C-524/20

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2021-12-21
cjeuprawo_ue_ogolnesystem_handlu_emisjamiWysokatrybunal
EU ETSuprawnienia do emisjiciekły metalkonwertor tlenowypodwójne liczeniedecyzja Komisjiprawo prejudycjalneochrona środowiskaprzemysł stalowy

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że instalacja importująca ciekły metal, a nie produkująca go, nie może otrzymać bezpłatnych uprawnień do emisji na podstawie wskaźnika emisyjności dla tego produktu, nawet jeśli zapobiegnie się podwójnemu liczeniu emisji.

Sprawa dotyczyła wniosku o przydział bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych dla instalacji Vítkovice Steel, która importowała ciekły metal zamiast go produkować. Instalacja ta wykorzystywała konwertor tlenowy w procesie produkcji stali. Komisja Europejska odmówiła przydziału, argumentując, że instalacja nie produkuje ciekłego metalu, co mogłoby prowadzić do podwójnego liczenia emisji. Sąd odsyłający pytał o wykładnię przepisów i ważność decyzji Komisji. Trybunał uznał, że decyzja Komisji odmawiająca przydziału jest wiążąca, a spółka Vítkovice Steel nie może uzyskać uprawnień, nawet jeśli zapobiegnie się podwójnemu liczeniu.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni i ważności przepisów unijnych dotyczących systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (EU ETS), w szczególności decyzji Komisji 2011/278/UE i 2013/448/UE. Sprawa wywodziła się ze sporu między czeską spółką Vítkovice Steel a.s. a czeskim Ministerstwem Środowiska w sprawie przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji na lata 2013-2020. Instalacja Vítkovice Steel wykorzystywała konwertor tlenowy, a ciekły metal potrzebny do tego procesu importowała z innej instalacji. Komisja Europejska, decyzją 2013/448/UE, odmówiła wpisania instalacji Vítkovice Steel do wykazu instalacji kwalifikujących się do bezpłatnych uprawnień, wskazując, że instalacja ta nie produkuje ciekłego metalu, a jedynie go importuje, co mogłoby prowadzić do podwójnego liczenia emisji. Sąd odsyłający (Městský soud v Praze) zadał sześć pytań prejudycjalnych, w tym dotyczące tego, czy art. 10 ust. 8 decyzji 2011/278 wymaga przydziału uprawnień, jeśli zapobiegnie się podwójnemu liczeniu, oraz ważności decyzji Komisji. Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując pytanie czwarte, orzekł, że art. 1 ust. 1 i art. 1 ust. 2 akapit trzeci decyzji 2013/448 należy interpretować w ten sposób, że nie zezwala on na przydzielenie instalacji importującej ciekły metal bezpłatnych uprawnień na podstawie wskaźnika emisyjności dla tego produktu, nawet jeśli podwójne liczenie emisji i podwójny przydział uprawnień są wykluczone. Trybunał uznał również pytania dotyczące ważności decyzji 2013/448 (pytania trzecie i piąte) za niedopuszczalne, ponieważ spółka Vítkovice Steel miała możliwość wniesienia skargi o stwierdzenie nieważności tej decyzji na podstawie art. 263 TFUE, czego nie uczyniła, a decyzja stała się ostateczna w stosunku do niej. W związku z tym, że decyzja 2013/448 nie może być już kwestionowana, Trybunał uznał, że nie ma potrzeby odpowiadania na pozostałe pytania (pierwsze, drugie i szóste), ponieważ nie wpłynęłyby one na rozstrzygnięcie sporu w postępowaniu głównym.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, instalacja importująca ciekły metal, ale go nie produkująca, nie może korzystać z bezpłatnych uprawnień do emisji na podstawie wskaźnika emisyjności dla tego produktu.

Uzasadnienie

Trybunał oparł się na definicji "podinstalacji objętej wskaźnikiem emisyjności dla produktów" oraz na art. 10 ust. 2 lit. a) decyzji 2011/278, który wymaga, aby przydział opierał się na produkcji danego produktu. Decyzja 2013/448 potwierdza, że przydział jest możliwy tylko dla instalacji produkujących dany produkt, a wyłączenie podwójnego liczenia jest dodatkowym warunkiem, a nie podstawą do przydziału dla instalacji nieprodukującej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

Komisja Europejska (w kontekście interpretacji jej decyzji)

Strony

NazwaTypRola
Vítkovice Steel a.s.spolkaskarżący
Ministerstvo životního prostředíorgan_krajowypozwany
Rząd czeskiorgan_krajowyinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (8)

Główne

Dyrektywa 2003/87/WE art. 2 § 1

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie

Określa zakres stosowania dyrektywy do emisji z działań wymienionych w załączniku I.

Dyrektywa 2003/87/WE art. 10a § 1 i 5

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie

Dotyczy przyjmowania zharmonizowanych przepisów wykonawczych dotyczących przydziału uprawnień, w tym wspólnotowych wskaźników ex ante dla produktów.

Dyrektywa 2003/87/WE art. 11 § 1, 2 i 3

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie

Reguluje przedkładanie przez państwa członkowskie wykazu instalacji, wydawanie uprawnień oraz możliwość odmowy wydania uprawnień przez Komisję.

Decyzja 2011/278/UE art. 3 § lit. b)

Decyzja Komisji 2011/278/UE z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii

Definiuje "podinstalację objętą wskaźnikiem emisyjności dla produktów".

Decyzja 2011/278/UE art. 10 § 1, 2 lit. a) i 8

Decyzja Komisji 2011/278/UE z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii

Określa zasady obliczania wstępnej rocznej liczby bezpłatnych uprawnień, w tym dla podinstalacji objętych wskaźnikiem emisyjności dla produktów, oraz zapobiegania podwójnemu liczeniu.

Decyzja 2013/448/UE art. 1 § 1 i 2 akapit trzeci

Decyzja Komisji 2013/448/UE z dnia 5 września 2013 r. dotycząca krajowych środków wykonawczych w odniesieniu do przejściowego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji gazów cieplarnianych

Odrzuca wpis instalacji nieprodukujących ciekłego metalu do wykazu instalacji kwalifikujących się do bezpłatnych uprawnień, chyba że zmiana polega na wyłączeniu przydziału dla procesów objętych wskaźnikiem dla ciekłego metalu w instalacji nieprodukującej.

Pomocnicze

TFUE art. 263 § akapit czwarty

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Określa warunki dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności dla osób fizycznych i prawnych.

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna dla odesłań prejudycjalnych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Instalacja importująca ciekły metal, a nie produkująca go, nie może korzystać z przydziału bezpłatnych uprawnień na podstawie wskaźnika emisyjności dla tego produktu. Decyzja 2013/448/UE, odmawiająca wpisania instalacji do wykazu, jest ostateczna wobec spółki Vítkovice Steel, która nie wniosła skargi o jej stwierdzenie nieważności, mimo posiadania legitymacji procesowej.

Odrzucone argumenty

Instalacja importująca ciekły metal powinna otrzymać uprawnienia, jeśli zapobiegnie się podwójnemu liczeniu emisji. Decyzja 2013/448/UE jest nieważna z powodu sprzeczności z prawem UE lub wewnętrznej sprzeczności.

Godne uwagi sformułowania

„nie produkuje ciekłego metalu, tylko go importuje” „brak odpowiedniej podinstalacji objętej wskaźnikiem emisyjności dla produktu, która umożliwiłaby określenie przydziału” „proponowany przydział jest niezgodny z zasadami dotyczącymi przydziału, co może prowadzić do podwójnego liczenia” „nie zezwala on na przydzielenie instalacji [...] bezpłatnych uprawnień na podstawie wskaźnika emisyjności dla produktu „ciekły metal” [...] nawet jeśli podwójne naliczenie emisji i podwójny przydział uprawnień są wyłączone” „spółka Vítkovice Steel bez wątpienia miała legitymację procesową do wniesienia skargi o stwierdzenie nieważności decyzji 2013/448 [...] Ponieważ spółka Vítkovice Steel nie wystąpiła ze skargą w tym zakresie, orzeczenie to uprawomocniło się w stosunku do niej.”

Skład orzekający

C. Lycourgos

prezes_dziesiątej_izby

I. Jarukaitis

sędzia

M. Ilešič

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w ramach EU ETS, zwłaszcza w kontekście importu surowców i zapobiegania podwójnemu liczeniu emisji. Znaczenie ostateczności decyzji administracyjnych UE i dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji instalacji importującej ciekły metal i interpretacji konkretnych decyzji Komisji. Zasady dotyczące dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności są ogólne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu systemu handlu emisjami UE i pokazuje, jak szczegółowe zasady dotyczące produkcji i importu surowców wpływają na przydział uprawnień. Pokazuje również znaczenie terminowego kwestionowania decyzji administracyjnych UE.

Czy import surowca daje prawo do unijnych uprawnień do emisji? TSUE wyjaśnia zasady EU ETS.

Sektor

przemysł ciężki

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI