C-491/21
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że państwo członkowskie nie może odmówić wydania dowodu tożsamości swojemu obywatelowi tylko dlatego, że mieszka on w innym państwie członkowskim UE.
Sprawa dotyczyła obywatela Rumunii, który mieszkał we Francji, ale nadal prowadził działalność zawodową w Rumunii. Rumunia odmówiła mu wydania dowodu tożsamości, powołując się na przepisy krajowe wymagające miejsca zamieszkania w Rumunii. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że taka odmowa stanowi ograniczenie prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu gwarantowanego przez TFUE i Kartę Praw Podstawowych. Odmowa taka nie może być uzasadniona względami administracyjnymi ani koniecznością posiadania adresu zamieszkania w kraju pochodzenia.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez rumuński Sąd Najwyższy w związku ze sprawą obywatela Rumunii (WA), który mieszkał we Francji od 2014 roku, ale prowadził działalność zawodową w obu krajach. Rumunia odmówiła mu wydania dowodu tożsamości, ponieważ nie mieszkał na stałe w Rumunii, mimo że posiadał paszport i tymczasowy dowód tożsamości. Sąd krajowy miał wątpliwości, czy takie przepisy są zgodne z prawem UE, w szczególności z prawem do swobodnego przemieszczania się i pobytu. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując przepisy dyrektywy 2004/38/WE oraz artykuły 21 TFUE i 45 Karty Praw Podstawowych, stwierdził, że odmowa wydania dowodu tożsamości tylko z powodu miejsca zamieszkania w innym państwie członkowskim stanowi ograniczenie prawa do swobodnego przemieszczania się. Trybunał podkreślił, że takie ograniczenie nie może być uzasadnione względami administracyjnymi, takimi jak trudność w weryfikacji zagranicznego adresu zamieszkania, ani koniecznością posiadania rumuńskiego adresu zamieszkania dla celów dowodowych. Wskazał, że takie praktyki mogą zniechęcać obywateli do korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu w UE. W konsekwencji, Trybunał orzekł, że przepisy krajowe, które uniemożliwiają wydanie dowodu tożsamości obywatelowi UE tylko z powodu jego miejsca zamieszkania w innym państwie członkowskim, są niezgodne z prawem Unii.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, takie przepisy są niezgodne z prawem Unii Europejskiej.
Uzasadnienie
Odmowa wydania dowodu tożsamości obywatelowi UE, który skorzystał z prawa do swobodnego przemieszczania się i zamieszkuje w innym państwie członkowskim, stanowi ograniczenie tego prawa. Takie ograniczenie nie może być uzasadnione względami administracyjnymi ani koniecznością posiadania adresu zamieszkania w kraju pochodzenia, ponieważ może zniechęcać obywateli do korzystania z przysługujących im swobód.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący w postępowaniu głównym
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| WA | osoba_fizyczna | skarżący w postępowaniu głównym |
| Direcţia pentru Evidenţa Persoanelor şi Administrarea Bazelor de Date din Ministerul Afacerilor Interne | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd rumuński | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (18)
Główne
TFUE art. 21 § 1
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Przyznaje obywatelom Unii prawo do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, z zastrzeżeniem ograniczeń i warunków ustanowionych w traktatach i środkach przyjętych w celu ich wykonania.
Karta art. 45 § 1
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Gwarantuje każdemu obywatelowi Unii prawo do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium państw członkowskich.
Dyrektywa 2004/38/WE art. 4 § 3
Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Nakłada na państwa członkowskie obowiązek wydawania i odnawiania swoim obywatelom dowodu tożsamości lub paszportu, potwierdzających ich przynależność państwową.
Pomocnicze
TFUE art. 20
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
TFUE art. 26 § 2
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dyrektywa 2004/38/WE art. 5
Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Dyrektywa 2004/38/WE art. 6
Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
OUG nr. 97/2005 art. 12 § 1
Ordonanța de urgență a Guvernului nr. 97/2005
OUG nr. 97/2005 art. 12 § 3
Ordonanța de urgență a Guvernului nr. 97/2005
OUG nr. 97/2005 art. 13 § 2
Ordonanța de urgență a Guvernului nr. 97/2005
OUG nr. 97/2005 art. 15 § 3
Ordonanța de urgență a Guvernului nr. 97/2005
OUG nr. 97/2005 art. 20 § 1
Ordonanța de urgență a Guvernului nr. 97/2005
OUG nr. 97/2005 art. 28 § 1
Ordonanța de urgență a Guvernului nr. 97/2005
ustawa o zasadach swobodnego przemieszczania się art. 6 § 1
Legea nr. 248/2005
ustawa o zasadach swobodnego przemieszczania się art. 34 § 1
Legea nr. 248/2005
ustawa o zasadach swobodnego przemieszczania się art. 34 § 2
Legea nr. 248/2005
ustawa o zasadach swobodnego przemieszczania się art. 34 § 6
Legea nr. 248/2005
kodeks cywilny art. 91 § 1
Codul civil
Argumenty
Skuteczne argumenty
Odmowa wydania dowodu tożsamości obywatelowi UE tylko z powodu jego miejsca zamieszkania w innym państwie członkowskim stanowi ograniczenie prawa do swobodnego przemieszczania się. Takie ograniczenie nie może być uzasadnione względami administracyjnymi ani koniecznością posiadania adresu zamieszkania w kraju pochodzenia. Przepisy krajowe nie mogą zniechęcać obywateli do korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu w UE.
Odrzucone argumenty
Argumenty rządu rumuńskiego dotyczące braku możliwości zamieszczenia na dowodzie tożsamości adresu zamieszkania poza Rumunią. Argumenty dotyczące wartości dowodowej informacji o adresie zamieszkania w dowodzie tożsamości. Argumenty dotyczące usprawnienia w zakresie ustalania i weryfikacji adresu zamieszkania przez organy krajowe.
Godne uwagi sformułowania
Obywatelstwo Unii powinno stanowić podstawowy status obywateli państw członkowskich. Swobodny przepływ osób stanowi jedną z podstawowych swobód rynku wewnętrznego. Przepisy krajowe nie mogą zniechęcać obywateli do korzystania z przysługujących im swobód gwarantowanych przez prawo Unii. Względy o charakterze administracyjnym nie mogą usprawiedliwiać odstępstwa państwa członkowskiego od zasad prawa Unii.
Skład orzekający
A. Arabadjiev
prezes izby
L. Bay Larsen
wiceprezes, pełniący obowiązki prezesa pierwszej izby
T. von Danwitz
sędzia
P.G. Xuereb
sędzia
A. Kumin
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawa obywateli UE do posiadania dokumentów tożsamości niezależnie od miejsca zamieszkania w innym państwie członkowskim; ograniczenia prawa do swobodnego przemieszczania się."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy obywatel państwa członkowskiego korzysta z prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu w innym państwie członkowskim, a jego państwo pochodzenia odmawia mu wydania dokumentu tożsamości z tego powodu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy fundamentalnego prawa obywateli UE do swobodnego przemieszczania się i praktycznych aspektów jego realizacji, takich jak posiadanie ważnego dowodu tożsamości. Pokazuje, jak przepisy krajowe mogą kolidować z prawem UE.
“Czy Twoje prawo do swobodnego przemieszczania się po UE może zostać ograniczone przez krajowe przepisy dotyczące dowodu osobistego?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI