C-513/17
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że państwo członkowskie, które stwierdziło naruszenie przepisów o czasie pracy kierowców na swoim terytorium, może nałożyć karę na przedsiębiorstwo, nawet jeśli naruszenie miało miejsce w innym państwie członkowskim, gdzie firma ma siedzibę.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, który reguluje nakładanie kar za naruszenia przepisów o czasie prowadzenia pojazdów i okresach odpoczynku. Niemieckie organy nałożyły karę na austriacką firmę transportową za naruszenia stwierdzone w Niemczech, mimo że firma miała siedzibę w Austrii. Sąd odsyłający pytał, czy tylko państwo siedziby firmy może nakładać karę, czy również państwo, w którym naruszenie zostało stwierdzone. Trybunał uznał, że państwo, w którym naruszenie zostało stwierdzone, ma prawo nałożyć karę, niezależnie od miejsca popełnienia naruszenia czy siedziby firmy, co ma na celu zapewnienie skuteczności przepisów i bezpieczeństwa drogowego.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Köln (Niemcy) dotyczył wykładni art. 19 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 561/2006 w sprawie harmonizacji przepisów socjalnych w transporcie drogowym. Sprawa wywodziła się z postępowania w przedmiocie sprzeciwu wniesionego przez Josefa Baumgartnera, przedstawiciela austriackiej firmy transportowej, przeciwko karze nałożonej przez niemiecki Bundesamt für Güterverkehr. Kara została nałożona za naruszenie przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdu i okresów odpoczynku, stwierdzone podczas kontroli drogowej w Niemczech. Kluczowe wątpliwości dotyczyły tego, czy niemieckie organy miały prawo nałożyć karę, skoro naruszenia zostały popełnione w państwie siedziby firmy (Austrii), a niemieckie przepisy wykonawcze (Fahrpersonalverordnung) zdawały się ograniczać jurysdykcję do terytorium Niemiec. Sąd odsyłający, powołując się na wcześniejsze orzecznictwo niemieckiego sądu wyższej instancji, które odmawiało niemieckim organom takiego prawa, zwrócił się do Trybunału o wykładnię. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując cel rozporządzenia nr 561/2006, jakim jest zapewnienie bezpieczeństwa drogowego i skuteczność egzekwowania przepisów, orzekł, że art. 19 ust. 2 akapit pierwszy należy interpretować w ten sposób, iż państwo członkowskie, na którego terytorium stwierdzono naruszenie, jest bezpośrednio uprawnione do nałożenia kary na przedsiębiorstwo lub osobę z kierownictwa, nawet jeśli naruszenie zostało popełnione na terytorium innego państwa członkowskiego, gdzie firma ma siedzibę. Podkreślono, że taka wykładnia jest zgodna z celami rozporządzenia i zapewnia skuteczne egzekwowanie przepisów w transporcie drogowym.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, państwo członkowskie, które stwierdziło naruszenie na swoim terytorium, jest bezpośrednio uprawnione do nałożenia kary, nawet jeśli naruszenie zostało popełnione na terytorium innego państwa członkowskiego, w którym przedsiębiorstwo ma siedzibę.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że taka wykładnia art. 19 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 561/2006 jest zgodna z celami tego rozporządzenia, które obejmują zapewnienie bezpieczeństwa drogowego i skuteczność egzekwowania przepisów. Pozwala to na skuteczne kontrole i nakładanie kar, niezależnie od miejsca popełnienia naruszenia, co jest kluczowe w transgranicznym transporcie drogowym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Josef Baumgartner | osoba_fizyczna | wnoszący_odwołanie |
| Bundesamt für Güterverkehr | organ_krajowy | pozwany |
| Staatsanwaltschaft Köln | organ_krajowy | inne |
| Transporte Josef Baumgartner GmbH & Co KG | spolka | inne |
| Rząd grecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd austriacki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Rozporządzenie 561/2006 art. 19 § 2
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
Państwo członkowskie, na którego terytorium stwierdzono naruszenie, jest bezpośrednio uprawnione do nałożenia kary, nawet jeśli naruszenie zostało popełnione na terytorium innego państwa członkowskiego, w którym przedsiębiorstwo ma siedzibę.
Pomocnicze
Rozporządzenie 561/2006 art. 19 § 1
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
Rozporządzenie 561/2006 art. 10 § 5
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
Rozporządzenie 3821/85 art. 13
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85
OWiG art. 5
Ustawa o wykroczeniach
OWiG art. 9
Ustawa o wykroczeniach
Fahrpersonalverordnung art. 2 § 5
Rozporządzenie w sprawie wykonania ustawy w sprawie załóg w transporcie drogowym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Państwo członkowskie, które stwierdziło naruszenie na swoim terytorium, ma prawo nałożyć karę, niezależnie od miejsca popełnienia naruszenia. Taka wykładnia jest zgodna z celami rozporządzenia nr 561/2006, w tym zapewnieniem bezpieczeństwa drogowego i skuteczności egzekwowania przepisów. Transgraniczny charakter transportu drogowego wymaga możliwości skutecznego egzekwowania przepisów przez państwo, w którym naruszenie zostało ujawnione.
Odrzucone argumenty
Niemieckie organy nie miały jurysdykcji do nałożenia kary, ponieważ naruszenie zostało popełnione na terytorium Austrii, gdzie firma ma siedzibę. Niemieckie przepisy wykonawcze (Fahrpersonalverordnung) ograniczają możliwość nakładania kar do przypadków, gdy naruszenie miało miejsce na terytorium Niemiec.
Godne uwagi sformułowania
państwo członkowskie upoważnia właściwe organy do nakładania kar na przedsiębiorstwo lub na kierowcę za naruszenie tego rozporządzenia stwierdzone na jego terytorium, za które nie została jeszcze nałożona kara, nawet gdy naruszenie takie miało miejsce na terytorium innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego Kary te muszą być skuteczne, proporcjonalne, odstraszające oraz niedyskryminujące.
Skład orzekający
A. Rosas
prezes_izby
A. Prechal
sędzia
E. Jarašiūnas
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie jurysdykcji państwa członkowskiego do nakładania kar za naruszenia przepisów o czasie pracy kierowców, stwierdzone na jego terytorium, niezależnie od miejsca popełnienia naruszenia."
Ograniczenia: Dotyczy głównie wykładni art. 19 ust. 2 rozporządzenia 561/2006; specyfika niemieckich przepisów wykonawczych nie miała decydującego znaczenia dla wykładni prawa UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu egzekwowania prawa w transporcie drogowym, który ma bezpośrednie przełożenie na firmy działające transgranicznie. Wyjaśnia, gdzie można zostać ukaranym za naruszenie przepisów.
“Gdzie zapłacisz karę za przekroczenie czasu jazdy? TSUE wyjaśnia!”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI