Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Lourdes Cachaldora Fernández | osoba_fizyczna | skarżący |
| Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) | organ_krajowy | pozwany |
| Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Dyrektywa 79/7/EWG art. 4 § 1
Dyrektywa Rady 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 r. w sprawie stopniowego wprowadzania w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego
Porozumienie ramowe art. 5 § 1 lit. a)
Porozumienie ramowe dotyczące pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy
LGSS art. Siódmy przepis dodatkowy ust. 1 zasada trzecia lit. b)
Ley General de la Seguridad Social (LGSS)
Przepis ten, w brzmieniu zmienionym przez dekret królewski 1131/2002, określa sposób zaliczania okresów bez składek dla pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy.
Pomocnicze
Dyrektywa 97/81/WE
Dyrektywa Rady 97/81/WE z dnia 15 grudnia 1997 r. dotycząca Porozumienia ramowego dotyczącego pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy
Dyrektywa 98/23/WE
Dyrektywa Rady 98/23/WE z dnia 7 kwietnia 1998 r.
LGSS art. 140 § 1 lit. a)
Ley General de la Seguridad Social (LGSS)
Dekret królewski 1131/2002 art. 7 § 2
Real Decreto 1131/2002
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepisy krajowe nie stanowią dyskryminacji pośredniej ze względu na płeć, ponieważ nie ma dowodów na to, że dotyczą one w przeważającej mierze kobiet. Renta z tytułu niezdolności do pracy nie jest 'warunkiem zatrudnienia' w rozumieniu porozumienia ramowego. Sporne przepisy nie stanowią 'przeszkody prawnej' ograniczającej możliwości pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy.
Odrzucone argumenty
Przepisy krajowe stanowią pośrednią dyskryminację ze względu na płeć, ponieważ dotyczą w większości kobiet i stawiają je w gorszej sytuacji. Warunki uwzględniania przerw w składkach stanowią 'przeszkodę prawną' dla zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy.
Godne uwagi sformułowania
Zasada równego traktowania oznacza brak jakiejkolwiek dyskryminacji ze względu na płeć, bądź bezpośrednio, bądź pośrednio poprzez odwołanie, zwłaszcza do stanu cywilnego lub rodzinnego... Pośrednia dyskryminacja zachodzi, gdy stosowanie przepisu krajowego, choć sformułowany jest on w sposób neutralny, faktycznie działa na niekorzyść znacznie większej liczby kobiet niż mężczyzn. Problemtyka dotycząca ustawowych uprawnień do zabezpieczenia społecznego należy do kompetencji poszczególnych państw członkowskich.
Skład orzekający
V. Skouris
prezes
K. Lenaerts
wiceprezes
A. Tizzano
prezes_izby
R. Silva de Lapuerta
prezes_izby
M. Ilešič
prezes_izby
A. Ó Caoimh
prezes_izby
J.C. Bonichot
prezes_izby
A. Arabadjiev
sędzia
C. Toader
sędzia
M. Safjan
sędzia
D. Šváby
sędzia
A. Prechal
sędzia
E. Jarašiūnas
sędzia
C.G. Fernlund
sędzia
F. Biltgen
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretację przepisów dotyczących równego traktowania w zabezpieczeniu społecznym, zasadę niedyskryminacji pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy oraz zakres stosowania porozumienia ramowego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów hiszpańskich i nie stanowi bezpośredniego odniesienia dla innych systemów prawnych, choć jego wykładnia prawa UE jest wiążąca.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii równego traktowania i dyskryminacji w kontekście zabezpieczenia społecznego, co jest istotne dla wielu pracowników, zwłaszcza tych pracujących w niepełnym wymiarze czasu pracy.
“Czy praca w niepełnym wymiarze czasu pracy może obniżyć Twoją przyszłą rentę? TSUE wyjaśnia zasady równego traktowania.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI