C-51/08

Trybunał orzekł, że Luksemburg naruszył prawo UE, wymagając obywatelstwa dla dostępu do zawodu notariusza, ponieważ czynności notarialne nie są związane z wykonywaniem władzy publicznej.

Komisja Europejska wniosła skargę przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga, zarzucając naruszenie art. 43 WE poprzez zastrzeżenie dostępu do zawodu notariusza dla obywateli Luksemburga. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że czynności notarialne, w obecnym kształcie w prawie luksemburskim, nie są związane z bezpośrednim i szczególnym udziałem w wykonywaniu władzy publicznej w rozumieniu art. 45 akapit pierwszy WE. W związku z tym, wymóg przynależności państwowej stanowi niedopuszczalną dyskryminację. Skarga dotycząca braku transpozycji dyrektywy 89/48 została oddalona z uwagi na niejasność obowiązków państw członkowskich w tym zakresie.

Sprawa dotyczyła skargi Komisji Europejskiej przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Głównym zarzutem było naruszenie art. 43 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (WE) poprzez zastrzeżenie dostępu do zawodu notariusza wyłącznie dla obywateli Luksemburga. Komisja argumentowała, że czynności notarialne nie są związane z wykonywaniem władzy publicznej w rozumieniu art. 45 akapit pierwszy WE, a zatem wymóg przynależności państwowej stanowi dyskryminację zakazaną przez prawo UE. Wielkie Księstwo Luksemburga broniło swojego stanowiska, twierdząc, że notariusze uczestniczą w wykonywaniu władzy publicznej ze względu na charakter sporządzanych przez nich dokumentów urzędowych, ich moc dowodową i wykonalność, a także inne czynności, takie jak udział w egzekucjach czy podziałach majątku. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując charakter czynności notarialnych w prawie luksemburskim, uznał, że nie wiążą się one z bezpośrednim i szczególnym udziałem w wykonywaniu władzy publicznej. Podkreślono, że sporządzanie dokumentów urzędowych opiera się na woli stron, a notariusz nie posiada uprawnień decyzyjnych ani środków przymusu. Czynności takie jak udział w egzekucjach czy podziałach majątku odbywają się pod kontrolą sądu. W związku z tym, Trybunał stwierdził, że Luksemburg naruszył art. 43 WE, wprowadzając niedopuszczalny wymóg przynależności państwowej. Drugi zarzut Komisji, dotyczący braku transpozycji dyrektywy 89/48/EWG w odniesieniu do zawodu notariusza, został oddalony. Trybunał uznał, że ze względu na niejasności prawne i kontekst legislacyjny, nie można było stwierdzić istnienia wystarczająco jasnego obowiązku transpozycji dyrektywy w tym zakresie. Ostatecznie, Trybunał orzekł, że Luksemburg uchybił zobowiązaniom na mocy art. 43 WE, a w pozostałym zakresie skargę oddalił. Koszty postępowania zostały rozdzielone.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (9)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy