C-515/13

Trybunał orzekł, że duńskie przepisy pozbawiające pracowników odprawy z tytułu zwolnienia, jeśli w chwili odejścia mają możliwość otrzymywania emerytury, nie naruszają unijnej dyrektywy o równej traktowaniu w zatrudnieniu, pod warunkiem że są one uzasadnione celem polityki zatrudnienia i są właściwym i koniecznym środkiem do jego realizacji.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2000/78 w kontekście duńskich przepisów, które pozbawiały pracownika odprawy z tytułu zwolnienia, jeśli w chwili odejścia był uprawniony do emerytury. Pracownik, który przepracował ponad 12 lat, został zwolniony w wieku 67 lat, ale odmówiono mu odprawy, ponieważ osiągnął wiek emerytalny. Trybunał uznał, że takie odmienne traktowanie ze względu na wiek może być uzasadnione, jeśli służy zgodnemu z prawem celowi polityki zatrudnienia i jest właściwym i koniecznym środkiem do jego osiągnięcia, pozostawiając ostateczną ocenę sądowi krajowemu.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy 2000/78 ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, w szczególności zakazu dyskryminacji ze względu na wiek. Sprawa wywodziła się ze sporu pomiędzy duńskim związkiem zawodowym Ingeniørforeningen i Danmark, działającym w imieniu Poula Landina, a pracodawcą ENCO A/S – VVS. Poul Landin, zatrudniony od 1999 r., został zwolniony w listopadzie 2011 r. w wieku 67 lat. Pracodawca odmówił wypłaty mu specjalnej odprawy z tytułu zwolnienia, przewidzianej w duńskiej ustawie o pracownikach (§ 2a ust. 1), powołując się na przepis (§ 2a ust. 2), który stanowił, że odprawa nie przysługuje, jeśli pracownik w chwili odejścia jest uprawniony do otrzymywania emerytury w ramach powszechnego systemu emerytalnego. Poul Landin argumentował, że odmowa wypłaty odprawy jest niezgodna z prawem Unii. Østre Landsret zawiesił postępowanie i zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniem, czy zakaz dyskryminacji ze względu na wiek stoi na przeszkodzie takiemu uregulowaniu krajowemu. Trybunał uznał, że odmienne traktowanie ze względu na wiek, polegające na pozbawieniu prawa do odprawy pracowników uprawnionych do emerytury, może być uzasadnione, jeśli jest obiektywnie i racjonalnie uzasadnione zgodnym z prawem celem polityki zatrudnienia i rynku pracy, a środki służące jego realizacji są właściwe i konieczne. Trybunał wskazał, że celem duńskiego przepisu było ułatwienie najstarszym pracownikom przejścia do nowego zatrudnienia oraz zapobieżenie sytuacji, w której pracownicy pobierający emeryturę otrzymywaliby dodatkowo odprawę z tytułu zwolnienia. Podkreślono, że państwa członkowskie dysponują szerokim zakresem uznania w tej dziedzinie. Trybunał odróżnił jednak tę sprawę od wcześniejszych orzeczeń, w których stwierdzono naruszenie dyrektywy, wskazując, że w niniejszym przypadku pracownik w wieku 67 lat, który nabył uprawnienia emerytalne, nie ponosił ryzyka znaczącej utraty dochodu w dłuższej perspektywie, a odprawa miała charakter jednorazowy. Ostatecznie Trybunał orzekł, że przepisy dyrektywy nie stoją na przeszkodzie takiemu uregulowaniu krajowemu, pod warunkiem że spełnione są przesłanki uzasadnienia celu i proporcjonalności środków, a ocena ta należy do sądu krajowego.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (14)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy