C-526/08

Trybunał orzekł, że Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom wynikającym z dyrektywy dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami azotanami pochodzenia rolniczego, poprzez nieprawidłowe transponowanie przepisów dotyczących okresów zakazu nawożenia, pojemności składowania gnojówki oraz wykorzystania nawozów na gruntach o dużym nachyleniu.

Komisja Europejska wniosła skargę przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga, zarzucając naruszenie dyrektywy 91/676 w zakresie ochrony wód przed zanieczyszczeniami azotanami. Zarzuty dotyczyły m.in. braku odpowiednich okresów zakazu nawożenia dla nawozów chemicznych i łąk, niewystarczających przepisów dotyczących pojemności składowania gnojówki oraz braku regulacji dotyczących wykorzystania nawozów na gruntach o dużym nachyleniu. Trybunał uznał skargę za dopuszczalną, odrzucając argumenty Luksemburga dotyczące powagi rzeczy osądzonej i zasady non bis in idem. Po analizie zarzutów, Trybunał stwierdził uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego.

Skarga Komisji Europejskiej przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga dotyczyła naruszenia dyrektywy Rady 91/676/EWG w sprawie ochrony wód przed zanieczyszczeniami azotanami pochodzenia rolniczego. Komisja zarzuciła Luksemburgowi, że jego przepisy krajowe, w szczególności rozporządzenie wielkoksiążęce z 2000 r., nie transponują prawidłowo przepisów dyrektywy dotyczących okresów zakazu rolniczego wykorzystania nawozów, pojemności składowania gnojówki oraz wykorzystania nawozów na gruntach o dużym nachyleniu. Luksemburg podniósł zarzuty niedopuszczalności skargi, powołując się na zasadę powagi rzeczy osądzonej i zasadę non bis in idem, argumentując, że podobne kwestie były już przedmiotem wcześniejszego postępowania. Trybunał uznał jednak, że nie zachodzi tożsamość okoliczności faktycznych i prawnych między obecną sprawą a poprzednim postępowaniem, co czyni skargę dopuszczalną. Analizując merytorycznie zarzuty Komisji, Trybunał stwierdził, że Luksemburg uchybił zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy dyrektywy. W szczególności, przepisy krajowe nie obejmowały zakazem nawożenia nawozami chemicznymi, nie przewidywały okresów zakazu dla łąk, a także zawierały zbyt szerokie i nieprecyzyjne wyjątki od zakazów. Ponadto, przepisy dotyczące pojemności składowania gnojówki nie obejmowały istniejących instalacji, a regulacje dotyczące gruntów o dużym nachyleniu nie dotyczyły nawozów chemicznych. Trybunał orzekł, że Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom i obciążył je kosztami postępowania.

Zagadnienia prawne (9)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (15)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy