C-498/16
Podsumowanie
TSUE orzekł, że użytkownik prywatnego konta na Facebooku nie traci statusu konsumenta, nawet jeśli prowadzi działalność poboczną, a także że konsument nie może dochodzić scedowanych roszczeń innych konsumentów przed sądem właściwym dla swojego miejsca zamieszkania.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów rozporządzenia nr 44/2001 w zakresie jurysdykcji w sprawach konsumenckich. Maximilian Schrems, użytkownik Facebooka, dochodził swoich praw oraz praw scedowanych na niego przez innych konsumentów. Sąd odsyłający pytał, czy Schrems nadal jest konsumentem mimo prowadzenia działalności pobocznej oraz czy może dochodzić scedowanych roszczeń przed sądem właściwym dla swojego miejsca zamieszkania. TSUE orzekł, że użytkownik nie traci statusu konsumenta, nawet jeśli prowadzi działalność poboczną, ale nie może dochodzić scedowanych roszczeń innych konsumentów przed sądem właściwym dla swojego miejsca zamieszkania.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 15 i 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych. Sprawa toczyła się między Maximilianem Schrems a Facebook Ireland Limited. Schrems, użytkownik Facebooka od 2008 r., dochodził swoich praw oraz praw scedowanych na niego przez siedem innych osób, które również korzystały z Facebooka. Sąd odsyłający, Oberster Gerichtshof, miał wątpliwości co do statusu Schremsa jako konsumenta, biorąc pod uwagę jego działalność poboczną (publikowanie książek, wykłady, prowadzenie stron internetowych, organizowanie zbiórek datków) oraz możliwość dochodzenia scedowanych roszczeń. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) orzekł, że użytkownik prywatnego konta na Facebooku nie traci przymiotu „konsumenta” w rozumieniu art. 15 rozporządzenia, nawet jeśli publikuje książki, wygłasza wykłady, prowadzi strony internetowe, organizuje zbiórki datków i staje się cesjonariuszem roszczeń licznych konsumentów dla celów dochodzenia ich w postępowaniu sądowym. TSUE podkreślił, że pojęcie konsumenta należy interpretować ściśle i że ochrona konsumenta nie jest uzasadniona w przypadku umów, których celem jest działalność gospodarcza. Jednakże, jeśli związek umowy z działalnością gospodarczą jest marginalny, konsument nadal może być chroniony. TSUE dodał, że ekspertyza czy zaangażowanie w reprezentowanie praw użytkowników nie odbierają przymiotu konsumenta. W odniesieniu do drugiego pytania, TSUE stwierdził, że art. 16 ust. 1 rozporządzenia nr 44/2001 nie znajduje zastosowania do powództwa wytoczonego przez konsumenta, który dochodzi przed sądem właściwym dla swojego miejsca zamieszkania nie tylko swoich praw, ale również praw scedowanych na niego przez innych konsumentów. TSUE podkreślił, że zasady jurysdykcji w sprawach konsumenckich stanowią odstępstwo od zasady ogólnej i należy je interpretować ściśle. Cesja wierzytelności sama w sobie nie może wpływać na ustalenie sądu właściwego ani tworzyć nowej podstawy jurysdykcji szczególnej dla konsumenta będącego cesjonariuszem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, użytkownik taki nie traci przymiotu „konsumenta”.
Uzasadnienie
Pojęcie konsumenta należy interpretować ściśle, odwołując się do pozycji osoby w ramach umowy i celu tej umowy, a nie sytuacji subiektywnej. Nawet jeśli umowa ma częściowy związek z działalnością gospodarczą, jeśli jest on marginalny, konsument nadal może być chroniony. Ekspertyza czy zaangażowanie w reprezentowanie praw użytkowników nie odbierają przymiotu konsumenta.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Maximilian Schrems | osoba_fizyczna | skarżący |
| Facebook Ireland Limited | spolka | pozwany |
| rząd austriacki | inne | interwenient |
| rząd niemiecki | inne | interwenient |
| rząd portugalski | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Rozp. 44/2001 art. 15 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001
Pojęcie „konsumenta” należy interpretować ściśle, odwołując się do pozycji osoby w ramach umowy i celu tej umowy. Użytkownik prywatnego konta na Facebooku nie traci przymiotu „konsumenta”, nawet jeśli prowadzi działalność poboczną, publikuje książki, wygłasza wykłady, prowadzi strony internetowe, organizuje zbiórki datków i staje się cesjonariuszem roszczeń innych konsumentów.
Rozp. 44/2001 art. 16 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001
Przepis ten stosuje się wyłącznie do powództwa wytoczonego przez konsumenta przeciwko drugiej stronie umowy, z którą zawarł umowę. Nie obejmuje on dochodzenia scedowanych roszczeń innych konsumentów.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Pomocnicze
Rozp. 44/2001 art. 2 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001
Rozp. 44/2001 art. 5 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001
TFUE art. 169 § 1
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dyrektywa 95/46/WE
Dyrektywa 95/46/WE
Argumenty
Skuteczne argumenty
Status konsumenta nie jest tracony, gdy działalność poboczna jest marginalna lub nie ma związku z celem umowy. Ochrona konsumenta jest celem prawa UE i nie należy jej ograniczać przez zbyt ścisłą interpretację. Cesja roszczeń sama w sobie nie może tworzyć nowej podstawy jurysdykcji.
Odrzucone argumenty
Użytkownik Facebooka, prowadzący działalność poboczną, traci status konsumenta. Konsument może dochodzić scedowanych roszczeń innych konsumentów przed sądem właściwym dla swojego miejsca zamieszkania.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie „konsumenta” należy interpretować w sposób ścisły ochrona konsumenta nie znajduje uzasadnienia w przypadku umów, których celem jest działalność gospodarcza związek owej umowy z działalnością gospodarczą byłby tak nikły, że stałby się marginalny ani ekspertyza, którą owa osoba może posiąść w dziedzinie, ani zaangażowanie tej osoby w reprezentowanie praw i interesów użytkowników owych usług nie odbierają jej przymiotu „konsumenta” cesja wierzytelności nie może sama w sobie mieć wpływu na ustalenie sądu właściwego
Skład orzekający
L. Bay Larsen
prezes izby
J. Malenovský
sędzia
M. Safjan
sprawozdawca
D. Šváby
sędzia
M. Vilaras
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia konsumenta w kontekście umów online i działalności pobocznej; jurysdykcja w sprawach konsumenckich dotyczących cesji roszczeń."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie rozporządzenia nr 44/2001 (choć zasady są podobne w nowszych regulacjach); status konsumenta zależy od konkretnych okoliczności faktycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy popularnej platformy społecznościowej i kwestii ochrony konsumentów w internecie, co jest tematem aktualnym i interesującym dla szerokiego grona odbiorców.
“Czy prowadzenie bloga i zbieranie datków na Facebooku odbiera Ci status konsumenta?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI