C-485/21

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2022-10-27
cjeuochrona_konsumentownieuczciwe warunki umowneWysokatrybunal
konsumentprzedsiębiorcanieuczciwe warunkiwspólnota mieszkaniowazarząd nieruchomościąprawo bułgarskieochrona konsumentówTSUE

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że właściciel lokalu mieszkalnego we wspólnocie mieszkaniowej jest konsumentem w rozumieniu dyrektywy o nieuczciwych warunkach umownych, nawet jeśli umowa dotyczy zarządu częściami wspólnymi i podlega przepisom krajowym.

Sprawa dotyczyła wykładni pojęcia 'konsumenta' w kontekście dyrektywy o nieuczciwych warunkach umownych. Sąd rejonowy w Bułgarii zapytał, czy właściciel lokalu mieszkalnego we wspólnocie mieszkaniowej, który zawiera umowę o zarząd częściami wspólnymi, jest konsumentem. Trybunał Sprawiedliwości UE stwierdził, że taka osoba fizyczna jest konsumentem, o ile nie używa lokalu wyłącznie do celów zawodowych, a umowa nie jest w całości regulowana przez bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa krajowego.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez sąd rejonowy w Bułgarii dotyczył wykładni dyrektywy 93/13/EWG w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich. Sąd pytał, czy osoba fizyczna będąca właścicielem lokalu mieszkalnego w budynku należącym do wspólnoty mieszkaniowej, która zawiera umowę z zarządcą nieruchomości na zarządzanie i utrzymanie części wspólnych, powinna być uznana za 'konsumenta'. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując definicje 'konsumenta' i 'przedsiębiorcy' zawarte w dyrektywie, orzekł, że właściciel lokalu mieszkalnego jest konsumentem, jeśli działa w celach niezwiązanych z jego działalnością gospodarczą lub zawodową. Nawet jeśli część usług wynika z przepisów krajowych dotyczących bezpieczeństwa i zagospodarowania przestrzennego, umowa taka nadal podlega dyrektywie. Trybunał podkreślił, że pojęcie konsumenta ma charakter obiektywny i ocenia się je na podstawie kryterium funkcjonalnego. W przypadku, gdy umowa jest zawierana przez zgromadzenie właścicieli, indywidualny właściciel lokalu nadal może być uznany za konsumenta, pod warunkiem, że jest stroną umowy i nie używa lokalu wyłącznie do celów zawodowych. Orzeczenie to ma istotne znaczenie dla ochrony praw konsumentów w kontekście umów dotyczących nieruchomości wspólnych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, taka osoba fizyczna jest 'konsumentem', o ile nie używa lokalu mieszkalnego do celów związanych wyłącznie z własną działalnością gospodarczą lub zawodową. Okoliczność, że część usług wynika z przepisów krajowych dotyczących bezpieczeństwa i zagospodarowania przestrzennego, nie wyłącza umowy z zakresu stosowania dyrektywy.

Uzasadnienie

Dyrektywa 93/13/EWG ma zastosowanie do umów zawieranych między przedsiębiorcą a konsumentem. Pojęcie konsumenta jest obiektywne i ocenia się je na podstawie kryterium funkcjonalnego. Właściciel lokalu mieszkalnego, który nie używa go wyłącznie do celów zawodowych, działa w ramach tej dyrektywy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
S.V. OODspolkapozwany
E. Ts. D.osoba_fizycznaskarżący

Przepisy (7)

Główne

Dyrektywa 93/13/EWG art. 1 § 1

Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków umownych w umowach konsumenckich

Określa zakres stosowania dyrektywy do warunków umownych w umowach zawieranych pomiędzy przedsiębiorcą a konsumentem.

Dyrektywa 93/13/EWG art. 2 § lit. b)

Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków umownych w umowach konsumenckich

Definiuje 'konsumenta' jako osobę fizyczną działającą w celach niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub zawodową.

Dyrektywa 93/13/EWG art. 2 § lit. c)

Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków umownych w umowach konsumenckich

Definiuje 'przedsiębiorcę' jako każdą osobę fizyczną lub prawną działającą w celach dotyczących własnej działalności gospodarczej lub zawodowej.

Pomocnicze

Dyrektywa 2011/83/UE art. 2 § pkt 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów

Dotyczy definicji konsumenta w kontekście praw konsumentów.

ZUES art. 2 § ust. 1

Zakon za upravlenie na etazhnata sobstvenost (ustawa o zarządzie częścią wspólną budynków mieszkalnych)

Reguluje zarząd częściami wspólnymi budynków mieszkalnych w Bułgarii.

ZUES art. 6 § ust. 1 pkt 10

Zakon za upravlenie na etazhnata sobstvenost (ustawa o zarządzie częścią wspólną budynków mieszkalnych)

Określa obowiązek właścicieli do uiszczania opłat za zarząd i utrzymanie części wspólnych.

ZUT art. 195 § ust. 1 i 5

Zakon za ustroystvo na teritoriata (ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym)

Dotyczy obowiązku utrzymania budynków w stanie technicznym i możliwości nakazania prac przez zarząd gminy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Osoba fizyczna będąca właścicielem lokalu mieszkalnego we wspólnocie mieszkaniowej, zawierająca umowę o zarząd częściami wspólnymi, działa jako konsument, jeśli nie używa lokalu wyłącznie do celów zawodowych. Nawet jeśli umowa dotyczy części wspólnych i wynika z przepisów krajowych, nie wyłącza to jej z zakresu stosowania dyrektywy o nieuczciwych warunkach umownych.

Godne uwagi sformułowania

pojęcie 'konsumenta' ma charakter obiektywny ocena na podstawie kryterium funkcjonalnego nie używa tego lokalu mieszkalnego do celów związanych wyłącznie z własną działalnością gospodarczą lub zawodową

Skład orzekający

N. Piçarra

pełniący obowiązki prezesa izby

N. Jääskinen

sędzia

M. Gavalec

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia pojęcia 'konsumenta' w kontekście umów dotyczących nieruchomości wspólnych i zastosowanie dyrektywy o nieuczciwych warunkach umownych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji właściciela lokalu we wspólnocie mieszkaniowej i umów o zarząd częściami wspólnymi. Konieczność indywidualnej oceny przez sąd krajowy, czy dana osoba fizyczna działa w celach niezwiązanych z działalnością zawodową.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu ochrony praw konsumentów w kontekście nieruchomości wspólnych, co jest istotne dla wielu właścicieli mieszkań. Wykładnia pojęcia 'konsumenta' ma praktyczne znaczenie.

Czy jesteś konsumentem, gdy zarządzasz częściami wspólnymi swojego bloku? TSUE wyjaśnia!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI