C-487/11
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że prywatny pojazd samochodowy przywieziony z państwa trzeciego do UE może korzystać ze zwolnienia celnego, nawet jeśli jest używany przez członka rodziny importera, pod warunkiem spełnienia kryteriów stałego pobytu i zależności.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów dotyczących zwolnienia z cła mienia osobistego przywożonego do UE. Laimonis Treimanis przywiózł pojazd samochodowy z USA na Łotwę, korzystając ze zwolnienia celnego, a pojazd był używany przez jego syna. Łotewskie organy celne zakwestionowały zwolnienie, uznając, że pojazd nie służył potrzebom gospodarstwa domowego importera, który nadal przebywał głównie w USA. Trybunał orzekł, że pojazd może być uznany za przeznaczony do zaspokojenia potrzeb gospodarstwa domowego, jeśli jest używany przez członka rodziny importera, który wspólnie z nim zamieszkuje i gospodaruje lub jest od niego zależny, a samo użycie przez członka rodziny nie powoduje utraty zwolnienia.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni rozporządzenia Rady (EWG) nr 918/83 ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych, w szczególności przepisów dotyczących mienia osobistego i zwolnień celnych przywozowych. Sprawa rozpatrywana przez łotewski sąd krajowy dotyczyła Laimonisa Treimanisa, który przywiózł pojazd samochodowy z USA na Łotwę, korzystając ze zwolnienia celnego. Pojazd był zarejestrowany na jego nazwisko, ale faktycznie używany przez jego syna, który mieszkał na Łotwie i studiował w Estonii, pozostając na utrzymaniu ojca. L. Treimanis nadal przebywał głównie w USA. Łotewskie organy celne (VID) zakwestionowały zwolnienie, twierdząc, że pojazd nie był przeznaczony do zaspokojenia potrzeb gospodarstwa domowego L. Treimanisa i jego syna, ponieważ nie mieszkali oni pod jednym dachem, a sam L. Treimanis przebywał w USA. Sąd krajowy zadał pytanie, czy art. 7 ust. 1 rozporządzenia zabrania właścicielowi oddania pojazdu do używania członkowi rodziny, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do UE, z którym tworzył gospodarstwo domowe w państwie trzecim, jeśli właściciel nadal przebywa głównie w państwie trzecim. Trybunał, analizując przepisy, stwierdził, że kluczowe jest ustalenie, czy importer przeniósł swoje miejsce stałego pobytu do UE. Następnie, badając pojęcie „mienia przeznaczonego do zaspokojenia potrzeb gospodarstw domowych”, Trybunał uznał, że powinno być ono interpretowane autonomicznie. Wskazał, że celem rozporządzenia jest ułatwienie osiedlania się i pracy organów celnych, a zwolnienie dotyczy towarów niehandlowych. Trybunał orzekł, że pojazd samochodowy używany przez członka rodziny importera (który wspólnie z nim zamieszkuje i gospodaruje lub jest od niego zależny) może być uznany za mienie przeznaczone do zaspokojenia potrzeb gospodarstwa domowego. Co więcej, samo użycie pojazdu przez takiego członka rodziny nie powoduje utraty zwolnienia celnego, o ile importer nie zrezygnował z używania mienia dla potrzeb gospodarstwa domowego. Ostatecznie Trybunał stwierdził, że zwolnienie jest dopuszczalne, jeśli importer przeniósł stałe miejsce pobytu do UE, a pojazd jest używany przez członka rodziny spełniającego określone kryteria, co podlega weryfikacji przez sąd krajowy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, pojazd samochodowy używany nieodpłatnie przez członka rodziny importera, który wspólnie z nim zamieszkuje i gospodaruje lub jest od niego zależny, uznaje się za przeznaczony do zaspokojenia potrzeb gospodarstwa domowego importera.
Uzasadnienie
Trybunał dokonał autonomicznej wykładni pojęcia „mienia przeznaczonego do zaspokojenia potrzeb gospodarstwa domowego”, biorąc pod uwagę cele rozporządzenia (ułatwienie osiedlania się i pracy organów celnych) oraz jego niehandlowy charakter. Stwierdził, że użycie pojazdu przez członka rodziny importera, który jest od niego zależny lub z nim zamieszkuje, nie jest przedsięwzięciem handlowym i mieści się w celu rozporządzenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
wnoszący odwołanie (Laimonis Treimanis)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Laimonis Treimanis | osoba_fizyczna | wnoszący odwołanie |
| Valsts ieņēmumu dienests | organ_krajowy | pozwany |
| rząd łotewski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd włoski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Rozporządzenie 918/83 art. 1 § ust. 2 lit. c)
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 918/83 z dnia 28 marca 1983 r. ustanawiające wspólnotowy system zwolnień celnych
Definiuje „mienie osobiste” jako każde mienie przeznaczone na własny użytek osób zainteresowanych lub do zaspokojenia potrzeb ich gospodarstw domowych, w tym pojazdy mechaniczne. Mienie osobiste nie może mieć charakteru lub ilości wskazującej na cele handlowe.
Rozporządzenie 918/83 art. 2
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 918/83 z dnia 28 marca 1983 r. ustanawiające wspólnotowy system zwolnień celnych
Stanowi, że mienie osobiste przywożone przez osoby fizyczne przenoszące swoje miejsce zamieszkania z państwa trzeciego na obszar celny Unii jest zwolnione z należności celnych przywozowych.
Rozporządzenie 918/83 art. 7 § ust. 1
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 918/83 z dnia 28 marca 1983 r. ustanawiające wspólnotowy system zwolnień celnych
Zakazuje pożyczania, oddawania w zastaw, wynajmowania lub zbywania mienia osobistego zwolnionego z cła w ciągu 12 miesięcy od dopuszczenia do obrotu, bez poinformowania organów. Naruszenie skutkuje obowiązkiem uiszczenia należności celnych.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.
Pomocnicze
Rozporządzenie 918/83 art. 3
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 918/83 z dnia 28 marca 1983 r. ustanawiające wspólnotowy system zwolnień celnych
Określa warunki zwolnienia, w tym wymóg posiadania i używania mienia przez co najmniej sześć miesięcy przed datą przeniesienia miejsca zamieszkania.
Rozporządzenie 1408/71 art. 1 § lit. f), i)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie
Definicja „członka rodziny” na potrzeby zabezpieczenia społecznego, która może być pomocna przy interpretacji pojęcia rodziny w kontekście prawa celnego.
Dyrektywa 2004/38/WE art. 2 § ust. 2 lit. c)
Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich
Definicja „członka rodziny” na potrzeby prawa do swobodnego przemieszczania się, która może być pomocna przy interpretacji pojęcia rodziny w kontekście prawa celnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pojazd samochodowy używany przez członka rodziny importera, który jest od niego zależny lub z nim zamieszkuje, może być uznany za mienie przeznaczone do zaspokojenia potrzeb gospodarstwa domowego. Użycie pojazdu przez członka rodziny importera nie powoduje utraty zwolnienia celnego, jeśli importer nadal korzysta z mienia dla potrzeb gospodarstwa domowego. Kluczowe jest faktyczne przeniesienie miejsca stałego pobytu do UE, a nie tylko zgłoszone miejsce zamieszkania.
Odrzucone argumenty
Pojazd nie był przeznaczony do zaspokojenia potrzeb gospodarstwa domowego importera, ponieważ importer przebywał głównie w państwie trzecim, a pojazd był używany przez syna. Użycie pojazdu przez syna stanowiło formę użyczenia, która mogła naruszać art. 7 ust. 1 rozporządzenia.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie „mienia przeznaczonego do zaspokojenia potrzeb gospodarstwa domowego” powinno być przedmiotem wykładni autonomicznej użycie tego rodzaju mienia przez członka rodziny importera najwyraźniej nie może być uważane za przedsięwzięte w celu handlowym wówczas, gdy prywatny pojazd samochodowy jest używany przez członka rodziny importera, a więc przez osobę wspólnie z nim zamieszkującą i gospodarującą lub pozostającą głównie na jego utrzymaniu, pojazd ów może zostać zakwalifikowany jako mienie przeznaczone do zaspokojenia potrzeb gospodarstwa domowego owo użycie nie skutkuje utratą uprawnień do zwolnienia
Skład orzekający
U. Lõhmus
prezes szóstej izby, pełniący obowiązki prezesa drugiej izby
A. Rosas
sędzia
A. Ó Caoimh
sędzia
A. Arabadjiev
sędzia
C.G. Fernlund
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia „mienia przeznaczonego do zaspokojenia potrzeb gospodarstwa domowego” w kontekście zwolnień celnych, zwłaszcza gdy mienie jest używane przez członków rodziny importera."
Ograniczenia: Wymaga faktycznego przeniesienia miejsca stałego pobytu do UE przez importera oraz spełnienia przez członka rodziny kryteriów wspólnego zamieszkiwania/gospodarowania lub zależności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy praktycznego aspektu prawa celnego i wykładni pojęcia 'gospodarstwo domowe' w kontekście rodzinnym, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie celnym i podatkowym.
“Czy samochód przywieziony do UE dla rodziny może stracić zwolnienie celne, jeśli używa go syn, a ojciec mieszka za granicą?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI