C-514/17
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że europejski nakaz aresztowania może zostać odmówiony, jeśli osoba skazana mieszka w państwie wykonującym nakaz i przestępstwo zagrożone jest tylko grzywną, pod warunkiem, że kara pozbawienia wolności może być faktycznie wykonana w tym państwie.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 4 ust. 6 decyzji ramowej w sprawie europejskiego nakazu aresztowania. Sąd apelacyjny w Liège zapytał, czy można odmówić wykonania nakazu aresztowania wobec obywatela UE mieszkającego w Belgii, jeśli przestępstwo, za które został skazany w Rumunii na karę pozbawienia wolności, w Belgii zagrożone jest jedynie grzywną. Trybunał stwierdził, że odmowa jest możliwa ze względów resocjalizacyjnych, jeśli kara pozbawienia wolności może być faktycznie wykonana w państwie wykonującym nakaz zgodnie z jego prawem krajowym.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez belgijski sąd apelacyjny w Liège dotyczył wykładni art. 4 ust. 6 decyzji ramowej Rady 2002/584 w sprawie europejskiego nakazu aresztowania. Chodziło o możliwość odmowy wykonania nakazu aresztowania wobec Marina-Simiona Suta, obywatela Rumunii, który został skazany w Rumunii na karę pozbawienia wolności, a następnie zamieszkał w Belgii. Przestępstwa, za które został skazany, w Belgii zagrożone są jedynie karą grzywny. Belgijska ustawa o europejskim nakazie aresztowania, transponująca art. 4 ust. 6 decyzji ramowej, przewiduje fakultatywną podstawę odmowy wykonania, jeśli osoba skazana jest obywatelem lub rezydentem państwa wykonującego nakaz, a państwo to zobowiązuje się do wykonania kary zgodnie z prawem krajowym. Jednakże belgijska ustawa z 2012 r. zakazuje zamiany kary pozbawienia wolności na grzywnę. Sąd odsyłający pytał, czy art. 4 ust. 6 decyzji ramowej można interpretować w ten sposób, że nie ma on zastosowania, gdy przestępstwo zagrożone jest tylko grzywną, co uniemożliwia wykonanie kary pozbawienia wolności w państwie wykonującym nakaz, ze szkodą dla resocjalizacji skazanego. Trybunał przypomniał, że celem decyzji ramowej jest ułatwienie współpracy sądowej opartej na wzajemnym uznawaniu. Wykonanie nakazu jest zasadą, a odmowa wyjątkiem. Artykuł 4 ust. 6 przewiduje fakultatywną odmowę wykonania, jeśli osoba skazana jest obywatelem lub rezydentem państwa wykonującego nakaz, a państwo to zobowiązuje się do wykonania kary zgodnie z prawem krajowym. Trybunał podkreślił, że państwa członkowskie mają pewien zakres uznania przy transpozycji tego przepisu. Odmowa wykonania jest możliwa ze względów resocjalizacyjnych, ale tylko pod warunkiem, że kara pozbawienia wolności może być faktycznie wykonana w państwie wykonującym nakaz. W tej sprawie, mimo że przestępstwo zagrożone jest tylko grzywną, sąd wykonujący nakaz musi zbadać, czy prawo krajowe nie stoi na przeszkodzie faktycznemu wykonaniu kary pozbawienia wolności. Jeśli tak, odmowa wykonania jest dopuszczalna.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, art. 4 ust. 6 decyzji ramowej 2002/584 należy interpretować w ten sposób, że wykonujący nakaz organ sądowy może odmówić wykonania europejskiego nakazu aresztowania ze względów resocjalizacyjnych, nawet jeśli przestępstwo jest zagrożone tylko karą grzywny, o ile prawo krajowe nie stoi na przeszkodzie faktycznemu wykonaniu kary pozbawienia wolności orzeczonej w państwie wydającym nakaz.
Uzasadnienie
Trybunał podkreślił, że celem art. 4 ust. 6 jest umożliwienie resocjalizacji, ale odmowa wykonania jest możliwa tylko wtedy, gdy kara pozbawienia wolności może być faktycznie wykonana w państwie wykonującym nakaz. Państwa członkowskie mają pewien zakres uznania przy transpozycji tego przepisu, ale nie mogą całkowicie wykluczyć możliwości odmowy wykonania, jeśli prawo krajowe nie pozwala na wykonanie kary pozbawienia wolności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
osoba, której dotyczy nakaz (w ograniczonym zakresie)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Marin-Simion Sut | osoba_fizyczna | osoba, której dotyczy nakaz |
| Rzeczpospolita Belgia | panstwo_czlonkowskie | państwo wykonujące nakaz |
| Rumunia | panstwo_czlonkowskie | państwo wydające nakaz |
| Rząd belgijski | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd niemiecki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd hiszpański | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd niderlandzki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd austriacki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd rumuński | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
Decyzja ramowa 2002/584 art. 4 § ust. 6
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Określa podstawę fakultatywnej odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania, gdy osoba ścigana jest obywatelem lub rezydentem państwa wykonującego nakaz, a państwo to zobowiązuje się do wykonania kary zgodnie z prawem krajowym. Wykonujący organ sądowy może odmówić wykonania nakazu ze względów resocjalizacyjnych, o ile kara pozbawienia wolności może być faktycznie wykonana.
belgijska ustawa o europejskim nakazie aresztowania art. 6 § pkt 4
Ustawa z dnia 19 grudnia 2003 r. o europejskim nakazie aresztowania
Transponuje do prawa belgijskiego art. 4 ust. 6 decyzji ramowej 2002/584, przewidując możliwość odmowy wykonania nakazu, jeśli osoba ścigana jest obywatelem Belgii lub ma w niej miejsce zamieszkania, a belgijskie organy zobowiązują się do wykonania kary.
Pomocnicze
Decyzja ramowa 2002/584 art. 1 § ust. 1 i 2
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Definiuje europejski nakaz aresztowania jako decyzję sądową służącą aresztowaniu i przekazaniu osoby w celu przeprowadzenia postępowania karnego lub wykonania kary, opartą na zasadzie wzajemnego uznawania.
Decyzja ramowa 2002/584 art. 5 § ust. 3
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Przewiduje warunki przekazania osoby ściganej, w tym możliwość uzależnienia przekazania od warunku ponownego przekazania do państwa wykonującego nakaz w celu odbycia kary.
Decyzja ramowa 2008/909 art. 25
Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW
Stwierdza, że przepisy tej decyzji ramowej mają odpowiednio zastosowanie do wykonywania kar w przypadkach objętych art. 4 ust. 6 decyzji ramowej 2002/584, w zakresie zgodnym z tą ostatnią decyzją.
ustawa z dnia 15 maja 2012 r.
Ustawa z dnia 15 maja 2012 r. w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania kar pozbawienia wolności lub innych środków polegających na pozbawieniu wolności orzeczonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej
Transponuje decyzję ramową 2008/909, przewidując możliwość dostosowania kary, ale zakazując zamiany kary pozbawienia wolności na karę pieniężną.
ustawa dotycząca wykroczeń w ruchu drogowym art. 17 § pkt 1
Ustawa dotycząca wykroczeń w ruchu drogowym
ustawa dotycząca wykroczeń w ruchu drogowym art. 30
Ustawa dotycząca wykroczeń w ruchu drogowym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Możliwość odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania ze względów resocjalizacyjnych, gdy osoba ścigana jest rezydentem państwa wykonującego nakaz, a przestępstwo zagrożone jest tylko grzywną, pod warunkiem faktycznego wykonania kary pozbawienia wolności. Interpretacja art. 4 ust. 6 decyzji ramowej 2002/584 uwzględniająca cel resocjalizacyjny i więzi osobiste skazanego z państwem wykonującym nakaz.
Odrzucone argumenty
Automatyczna przeszkoda w odmowie wykonania nakazu, jeśli prawo państwa wykonującego nakaz przewiduje jedynie karę grzywny. Niemożność wykonania kary pozbawienia wolności w państwie wykonującym nakaz jako bezwzględna podstawa do odmowy zastosowania art. 4 ust. 6 decyzji ramowej.
Godne uwagi sformułowania
kamień węgielny współpracy sądowej zasada wzajemnego uznawania przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości wysoki stopień zaufania wykonanie europejskiego nakazu aresztowania stanowi zasadę, zaś odmowa wykonania jest przewidziana jako wyjątek, który należy interpretować ściśle możliwość przypisania szczególnej wagi zwiększeniu szans resocjalizacji osoby, której dotyczy nakaz
Skład orzekający
R. Silva de Lapuerta
sprawozdawca
J.C. Bonichot
sędzia
A. Arabadjiev
sędzia
C.G. Fernlund
sędzia
S. Rodin
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 4 ust. 6 decyzji ramowej 2002/584 w kontekście odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania ze względów resocjalizacyjnych i zgodności z prawem krajowym państwa wykonującego nakaz."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, gdy przestępstwo zagrożone jest tylko grzywną w państwie wykonującym nakaz, a jednocześnie kara pozbawienia wolności może być faktycznie wykonana.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu współpracy sądowej w UE – europejskiego nakazu aresztowania – i porusza konflikt między potrzebą ścigania a prawami obywateli UE mieszkających w innym państwie członkowskim, z uwzględnieniem resocjalizacji.
“Czy europejski nakaz aresztowania może zostać odrzucony ze względu na resocjalizację i więzi rodzinne?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI